Проф. Далибор Јовановски: Горна, Северна, Вардарска…само не Република Македонија

Посетата на грчкиот министер за надворешни работи Никос Коѕијас помина со очекуваните резултати. Грција си ги постави своите услови и ги даде своите предлози, неколку имиња, според нив напишани на словенски јазик без право на превод.

Еден од проблемите на ова барање е на кој словенски јазик – на македонски, бугарски, српски, хрватски, босански, словенечки, чешки, словачки, полски, руски, украински, белоруски или пак на лужичкосрпски?

Тешко да се реши некој да одбере на кој јазик би било напишано името при ваков избор. Замислете ја руската или пак бугарската реакција.

Шегата на страна, но самиот факт што барањето е за словенски јазик без превод е доволно истото да се одбие спиред секој меѓународен критериум. Затоа е добра изјавата на нашиот министер за надворешни работи, Никола Димитров, дека тешко ќе може да му објасни на својот народ решение со едно слеано име без превод.

Имињата кои циркулираа во грчките медиуми се Republika Nova Makedonija, Republika Vardarska Makedonija, Republika Severna Makedonija, Republika Gorna Makedonija I Republika Makedonija (Skopje).

Тоа што го знам е дека овие имиња се предлозите, но споени како Република Новамакедонија, на пример. Сите овие имиња се стари предлози уште од деведесеттите години на минатиот век и најчесто се грчки, доставувани преку олеснувачите. Инаку предлогот Новамакедонија како еден збор бил разгледуван во Атина уште во далечната 1996 година. Значи ништо ново.

Пред извесно време го запознав поранешниот грчки преговарач, Христос Захаракис. Господин, одмерен, луциден, интелекталец од големи рамки.

Вистински дипломат, на кој скоро секој збор му е одмерен. Захаракис во Грција има објавено свои мемоари кои се однесуваат на времето на неговата служба во грчката дипломатија. Мемоарите се добар извор за текот не разговорите или преговорите помеѓу Република Македонија и Грција околу грчкото непризнавање на нашето уставно име.

Тука ќе изложам само мал дел од предлозите кои биле доставувани како можно конечно решение, па читателите нека размислуваат до каде сме дојдени и зошто е тоа така.

Според мемоарите уште на почетокот од разговорите, Захаракис не информира за неколку имиња кои биле на маса.

Според него во игра биле Republic of Macedonia – Skopje, Macedonian Republic, Upper Macedonia, Northern Macedonia, Vardar Macedonia, Northern Macedonian Republic of Slavs and Albanians, Republic of Skopje, Republic of Nova Makedonija, Slav – Albanian Republic of Macedonia, Slavo- Makedonija, Central Balkan Republic of Macedonia, Republic of New Macedonia и други.

Тоа е во времето кога како олеснувач бил ангажиран познатиот американски дипломат Сајрус Венс.

Неколку години подоцна во Атина, во март 1996 година, на состанок со тогашниот премиер Симитис, Захаракис, изложил повеќе опции за решавање на проблемот. Тој ги поделил на неколку категории.

Според него една од опциите била според етничкиот критериум Славомакедонија или Славомакедонска Република.

Другиот критериум бил географска одредница – Вардарска Македонија, Македонска Република Вардар, Македонија Скопје, Македонска Република Скопје, Северна или Горна Македонија. А последен е временскиот критериум – Нова Македонија, Новамакедонија, Новомакедонска Република и Република Нова Македонија.

Според него Грција морала избегне решение со име Република Македонија/Скопје. Сите овие предлози биле со право на превод од, нели, словенски јазик на останатите.

Кога веќе го спомнавме предлогот Република Македонија/Скопје или Македонска Република Скопје, треба да се напомене дека според грчкиот дипломат, овој предлог не бил отфрлен од тогашниот министер за надворешни работи Теодорос Пангалос, кој сметал дека тоа е добро решение за брзо затворање на спорот, бидејќи Грција имала други погорливи прашања.

Многу поучно за денешните преговори. Грција има потешки проблеми на нејзините источни граници. Интересно е да се забележи дека според Захаракис името Република Македонија/Скопје било одбиено од страна на македонскиот преговарач.

Идентитетот на Македонците уште од самиот почеток на преговорите или разговорите помеѓу Република Македонија и Грција е предмет на грчко оспорување.

Во Мемоарите на Захаракис тоа може јасно да го забележиме. Еве еден момент. На една средба со нашиот преговарач Тошевски, Захаракис се осврнал и на македонскиот идентитет.

Имено, на забелешката на нашиот дипломат дека Македонците имаат етнички идентитет, а не географски како жителите на грчкиот дел од Македонија, Захаракис одговорил дека граѓаните на ПЈРМ се исто така Македонци бидејќи живеат на поширокиот греографски регион Македонија, но националностите се Словени, Албанци, Бугари, Албанци и други и затоа не е оправдано зборот Македонија да се однесува и на етничката припаднност.

Разговорот е од декември 1996 година што покамува идентитетот одамна бил дел од преговорите? Кому не му е јасно дека од почетокот за Грците не е прифатливо и тешко дека ќе прифатат дека ние сме Македонци? Затоа тие ќе продолжат да го спорат нашиот идентитет како македонски.

Имајќи го предвид напишаново, Коѕијас не донесе нешто ново. Само јасно ги кажа грчките линии. Затоа беа добри изјавите на премиерот за грчкиот устав и на министерот за надворешни работи за споделување на културното наследство, бидејќи живееме во ист регион. И двете предизвикаа остри реакции. Не можете само давате, мора и да барате. Јасно и гласно.

p.s. Не треба да им се лутиме на Меѓународната кризна група, на САД, на олеснувачот Нимиц, кои си ја вршата работата во насока на нивните интереси, а уште помалку на Коѕијас и Ципрас.

Последниве двајца околу нив имаат тим составен од “тешкаши” докажани во својата работа и надвор од границите на Грција. Кај нив самобендисани експерти, фалбаџии и анонимуси не можат ни да се приближат на тимот кој работи на прашањето а уште помалку да решаваат за едно вакво важно прашање за државата.

37 Коментари

  1. Од почеток на проблемот со името во ООН 1993., политички тела на ООН не разбрале дека не се само работи за „државно име”, туку се работи и за националниот идентитет, негирање на секој елемент на нашата нација, јазикот и култура. Сега се бара да потпишеме во спогодбата / компромис со Грција дека НЕ СМЕ МАКЕДОНЦИ и ДЕКА НАШАТА НАЦИЈА НЕПОСТОЈИ! Ова димензија на ИМЕТО никогаш не беше објаснета во ООН и државите членки на ООН не се свесни дека со проблематизирање на ИМЕТО се доведува во прашање националниот идентитет и култура на цел еден народ! Никаква Резолуција на Советот за Безбедност или на Генералнo собрание на ООН не може да инсталира механзам за БРИШЕЊЕ на ИДЕНТИТЕТОТ на еден народ и една држава!

    Со Новата планирана од Македонија и Грција Трајна спогодба (Компрпмис за името-идентитеот), Времената спогодба ќе се замени, но нема да се поништи претходната пресуда, посебно не онаа од Хаг, но битно е дека со новото име, сегашна привремената референца ќе се замени со нелегитимна ТРАЈНА РЕФЕРЕНЦА. Односно со нова нелегитимна референца која не е израз на воља на народот.
    Оваа како договорно и компромисно воспоставен идентитет не е легитимна како назив, а со тоа тешко дека ќе може да биде одржливо легално решние, бидејки подразбира дека претходно постоел СПОР или РАЗЛИКА околу името, а споровите за државни имиња не постојат, ниту можат да постојат, па произлегува дека компромисно име е наметнато (како и привремената референца), а не е израз на ВОЉА на народот. Избор на името на народот, нацијата, па оттаму и уставното име (како основна уставно-правна категорија) е основно право на народот, а уставното име е JUS COGENS во внатрешната јурисдикција на државата, како основно државно право.

    Од фактот дека новото име не претставува израз на Суверена Воља на народот, таков назив не е државно име и нема легитимитет (пристанок) на народот, туку се работи за ВЕШТАЧКА ТВОРБА или рефернца креирана со компромисен меѓународен договор! Оваква Творба е ТРАЈНА РЕФЕРЕНЦА односно ВЕШТАЧКА ТВОРБА. Она нема изворен и директен (народен) легитимитет.

    Пресудата од Хаг јасно укажува дека не постоји ниту иредентизам, ниту кражба или фалсификат на името (идентитеот) и историјата, и конескветно дека сите Грчки барања се нелегитмни и без правен основ. Овој став на Судот и по натаму останува правно релевантен.
    Но при разгледувањето на предметот во Судот, фактот дека Времената Спогодба не е ратификувана во Грчкиот парлмент не беше пречка да се Судот прогласи за надлежен и да се потврди дека се работи за валиден документ. Ова е и општото правило, бидејки меѓународни спогоби не мораат да бидат ратификувани за да имаат меѓународно-правно дејство.

    Сега ако се склучи потпишување на новата спогодба, независно да ли е потпишана од Претседателот, Премиер или Министер на МНР, таа ке биде валиден правно обврзувачки меѓународен акт, независно од тоа што не се, пример, почитувани домашни процедури или надлежности. Исто така ако истата не биде ратификувана, тоа нема да влиае на правното дејство односно таа ке биде валиден правно обврзувачки документ.

    Од политичка гледна точка, за мене најинтересно е дека фактори во Македонија не разбираат дека проблемот има СИСТЕМСКИ карактер, односно не зависат од добра или лоша воља на двете или само една страна. Во Општата Теорија на Системи е познато дека со вложување поголема енергија не се добива пропорцијален ефект, туку резултат може системски да биде и (значително) намален аутпут. Синергистички односно колективни ефекти можаат да бидат со негативен принос односно со ентрописки карактер.
    Со интензивирање на преговорите резултнта е се полоши предлози од Грчката страна, дури многу полоши и од дифолтната референца која е и основната полазна причина за наметнато преговарање (со мотивациона интенција да се добије подбро решение од полазно те. од референцата). Нормално, сега сите Грчки опции се под нивото на неприфатлива референца (по содржина), а идната РЕФЕРЕНЦА уште понеповолна, треба да стане и трајно решение или потчно трајната референца на тнр. „проблемот”. Од таа гледна точка проблемот нема решние.

  2. Игор Јанев, зошто не се обидете прво да си ги смирите емоциите за да можете да напишете РАЗБИРЛИВ коментар? За вас изгледа дека ИМЕ и ИДЕНТИТЕТ е едно и исто. Мешате, како што народот вели, баби и жаби ( дали Радован Караџиќ го смени својот идентитет кога го смени името во Драган Дабиќ? Го снема ли? Престана ли да постои?). Идентитет е нешто што по збир на карактеристики е идентично, еднакво на самото себе и различно од сите други нешта. Ако зборуваме за идентитет на народ, тогаш тоа е неговиот ПОСЕБЕН јазик (кој е различен од јазиците на сите други народи), неговото ПОСЕБНО писмо, историја, обичаи, култура (кои се исто така различни од оние на другите народи). Затоа ние постоиме, затоа имаме иденитет. Нашиот идентитет е РАЗЛИКИТЕ во јазикот, писмото, историјата, обичаите, културата во однос на јазиците, писмата, историите, обичаите, културите НА СИТЕ останати народи во светот. Тие разлики се нашиот идентитет,а името на тој наш идентитет е Македонци. Но името е само збор, назив кој е доделен на тој идентитет и на никој начин НЕ МОЖЕ ДА ГО ПРОМЕНИ ИДЕНТИТЕТОТ! Името можат да ни го променат но идентитетот не. Потполно сте во право кога велите дека никаква Резолуција на Советот за безбедност или на Генералното собрание на ООН не може да инсталира механизам за бришење на идентитетот на еден народ и една држава. Затоа што идентитетот на еден народ ќе се избрише кога нема да има разлика помеѓу јазикот, писмото, историјата, обичаите, културата на тој народ во однос на другите народи. Или, со други зборови кажано, кога еден народ ќе почне да зборува на јазик на друг народ и ќе го прифати писмото, обичаите, историјата, културата на друг народ. Тоа му се случи на бугарскиот народ. Бугарскиот народ го прифати јазикот, писмото, обичаите, историјата, културата на словенските племиња кои ги покори во 7-миот век и се претопи во нив. Остана само името на државата (Бугарија) и Бугари, но го снема бугарскиот народ. Согласен сум со вас дека секој народ треба да си го избира името. Но што да правиме кога при приемот на нашата земја во ООН, Советот за безбедност утврди дека постои разлика во нашето име која треба да се реши ВО ИНТЕРЕС НА МИРОТ И ДОБРОСОСЕДСКИТЕ ОДНОСИ ВО РЕГИОНОВ? Ако Советот за безбедност утврдил дека НЕРЕШАВАЊЕТО на разликата ГО ЗАГРОЗУВА мирот и одржувањето на добрососедските односи во регионов, што можеме да правиме? СБ не бара да го смениме името. Бара да најдеме решение за РАЗЛИКАТА околу името. Дали може да се најде решение за разликата околу името БЕЗ ДА СЕ ПРОМЕНИ ИМЕТО? Тоа е вистинското прашање. Можеби постои такво решение, но некој треба да го пронајде и да го понуди.

    • Ајде Ти” еден” не се прави поголем од проф.Игор Јанев. Заврши нешто од школо у не тропај глупости.

    • Почитуван, Вие очигледно не сте правник и не се разбирате оваа проблематика. Јас моите трудови ги објавив во врвните светски научни списанија. Со Вас е беспредметно да се дискутира. Благодарам.

  3. Почитуван Игор Јанев, Вие кои за разлика од мене, сте правник и за разлика од мене кои не се разбирам во оваа проблематика, а вие се разбирате, би сакал да Ве запрашам – ако, според Вас, СБ постапил погрешно и ја прекршил Повелбата на ОН и др. Правилници и разни Препораки, КОЈ ќе го повика да ја поништи Резолуцијата 817, да заклучи дека разликата околу името не претставува закана за мирот и добрососедските односи во регионов и ќе му препорача на ГС да го продолжи приемот на нашата земја како Република Македонија? Се надевам дека Вашиот одговор на ова прашање нема да се сведе на тоа дека е беспредметно да ни` се објаснува, мене (а и на сите НЕ ПРАВНИЦИ) кои не се разбираат во оваа проблематика. Се надевам дека ќе не` удостоите со вашиот одговор.

    • Ајде уште еднаш. СБ нема примарно место во одлуките за чланство и статусот во ОН, туку Генералното собрание, така да ние не ја менуваме препорака на СБ 817, туку продолжуваме членството. Генералното собрание донесува одлука, на ПРЕПОРАКА на СБ. Одлуките на ГС се обврзувачки по статусни прашања за ООН! Ние само ја применуваме постапката на МСП од 1948 , види АЈИЛ (1999). Тоа се е птоврдено во мег. право. Исто така треба да се каже и следното. Проблемот не е БЕЗБЕДНОСЕН, како што лаички се мисли во Македонија, бидејки за безбедносни прашања Генесек редовно поднесува извешати до ООН. Сега ако ги прекинеме преговори за името, Нимиц може само да поднесе извештај до Генесек, а овој може а и немора да се пожали до Советот за безбедност. Но Советот за безбедност неможе донесе каква било резолуција со која би оневозможил акција во Генералното собрание на ООН или Мегинародниот суд за правдa.Советот при овој процес не може да донесе обврзувачка резолуција.
      Општото правило дека една безбедносната резолуција при нејзино „поништување“ или тнр. „дерогирање“ мора да биде заменета со другата безбедносната резолуција (пр. Рез. 817 со некоја друга) не важи за приемните резолуции на Советот за безбедност во ООН, посебно ако не се спомнува Глава VII од Повелбата или повикување на мерки воведени со „цел зачувување на мирот и безбеност”, а ово не е случај ниту со Резолуцијата 817, ниту со Резолуцијата 845 на Советот. Овие две резолуции не се „безбедносни“ акти и проблемот не е „заклучан“ во Советот за безбедност.
      (Доколку пример Резолуцијата на Советот беше од „безбедносен“ карактер Македонија не би ни можела да се зачлени во ООН. Ова важи и за секоја држава која аплицира за членстово во ООН односно Приемните резолуции не смеаат да содржат безбедносните елементи или да имаат „безбедносен“ карактер. Односно Македонија ниту, имала, ниту има активен спор со ниту една држава членка на ООН).
      Битно е да се знае дека правен принцип на САМООПРЕДЕЛУВАЊЕ (JUS COGENS), не се однесува само на народи и не е само колективното право, туку ДРЖАВНО ПРАВО те. меѓународно право на државата. (Покрај човековите колективни права, постојат и следните категорији-области права: 1. Права на ДРЖАВИ; 2. Права на земји КАНДАДИАТИ за ЧЛЕНСТВОТО во ООН; 3. ПРАВА НА ДРЖАВА ЧЛЕНКА на ООН. Токму за овие последните три категории права станува збор.).

  4. Препораките на Советот за Безбедност не се предмет на поништување или на замена или дерогирање. Рез. 817. препорака на Советот за Безбедност НЕ е предмет на поништување или дерогирање! За ова види во AJIL. Повеке види во МСП Советодавната јурисдикција.
    П.С. Вие луѓе не сте виновни што не знаете, се виновни Керим и Никовски кои немаат елементарно познавање на мег. право.

  5. Предлог Резолуцијата на Генералното собрание на ООН во нашиот случај содржи Одлуката за продолжување членството.
    Оваа Нацрт резолуцијата може со интензивно лобирање да помине и со помал број сигурни држави који би гласале за ваквата Резолуција од бројката 100 членки (пример ако е во сала на Генералното собрание 80 членки, ни треба само 41 држава членка, или пр. ако е во сала на Генералното собрание 100 членки ни треба само 51 членка). Во случај да не успе гласањето, пример оваа година, следната година на Генералното собрание можеме пак да бараме гласање за истата (како и секоја следната година, се додека Резолуција не помине и продолжиме членството под Република Македонија во ООН).
    vidi: https://www.change.org/p/united-nations-solution-to-the-name-problem-of-the-republic-of-macedonia-in-the-un

  6. Има Решение на “Проблемот” со името

    Битни се следните принципи во Меѓународното право:
    1. Државите немаат ексклузивни права на државни имиња. (РМ е правен идентитет на држава со дефинирани граници, а Македонија е назив на гео. регионот)
    2. Менување државни имиња не влијае на територијалните права и обврски на своја, како и на туѓа држава. Ниту овие менувања може да се толкуваат како територијални претензии или иредентизам.
    3. За Правниот идентитет (ИМЕТО), како елемент од меѓународно правниот субјективитет не е релевантен претходниот историјат или потекло на народот, како ни физички и популациски карактеристики на територијата.
    4. Спорови меѓу државите за државни имиња не постојат. Не може во ова суверено право да се врши легално интерферирање од ОН или членка, ниту непризнавањето од една држава да се толкува како Спор или Разлика (поблага форма на спор во дипломат. жаргон).
    Во случај со Македонскиот прием во ОН направена е ЗАМЕНА на тези и едно непризнавање е преформулирано како РАЗЛИКА или Спор. Иначе, ваков спор во Меѓународниот суд не би бил прифатен, туку отфрлен, па Совет за Безбедност беше згодна инстанца за да се не-признавањето формулира и подигне на ниво на СПОР. (Модел: УНИВЕРЗАЛНО НЕПРИЗНАВАЊЕ)
    Од фактот дека државно-правниот идентитет (те. Името) е правна категорија која е есенцијален елемент на правната личност, ова е супстанцијалан елемент на државноста (со суверена власт, територија и популација), произлегува дека ОН органи во Македонскиот пријем пречекориле своите овластувањата.
    Елементите на ДРЖАВНОСТ во меѓународното право се: 1. Суверена Власт; 2. Територија; 3. Популација односно народ, под јурисдикција. Елемент Суверена Власт вклучува и ПРАВНИОТ СУБЈЕКТИВИТЕТ, а овој како основен елемент содржи ПРАВНИОТ ИДЕНТИТЕТ односно ИМЕТО (ПАРВНИОТ ИДЕНТИТЕТ=ИМЕТО).
    Заклучок е дека таквите преговори за името се БЕСПРЕДМЕТНИ. Спор е замена на теза. Постоји само не признавањето од една држава.
    (Суверенитетот на Република Македонија се однесува не само на правно дефинирана територија (територијална јурисдикција) туку и на народот односно граѓаните кои живеат на таа територија и се под јурисдикција на државата Република Македонија.) Историјски својатања не можат да бидат предмет на спорот.
    5. Битен принцип е и дека Државното име не може да се: откраде, фалсификува или наметне, како што не може ниту да се одземе (од ОН) или да се преформулира. Исто така, од овој принцип произлегува дека државното име не може да биде предмет на (лимитирани/конечни или бесконечни) преговори, ниту на други начин да се проблематизира ваков идентитет од надвор, задирајки во строгата внатрешна јурисдикција.
    6. Право на поседувањето на Правен Идентитет на Државата и самоопределување на истиот е JUS COGENS норма (те. норма над диспозитивинот дел од правото). Правен Идентитет на Државата е и внатрешна УСТАВНА ПРАВНА КАТЕГОРИЈА. Ово JUS COGENS право не е предмет на какво било надворешно уредување или мешање!
    Формулацијата во ОН Резолуцијата 817 или 845 на СБ дека двете држави ке разговараат или преговараат за ДРЖАВНО ИМЕ е флагрантно кршење на Повелбата на ООН.

    Заклучок: ГРЦИТЕ НЕМААТ ЛЕГИТИМНИ БАРАЊА ВО ТНР. „СПОР” ИЛИ ТНР. „РАЗЛИКА”. НИТУ ЕДНО НИВНО ПРАВО НЕ СЕ ДОВЕДУВА ВО ПРАШАЊЕ, ОДНОСНО НЕ ПОСТОЈАТ ПРАВНИ ОСНОВИ ЗА НИВНИТЕ БАРАЊА.

    Има Решение на “Проблемот” со името:
    НАЦРТ РЕЗОЛУЦИЈАТА НА ОБЕДИНЕТИТЕ НАЦИИ

    Генералното собрание,

    Земајќи предвид дека “Поранешната Југословенска Република Македонија”, примена во членството на Обединетите нации во 1993 година, со Резолуцијата 47/225, по препорака на Резолуцијата 817 (1993) на Советот за безбедност, до денес беше признаена од страна на огромно мнозинство од членовите на Обединетите нации со неговото уставно име и дека преговорите со Грција во врска со името на држава не дадоа никаков исход,

    Имајќи ги предвид членовите 2 (особено пара. 1, 4, 7) и 4 (1) од Повелбата на Обединетите нации,

    Земајќи ги предвид и резолуциите на Генералното собрание 113 / II од 1947 и 197 / III од 1948 година, а особено Советодавното мислење на Меѓународниот суд на правдата доставено на 28 мај 1948 година, во врска со неприфатливоста на предусловите за членство надвор од опсегот од исцрпните услови од член 4 (1) од Повелбата на Обединетите нации,

    Потврдувајќи дека секоја држава природно има вродено право на име и тоа дека определување на имињата на државата претставува предмет на нивната суверена домашна јурисдикција,

    Потврдувајќи исто така дека имињата на државата како правен идентитет на меѓународните субјекти се суштински елемент на нивната правна личност и нивната државност,

    За да се реши долготрајниот невообичаен и неприфатлив членски статус на една членката на Обединетите нации, прашањето кое потекнува од необичните резолуции за прием во ОН со кои се утврдуваат предуслови надвор од опфатот на сеопфатните услови од член 4 (1) од Повелбата на Обединетите нации, а исто така и со цел да се заштити поредок на Обединетите нации, а особено правното претставување во системот на Обединетите нации,

    Донесе одлука да го продолжи членството на државата, привремено реферирана како “Поранешна Југословенска Република Македонија”, под нејзиното официјално уставно име Република Македонија.

    Објаснување:
    Од почеток на проблемот со името во ООН 1993. г., политички тела на ООН не разбрале дека не се само работи за „државно име”, туку се работи и за националниот идентитет, негирање на секој елемент на нашата нација, јазикот и култура. Сега се бара да потпишеме во спогодбата / компромис со Грција дека НЕ СМЕ МАКЕДОНЦИ и ДЕКА НАШАТА НАЦИЈА НЕПОСТОЈИ! Ова димензија на ИМЕТО никогаш не беше објаснета во ООН и државите членки на ООН не се свесни дека со проблематизирање на ИМЕТО се доведува во прашање националниот идентитет и култура на цел еден народ! Никаква Резолуција на Советот за Безбедност или на Генералнo собрание на ООН не може да инсталира механзам за БРИШЕЊЕ на ИДЕНТИТЕТОТ на еден народ и една држава!
    При приемот на наша земја во ООН е направен ULTRA VIRES акт, односно државата е примена со дополнителни НЕЛЕГАЛНИ услови надвор од пропишаните во член 4 од Повелбата на ОН.
    Овие услови се: 1 Обврска за носење деноминацијата Бивша Југословенска Република Македонија; 2 Преговорите за името (сопстен правен идентитет) со друга држава.
    Според судскиот став на Меѓународен суд од 1948. г ваквите услови кои во време трансцедираат свршени услови за прием во ООН се НЕЛЕГАЛНИ.
    Според Судот (МСП) услови, посебни за македонскиот прием, се противни на Поевелбата на ОН (на член 4 од овој основен документ), односно според Советодавното мислење на Мегународниот суд на правда (од Хаг) од 1948 година, е искажан ставот дека за специфични услови надвор од општите пропишани во член 4, во време лимитирани, не смее да се гласа во ОН, ниту таквите услови можаат да бидат поставувани на кандидатот за прием. Ова Советодавното мислење на Мегународниот суд на правда од 1948 година беше прифатено и од Генералното собрание на ООН истата 1948, како толкување на член 4 на Повелбата.

    По откривањето на кршење на Повелбата на ОН при приемот на Република Македонија со нелеганите дополнителни услови, јас сум предложил стратегија за решавање на проблемот со името во ООН, која имала два модалитета. Првиот модалитет подразбира дека уставното име се воспоставува со политичкиот приод преку Резолуција на Генералното собрание на ОН (ГСОН), каде поагајки од Советодавното мислење на Мегународниот суд од 1948, и од фактот дека Република Македонија ја поминала постапката во Советот на безбедност на ОН со искажан став дека општите услови за прием се исполнети, треба да побара продолжување на македонското членство во ОН под уставното име Република Македонија. Имено, прифакајки ги ставовите на Мегународниот суд од 1948, со простото мнозинство од присутните и кои гласаат во ГСОН (според модел од 1948.), јас покажав дека Македонија може да го продолжи членскиот статус во ОН под уставното име Република Македонија (заменувајки ја референцата односно деноминацијата “the former Yugoslav Republic of Macedonia “).

    Вториот модел е правната варијанта во која предлагам еден мегу чекор, а тој е поставување прашање од ГСОН до Мегународниот суд за правда, слично како 1947, за тоа дали се специфични услови за прием на Македонија во ОН дополнителни во однос на пропишаните во Повелбата. По добивање на Советодавното мислење на Мегународниот суд дека условите се дополнителни односно дека референцата “the former Yugoslav Republic of Macedonia “, и преговорите за името се нелегани, при прифакањето на таквото мислње од Генералното Собрание на ОН би било воведено во ОН и правото на Република Македонија да го користи своето уставно име (односно со резолуцијатата на ГСОН членството би било продолжено со уставното име Република Македонија).

    Да потсетам, државите, според мегународното право, немаат ексклузивни права на државните имиња. Избор на државното уставно име е во строгата внатрешна јуридикција на секоја држава. Секоја држава, според мегународното право, има полна правна слобода при изборот на своето државно име. Името на држава е неотугиво и суверено право. Што се однесува до толкувањето на историјата, ниту една држава нема монопол при интерпретацијата на историиските факти и движења. Државното име, како такво, не влиае на историската интерпретација.
    Грчкото обвинение, дека името е поврзано со иредентизмот и територијалните аспирации, исто така е неосновано според мегународното право. Во мегународнто право познато е дека менувањето на државните имиња не влиае врз територијалните права на својата држава, како ни врз територијалните обврски на другите држави. Оттаму и ова обвинение на Грција за загрозувањето на некое нивно право или за територијално загрозување нема никаква правна основа. Промена на државното име, како и други државни симболи кои се во строгата внатрешна надлежност секоја држава, според мегународното право, неможе да биде толкувано како иредентизам или територијани аспирации.

    Проблемот не е БЕЗБЕДНОСЕН, како што лаички се мисли во Македонија, бидејки за безбедносни прашања Генесек редовно поднесува извешати до ООН. Сега ако ги прекинеме преговори за името, Нимиц може само да поднесе извештај до Генесек, а овој може а и немора да се пожали до Советот за безбедност. Но Советот за безбедност неможе донесе каква било резолуција со која би оневозможил акција во Генералното собрание на ООН или Мегинародниот суд за правдa.Советот при овој процес не може да донесе обврзувачка резолуција.
    Општото правило дека една безбедносната резолуција при нејзино „поништување“ или тнр. „дерогирање“ мора да биде заменета со другата безбедносната резолуција (пр. Рез. 817 со некоја друга) не важи за приемните резолуции на Советот за безбедност во ООН, посебно ако не се спомнува Глава VII од Повелбата или повикување на мерки воведени со „цел зачувување на мирот и безбеност”, а ово не е случај ниту со Резолуцијата 817, ниту со Резолуцијата 845 на Советот. Овие две резолуции не се „безбедносни“ акти и проблемот не е „заклучан“ во Советот за безбедност.
    (Доколку пример Резолуцијата на Советот беше од „безбедносен“ карактер Македонија не би ни можела да се зачлени во ООН. Ова важи и за секоја држава која аплицира за членстово во ООН односно Приемните резолуции не смеаат да содржат безбедносните елементи или да имаат „безбедносен“ карактер. Односно Македонија ниту, имала, ниту има активен спор со ниту една држава членка на ООН).
    Битно е да се знае дека правен принцип на САМООПРЕДЕЛУВАЊЕ (JUS COGENS), не се однесува само на народи и не е само колективното право, туку ДРЖАВНО ПРАВО те. меѓународно право на државата. (Покрај човековите колективни права, постојат и следните категорији-области права: 1. Права на ДРЖАВИ; 2. Права на земји КАНДАДИАТИ за ЧЛЕНСТВОТО во ООН; 3. ПРАВА НА ДРЖАВА ЧЛЕНКА на ООН. Токму за овие последните три категории права станува збор.).

    Ние немаме потреба да преговараме за да имаме државното име које ќе се разликува од провинција или регионот во Грција. Името на држава е правен идентитет на еденмеѓународно-правен субјект, а Македонија е име на грчката провинција и ова не е меѓународно-парвен субјект. Се работи значи за две тазлични КАТЕГОРИЈИ имиња! Имено регионот Македонија или провинција со назив Македонија не е исто име како Република Македонија. Република Македонија е правен идентитет на меѓународно-правно лице, а региони и провнции немаат тие правни белези и никој неможе да се повикува на фактот дека меѓународното лице које носи идентитет Република Македонија има каква било правна релација со град, регион, провиннција или покрајна во која било друга држава или дека некое локално право се доведува во прашање.
    Името на провинција, па и на некоја федерална единица во некоја друга држава нема правно релевантна релација со било које државно име и неможе да се застапува тврдење дека се работи за исти имиња. Исто така и во врска со територијата: 1). Република Македонија се однесува на правно и политички дефинирана територија, која е различна од регионот Македонија кој не е меѓународнo правен субејкт; 2). Република Македонија е име на меѓународнo правен субјект со јасно дефинирани граници; и конечно треба да се повтори 3). Во 1992 година Република Македонија аплицирала за членство во ООН како држава со јасно дефинирана територија. (Суверенитетот на Република Македонија се однесува не само на правно дефинирана територија (територијална јурисдикција), туку и на народот односно граѓаните кои живеат на таа територија и се под јурисдикција на државата Република Македонија.)

    Повеке/See more AJIL:

    https://www.change.org/p/united-nations-solution-to-the-name-problem-of-the-republic-of-macedonia-in-the-un/u/22301614

  7. OPERATIVEN PLAN
    Brojkite:
    1. bilateralno sme priznaeni od 172 drzhavi,
    2. pod ustavno ime 137 drzhavi od koji Srbija nema da glasa za nas tuku za Grcite, taka da e realno 136 drzhavi,
    3 so 19 drzhavi nemame diplomatski odnosi,
    4. vkupniot broj drzhavi chlenki vo OON e 193, no se razbira treba da imame vo predvid deka toa e 191 + Makedonija + Grcija =193
    5. tnr. “MULTILATERNO SME PRIZNAENI“ vo OON samo kako provisional description the former Yugoslav Republic of Macedonia. (problem e vo univerzalno nepriznavanje pod ustavnoto ime)
    6. so 19 drzhavi so koi nemame diplomatski odnosi, ako Ivanov pobara diplomatskite odnosi ke dobijeme ushte najmalku 15 bilaterlani priz. I se zaedno 150 ili poveke priznania pod ustavnoto ime.
    Zakluchok:
    Spored chlen 18. od Povelbata na OON se glasa so prostoto mnozinstvo. Vidi ch. 18. Povelbata.
    Srpskiot sluchaj so prostoto mnoz. za MSP beshe 77:6 Za Srbija.
    Za Grcija vo nash sluchaj ke glasaat 24 zemji od EU i ushte 10 do 15 zemji, so SAD. Za Grcija najmogu 40-50.
    Nas ni treba sigurni 100 drzhavi.
    Bez lobiranje cifrata e okolu 60-80, a treba uhte bar 25 sigurni glasovi. TREBA INETENZIVNO LIOBIRANJE SO 50 DRZHAVI (kako shto pravi Kosovo)

    Akcija :
    1 raskin na pregovorite vodeni so medijacija na Nimic;
    2 .Nimic , potoa, izvestuva Gensek za kraj ili traen prekid na pregovori, kako trajno opredelnie na Makedoonija;
    3. Generalen Sekretar (Gensek) i Grcija izvestuvaat Sovet za beybednost na ON (SB na ON), i baraat (itna) sednica na Sovetot za Bezbednost na ON (SB na ON);
    4. na sednicata na SB ON se donesuva SB Rezolucija koja e neobvrzuvachka ili se donesuva samo Pretsedatelsko sooposhtnie na Pretsedavač na SB kade se povikuvaat devete strani da nastavaat da pregovaraat. (OON nemozhe da ne NATERA da pregovarame za svoeto ustavno ime);
    5. Makedonija, potoa, podnesuva baranje za Dneven red za Generalnoto Sobranie na ON (GS na ON) prvo do Generalniot komitet na GS na ON ( t.e. Komitet koi utvrduva Dneven red na sednicite na GS na ON);
    6. predlogot po glasanjeto vo Generalniot komitet ( sostaven od20 državi) pominuva (so golema verojatnost) i se stava na glasanje na GSON (t.e. UNGA), kade se odlučuva so prostoto mnozinstvo od prisutnite I koji glasaat vo sala na Generalnoto Sobranie na OON;
    7. se glasa za prodolzhenie chlenstvoto pod ustavnoto ime RM, preku predlog Rezolucijata na Generalnoto Sobranie na OON koja najverojatno ke ja ko-sponzorira Turcija, so podrškata na Rusija ili Kina, eventualno. Ovaa Rezolucija na Generalnoto Sobranie na OON sodrži Odluka za prodolžuvanje na členstovoto na FYROM pod ustavnoto ime Republika Makedonija (Rezolucijata na Generalnoto Sobranie na OON za členskite prava i statusot na členkata se Obvrzuvački za organite na OON);
    8. koga ke se izglasa imeto Republika Makedonija vo Generalnoto Sobranie na OON, zavrshuva cela rabota, se vospostavuva ustavnoto ime Republika Makedonija vo OON i nemame veke problem so OON i so Grcija.
    Vo rezolucijata na Generalnoto Sobranie na OON e sadrzhana Odluka na ON so koja drzhavata referirana kako BJRM nastavuva chlenstvoto kako Republika Makedonija (t.e. prodolžuva so svoeto ustavno ime).
    Postoi reshenie na problemot i nema potreba za promena nadržavnoto imeto.
    Prvo, Sluchaj so Erusalim pokažuva deka podrshkata vo Sovetot za Bezbednost ne e presudno relevantna. Toa e bitno, odnosno nikoj ne može da ne blokira! Vtoro, Odlukite na Generalnoto sobranie na ON se obvrzuvachki pri Priemot vo ON, Suspenzijata vo ON i Otchlenuvanjeto od ON. ( Odnosno koga se raboti za osnovnite členski prava na drzhava vo OON).
    Odlukite na Generalnoto sobranie na ON obvrzuvaat , za ova materija , organi na ON i Organizacijata na ON. Priznavanjeto na Imeto vo ON e edinstveniot nachin problemot da se reshi na dostoinsten nachin za Republika Makedonija. Sekakov kompromis e od etička i politička gledna tochka e nevozmožen i neprifatliv. Dostoinstveno političko rešenie so Grcija ne postoji.
    Dokolku akcijata ne uspe ovaa godina, sekoja godina može da se povtoruva se dodeka ne dade rezultat vo OON. Se dodeka ne se vospostavi ustavnoto ime vo OON.

    Kadrovi:
    TREBA NAD 100 vraboteni od MNR i bar 20 sovetnici eksperti za Akcija

  8. Игор Јанев, целиот ваш план се руши поради тоа што тргнавте по лоша проценка дека проблемот со разликата околу името НЕ Е БЕЗБЕДОНОСЕН! Велите нема повикување на мерки воведени со „цел зачувување на мирот и безбедноста“, а токму во Резолуцијата 817 се бара да се реши разликата околу името „во интерес на одржувањето на мирни и добрососедски односи во регионот“! Ако со Резолуцијата 817 се бара да се реши проблемот за разликата околу името „во интерес на одржувањето на мирни и добрососедски односи во регионот“, тогаш е повеќе од очигледно дека нерешавањето (или НЕРЕШЕНИЕ) на разликата ЌЕ ГО НАРУШИ МИРОТ И ДОБРОСОСЕДСКИТЕ ОДНОСИ ВО РЕГИОНОТ!!! Зарем не е загрозена безбедноста ако се наруши мирот и добрососедските односи? И не ги мешајте ги преговорите ЗА РАЗЛИКАТА околу името со некакви преговоти ЗА ИМЕТО. Ни СБ, нити ГС бараат од нас да преговараме ЗА СВОЕТО УСТАВНО ИМЕ, туку за разликите околу името. А бидејќи СБ со Резолуцијата 817 не`упати преку преговори да најдеме решение за разликата(во интерес на одржување на мирни и добрососедски односи во регионот), тогаш по чл. 37 од Повелбата на ОН, сме должни да го известиме Советот за безбедност АКО НЕ УСПЕЕМЕ ДА ГО РЕШИМЕ СПОРОТ во преговорите. Понатака Советот за безбедност одлучува што ќе превземе. Повторувам: Советот за безбедност!

    • Дискусијата со Вас е завршена. Но треба да знаете дека нема да Ви успее план да го СМЕНИТЕ името! Преговорите се пропаднати. А Вие и натаму вршите Ваша пропаганда, претпоставувам по нарачка! Без разлика на исходот Во Светската наука е прифатена мојата Анализа според која Македонија е примена под ДОПОЛНИТЕЛНИТЕ УСЛОВИ (ИЛИ НЕЛЕГАНИ УСЛОВИ) ВО ООН! А ВИЕ И НАТАМУ, АКО САКАТЕ МОЖЕТЕ ДА ШИРИТЕ ПРОПАГАНДА КАВА САКАТЕ! Сега пишувајте што сакате, јас не одговарам на ПРОВОКАЦИИ!

  9. Рез.-Препораките на Советот за Безбедност не се предмет на поништување или на замена или дерогирање. Рез. 817. препорака на Советот за Безбедност НЕ е предмет на поништување или дерогирање! За ова види во AJIL. Повеке види во МСП Советодавната јурисдикција.
    СБ нема примарно место во одлуките за чланство и статусот во ОН, туку Генералното собрание, така да ние не ја менуваме препорака на СБ 817, туку продолжуваме членството. Генералното собрание донесува одлука, на ПРЕПОРАКА на СБ. Одлуките на ГС се обврзувачки по статусни прашања за ООН! Ние само ја применуваме постапката на МСП од 1948 , види АЈИЛ (1999). Тоа се е птоврдено во мег. право. Исто така треба да се каже и следното. Проблемот не е БЕЗБЕДНОСЕН, како што лаички се мисли во Македонија, бидејки за безбедносни прашања Генесек редовно поднесува извешати до ООН. Сега ако ги прекинеме преговори за името, Нимиц може само да поднесе извештај до Генесек, а овој може а и немора да се пожали до Советот за безбедност. Но Советот за безбедност неможе донесе каква било резолуција со која би оневозможил акција во Генералното собрание на ООН или Мегинародниот суд за правдa.Советот при овој процес не може да донесе обврзувачка резолуција.
    Општото правило дека една безбедносната резолуција при нејзино „поништување“ или тнр. „дерогирање“ мора да биде заменета со другата безбедносната резолуција (пр. Рез. 817 со некоја друга) не важи за приемните резолуции на Советот за безбедност во ООН, посебно ако не се спомнува Глава VII од Повелбата или повикување на мерки воведени со „цел зачувување на мирот и безбеност”, а ово не е случај ниту со Резолуцијата 817, ниту со Резолуцијата 845 на Советот. Овие две резолуции не се „безбедносни“ акти и проблемот не е „заклучан“ во Советот за безбедност.
    (Доколку пример Резолуцијата на Советот беше од „безбедносен“ карактер Македонија не би ни можела да се зачлени во ООН. Ова важи и за секоја држава која аплицира за членстово во ООН односно Приемните резолуции не смеаат да содржат безбедносните елементи или да имаат „безбедносен“ карактер. Односно Македонија ниту, имала, ниту има активен спор со ниту една држава членка на ООН). Битно е да се знае дека правен принцип на САМООПРЕДЕЛУВАЊЕ (JUS COGENS), не се однесува само на народи и не е само колективното право, туку ДРЖАВНО ПРАВО те. меѓународно право на државата.

  10. Napravena e ZAMENA na TEZI. Problem Priznavanje e prikazhan kako SPOR! ili RAZLIKA!

    Vo mk. sluchaj od problemot so nivno (ne)priznavanje, Grcija lukavo prefrli na teren SPOR ili sporovite, i na ova se primija nashite ne-educirani politichari, no i delum meg. zaednica. I to ushte vo pochetok 1993.
    Da otishle po priemot vo Meg. sud, site Grchki navodi bi bile otfrleni. Toa go sfatile Grcite, i reshile da pretstavaat svoje neprizanavanje kako SPOR! ili RAZLIKA! Itro izvrshile ZAMENA TEZI!
    Makedonija nema, nitu imala AKTIVEN SPOR so koja bilo zemja!
    Denes vo MK nikoj ne razbira deka toa ne e spor ili razlika, i deka nas ni treba megunarodno priznavanje na imeto vo OON. Prodol. chlestvoto vo OON!

    Shiptarite, od druga strana, odmah sfatile deka vo nivniot sluchaj so Kosovo se raboti za shto pogolemo i poshiroko priznavanje vo site org. na OON, i vo sistemot na ON (UNESKO I sekade) aktivno rabotat.
    Vo UNESKO tie Kosovarite primenile mojata strategija, koja beshe napravena za RM (univerzalnoto priznavanje na ime) odnosno pobarale univ. priznavanje na Kosovo kako drzhava.
    A nashve nikakov zakluchok ne napravile i ne trgnale vo slichna akcija so priz. imeto vo ON (UNGA), tuku pregovaraat 25 g. ne razbirajki deka nepostojat sporovi za vakvite prashnja.
    Tie ushte veruvaat deka imame spor i so preimenuvanje na avtopat, aerodrom I so merki za gradenje prijatelstvo, vsushnost dokazhuvaat deka se KRIVI!
    Ako se promeni imeto, toa ke znachi deka site ovie god. Grcija beshe vo pravo (ired., kradenje I falsifikvanje ime…), a Makedonija e VINOVNA!
    So pregovaranje isto tako pred svetot, posebno ako pravish kompromisi potvrduvash deka si KRIV!

  11. Odlukite na GS pri zachlenuvanjeto na edna zemja vo OON se obvrzuvachki.Tie se obvrzuvachki za organite I Organizacijata na OON
    SB dava samo predlog za zachlenuvanje, a GS mozhe da go prifati, odbie ili preformulira.
    Koga 1993 se dade predlog da se za chlenime, da se pobunivme, nemorashe da GS prifati referencata I imashe pravo I mozhnost da ne zachleni pod USTAVNOTO IME.
    Risto ne znae ovkastuvanjata na GS, kako shto ne znae nitu ovlasuvanjta na SB!
    Pri Zachlenuvanjeto, Suspenzija I Iskluchuvanje od ON, najvisoki ovlasutavanja, so koi se obvrzuvaat organite na ON ima GA na ON

  12. Ова не беше никаква дискусија. Ова беше Ваш монолог и мој коментари. Вие не се потрудивте да одговоривте нити на еден мој став, нити на едно мое прашање. Едноставно, си имате создадено една перцепција дека спорот не влијае на мирот и безбедноста во регионот и си развивте теорија дека е можно да се избегне Советот за безбедност и Резолуцијата 817 и Република Македонија да го продолжи членството во ОН со уставното име. А суштината на спорот е токму зачувување на мирот и добрососедските односи во регионот за што е задолжен Советот за безбедност. Македонија НЕ Е ПРИМЕНА ПОД НИКАКВИ ДОПОЛНИТЕЛНИ УСЛОВИ (камо ли нелегални услови) во ОН. Советот за безбедност констатира дека ГИ ИСПОЛНУВА УСЛОВИТЕ ЗА ПРИЕМ и му предложи на ГС да ја прими за членка во ОН што беше и сторено. Тоа што беше примена како БЈРМ беше поради разликата околу името, која според СБ претставуваше опасност по мирот, а барањето преку преговори со Грција да се надмине таа разлика не беше услов да се прими државата во ОН (затоа што беше дадена препорака да се прими, како што и се прими), туку во интерес на одржување на мирот и добрососедските односи во регионот. Значи Македонија не беше условена за да биде примена, туку од неа беше побарано (заедно со Грција) да реши спор (во преговори со компромис) за да се зачува мирот и добрососедските односи во регионов. Тоа барање да се реши спор кој може да го загрози мирот НЕ Е НИКАКОВ ДОПОЛНИТЕЛЕН УСЛОВ. Тоа е основната функција на Советот за безбедност и ГС на ОН. Јас немам никаков план да го сменам името, нити имам моќ да го сторам тоа. Само кажувам што е реалноста, за разлика од вас кој ширите пропаганда (не мислам по нарачка). Мене ми е жал што не сме примени како Република Македонија. Зошто така постапи СБ (а го стори тоа едногласно како и ГС) е прашање за кое може да се дискутира. Но реалноста е таа. А ако преговорите се пропаднати, тогаш според чл. 37 од Повелбата, треба да се извести Советот за безбедност кој ќе одлучи што треба понатаму да се превземе. Дали Вие Игор Јанев можете да си замислите што ќе се биде ако се случи (иако е потполно невозможно) да се избегне СБ и Македонија во ОН да биде со име Република Македонија наместо БЈРМ и со НЕРЕШЕН спор? Нема НАТО, нема ЕУ, можни инциденти помеѓу војските, помеѓу граничарите, инциденти во Македонија и во Грција помеѓу граѓани, меѓуетнички инциденти во Македонија со Албанците (кои 100 од 100 се за влез во НАТО), разни блокади и т.н. и т.н. Ова се само шпекулации, но сигурно е дека нема да владее нити мир, нити ќе има добрососедски односи. А спорот нема да се заборави. Ќе остане за решавање. Нема Македонија и Грција да воспостават мирни и добрососедски односи без решен спор. И за крај, не разбирам што вие овде гледате како ПРОВОКАЦИИ. Дали кога некој истакнува мислење поинакво од вашето, вие тоа го сметате за провокација?

    • Битно е ово: Судската одлука од 1948, беше усвојена од Генералното собрание на ООН со Рез.197/III, како толкување на членот 4 од Повелбата на ООН. Со таа резолуција на Генералното собрание на ООН потоа биле промени шест држави во ООН који претходно биле блокиране со сила на ВЕТО во Советот за Безбедност на ООН.

  13. Eve eden komentar od koleshkata na FB : https://sr-rs.facebook.com/Karakamisheva/
    Има право колегата Јанев кога вели дека грчките предлози за нашето НОВО ДРЖАВНО ИМЕ утврдени во грчката нацрт-спогодба со кои треба да се замени привремената референца се, всушност, видови на ТРАЈНИ РЕФЕРЕНЦИ!
    Грчките предлози со кои се заменува привремената референца (Бивша Југословенска Република Македонија) НЕ МОЖАТ ДА БИДАТ НОВО ДРЖАВНО ИМЕ!
    Тие се нови предлози за ТРАЈНА РЕФЕРЕНЦА и не можат да бидат уставно име кое по дефиниција во правотп го избира народот на државата!

    Potoa podolu ona veli:
    ЦЕЛАТА ВИСТИНА ЗА СПОРОТ (втор дел)
    1. Во меѓународното право, спорови меѓу држави за државни имиња НЕ ПОСТОЈАТ.
    Секоја држава има СВОЕ СУВЕРЕНО ПРАВО да се нарекува по своја волја, односно по волјата на својот народ. Во остварувањето на ова СУВЕРЕНО ПРАВО не може да се меша ниту една друга држава, ниту меѓународна организација. Легално вмешување од страна на земја-членка на ООН за вакво прашање НЕ ПОСТОИ. Ова практично значи дека Грција НЕЛЕГАЛНО, ВОН МЕЃУНАРОДНИТЕ ПРАВНИ НОРМИ се впушта во процесот наречен “надминување на разликата” за нашето име.
    Во оваа смисла спорот што Грција го наметнува врз Македонија за нашето уставно име и неговата употреба е незаконска состојба која може да се нарече правен преседан каков што до сега нема видено правната историја на меѓународната заедница.
    НЕ МОЖЕ НЕПРИЗНАВАЊЕ НА ИМЕ ОД ДРУГА ДРЖАВА да се толкува како спор или во поблага форма, според дипломатскиот жаргон, разлика.
    Во случајот со Македонскиот прием во ООН е направена класична ЗАМЕНА НА ТЕЗИ.
    Едно непризнавање на сувереното име на државата Република Македонија е НЕЗАКОНСКИ ПРЕФОРМУЛИРАНО КАКО РАЗЛИКА ИЛИ СПОР. Заради објаснување, ваков спор во Меѓународниот суд на правдата НЕ БИ БИЛ ПРИФАТЕН, ТУКУ ОТФРЛЕН КАКО НЕМОЖЕН.
    Токму познавајќи ја оваа работа, Грчките политичари, кои си ги слушаат своите експерти, ја превртеа работата и наместо пред Суд каде што знаеа дека нема шанса да поминат, спорот го отворија пред Советот за безбедност како поадекватна политичка инстанца.
    2. Името Република Македонија претставува дел од ПРАВНИОТ ИДЕНТИТЕТ на државата Република Македонија заедно со своите меѓународно признати и дефинирани граници.
    Од друга страна, Македонија е назив на географски регион што не е исто со името на државата, ниту пак во меѓународното право може да се третира како идентично со името на државата.
    3. Менување на државно име во меѓународното право НЕ ВЛИЈАЕ НА ТЕРИТОРИЈАЛНИТЕ ПРАВА И ОБВРСКИ ниту на државата која е принудена да го смени името, ниту на друга држава. Ова значи дека измислениот иредентизам во грчките глави или некакви божемни територијални претензии што грчката страна постојано ги нагласува во спорот НЕ МОЖАТ да се решат со менување на нашето државно име.
    4. Правниот идентитет на државата како елемент на нејзиниот меѓународно правен субјективитет НЕ МОЖЕ ДА БИДЕ МЕНУВАН НА НАЧИН КАКО ШТО ТОА САКА ДА ГО СТОРИ ГРЦИЈА.
    5. Во меѓународното право преговори за ИМЕ НА ДРЖАВИ се сметаат за БЕСПРЕДМЕТНИ. Името на државата односно нејзиниот државно-правен идентитет е правна категорија која е клучен елемент на државноста заедно со суверената власт, територијата, и населението. Оттука, сосема јасно произлегува дека органите на ООН при приемот на Република Македонија како членка во организацијата ГИ ПРЕЧЕКОРИЛЕ СВОИТЕ ОВЛАСТУВАЊА И ИЗЛЕГЛЕ НАДВОР ОД РАМКАТА НА МЕЃУНАРОДНОТО ПРАВО.
    6. Суверенитетот на Република Македонија се однесува не само на правно дефинираната територија, или територијалната јурисдикција, туку и на народот, односно граѓаните кои живеат во неа и се под јурисдикција на државата Република Македонија.
    7. Многу важен принцип во меѓународното право е дека ДРЖАВНОТО ИМЕ не може да се краде, фалсификува или НАМЕТНЕ, КАКО ШТО НЕ МОЖЕ НИТУ ДА СЕ ОДЗЕМЕ.
    Државното име на Република Македонија никој од ООН не може да го преформулира или да ни го одземе!
    Од овој принцип произлегува и најважното, а тоа е дека ДРЖАВНОТО ИМЕ НЕ МОЖЕ ДА БИДЕ ПРЕДМЕТ НА ПРЕГОВОРИ, НИТУ НА ДРУГ НАЧИН да се проблематизира идентитетот на државата од надвор, бидејќи тоа е ГРУБО МЕШАЊЕ во внатрешната јурисдикција на државата!
    Сега, произлегува дека една референца треба да замениме со договорна ТРАЈНА РЕФЕРЕНЦА!
    Дури и „Република Македонија (Скопје)”, Горна или каква и да е друга Македонија како назив креиран со меѓународен договор е само нова РЕФЕРЕНЦА!!
    Не е ДРЖАВНО ИМЕ!!!
    А меѓу ИМЕ НА ДРЖАВА И РЕФЕРЕНЦА ИМА РАЗЛИКА!
    Затоа битката на Грциге е да не натераат да го промениме Уставот, бидејќи точно знаат дека уставното име е државно име! Другото е надимак, нешто како Зоран звани Црпко!
    ИМЕТО Е НАЈВАЖНО, НАДИМАКОТ Е МИНЛИВА КАТЕГОРИЈА!
    ЗАТОА, ДА НЕ ДОЗВОЛИМЕ МЕНУВАЊЕ НА ДРЖАВНОТО, УСТАВНОТО ИМЕ РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА!

    Potoa koleshkata pravilno zakluchuva:
    РЕШАВАЊЕ НА ПРОБЛЕМОТ?
    САМО НА СУД!
    Во меѓународното право, како впрочем и во европското и националното право, е утврдено дека сите спорови меѓу државите што произлегуваат од неисполнувањето на правните обврски на државите за меѓусебно почитување и разбирање, без разлика на видот или прашањето на спорот, треба да се решаваат пред суд, или пред арбитража (квази-судски орган).
    Оттука, логично следи прашањето кој во државата, зошто и следејќи го кое меѓународно право дозволил спорот за името да остане заробен само во рацете на медијаторот Нимиц, односно на ниво на некакво пристрасно посредништво? Зошто до сега не е покренат судски спор, вон спорот за Времената спогодба?
    Резолуцијата на ООН бр. 817 посветена на Македонија јасно укажува дека Македонија ги има исполнето сите услови утврдени во чл.4 од Повелбата на ООН да биде полноправна членка на ООН.
    Прашањето за разликата што Грција ја има во однос на името Македонија не може, и не смее да се решава само на ниво на посредништво или медијација, бидејќи станува збор за ПРАВО НА МАКЕДОНИЈА ДА СЕ САМОИДЕНТИФИКУВА како што смета дека треба да се идентификува како држава, еднаков субјект во меѓународниот правен промет со сите останати држави.
    Заштитата на сите права на државите, исто како и на луѓето, може да се оствари исклучиво и само пред СУД.
    Никако поинаку.
    Посебно во услови кога медијацијата што трае повеќе од 25 години не ги даде посакуваните/очекуваните резултати.
    Во правото кога медијацијата не успева да ја заврши мисијата (да го реши спорот), работата секогаш се префрла на СУД.
    Па така, наместо и натаму да се заплеткуваме во мешетарењата на Нимиц и на останатите душегрижници, дајте да поведеме судска постапка против Грција каде на цивилизиран начин, со правно издржани аргументи, со докази и факти еднаш засекогаш ќе се објасниме со Грците и ќе го одбраниме НАШЕТО ПОСТОЕЊЕ КАКО НАРОД И КАКО ДРЖАВА!
    На Грција и одговара работите да останат вака, на ниво на Нимиц и неговите посреднички (не)капацитети.
    Ние трпиме секојдневни штети од грчките каприци и шовинистички небулози, а еднаш во врска со Времената спогодба и нејзиното кршење од Грција го имаме добиено спорот против соседот (5.декември, 2011 година)..
    Сите нормални држави споровите ги решаваат по судски пат, или по пат на арбитража кога постојат услови за тоа.
    Зошто Македонија и во овој дел да биде исклучок!
    Меѓународниот суд на правдата при ООН има надлежност да ги решава правните спорови меѓу државите во согласност со меѓународното право како и да дава советодавни мислења за правните прашања поднесени од авторизираните органи и агенции на ООН.
    За оние што сакаат да прочитаат повеќе за работата на Судот еве и материјал.

    I podolu:
    ЦЕЛАТА ВИСТИНА ЗА СПОРОТ
    МАКЕДОНЦИ, КАКО НАЈИТНИ АКТИВНОСТИ ШТО ТРЕБА ДА ГИ НАПРАВИМЕ ВО ОДНОС НА ЗАЧУВУВАЊЕ НА НАШЕТО ИМЕ СЕ СЛЕДНИВЕ:
    1. ПОТРЕБНО Е ДА ГО БЛОКИРАМЕ ПОСТИГНУВАЊЕТО СПОГОДБА МЕЃУ ГРЦИЈА И МАКЕДОНИЈА,
    2. ДА ЈА ПОВИКАМЕ ДИЈАСПОРАТА, НО И ДА НАПРАВИМЕ ПРИТИСОК ВРЗ НАШАТА ВЛАДА ПРЕКУ МЕДИУМИТЕ И СОЦИЈАЛНИТЕ МРЕЖИ ДА УПАТИ ПОВИК ДО ТИЕ 19 ДРЖАВИ ШТО СЕ УШТЕ НЕ НЕМААТ ПРИЗНАТО ДА НЕ ПРИЗНААТ ПОД НАШЕТО УСТАВНО ИМЕ.
    ВЛАДАТА И ДИЈАСПОРАТА ДА СЕ ВКЛУЧАТ ВО ЛОБИРАЊЕ КАЈ ПРЕОСТАНАТИТЕ 19 ДРЖАВИ ЗАРАДИ СКЛУЧУВАЊЕ НА ДИПЛОМАТСКИ ОДНОСИ, И ТОА СО НАШЕТО УСТАВНО ИМЕ,
    3. СО ЗГОЛЕМУВАЊЕТО НА БРОЈОТ НА ДРЖАВИТЕ ШТО НЕ ИМААТ ПРИЗНАТО ПОД УСТАВНОТО ИМЕ НА ВКУПНО 145 ЌЕ СЕ ЗГОЛЕМИ ПРЕГОВАРАЧКАТА СИЛА НА МАКЕДОНИЈА,
    4. ИАКО СМЕ СВЕСНИ ДЕКА ГРЦИЈА НЕ САКА ПРОБЛЕМОТ СО ИМЕТО ДА ГО РЕШИ НА КОЈ БИЛО НАЧИН, ЗАЕВ И СДС НЕ СМЕАТ ДА БИДАТ ПРЕДМЕТ НА ЗАМАЈУВАЊЕ И ДА СЛУЖАТ ЗА НАЦИОНАЛЕН ПОТСМЕВ ВО ГРЦИЈА.
    5. АКО СЕПАК СЕ СЛУЧИ НЕКАКОВ ДОГОВОР ВАЖНО Е ДА СЕ ЗНАЕ СЛЕДНОВО:
    -Ако се усвои некаков договор меѓу двете страни, таквиот договор ќе биде предаден на медијаторот Нимиц кој ќе го предаде до Генералниот секретар на ООН . Понатаму, Генералниот секретар ќе го даде договорот на Советот за безбедност на ООН кој би требало да донесе Резолуција со која договорот ќе биде прифатен.
    – По прифаќањето на договорот од страна на Советот за безбедност на ООН, според планот на Нимиц, истиот ќе треба да се стави како точка на дневен ред пред Генералното собрание на ООН, каде преку подготвената Резолуција практично ќе биде потврден договорот, односно усвоена Резолуцијата.
    – Оваа постапка Заев и СДС ја кријат од јавноста, Македонците мора да знаат дека планот е Македонското собрание да ја ратификува, а Грчкиот Парламент ДА НЕ ЈА РАТИФИКУВА СПОГОДБАТА, како што се направи и минатиот пат, и таквиот килав Договор да биде со Резолуција на ООН ефектуиран во политиката.
    6. ТОКМУ ПОРАДИ ОВИЕ ЗАМКИ ШТО НИ ГИ ПОДГОТВУВААТ НИЕ ТРЕБА:
    – При следната средба на Коѕијас во Скопје кога ќе биде врачен нацрт-договорот на Грција, Македонија да ПОБАРА ИТНА СЕДНИЦА НА СОВЕТОТ ЗА БЕЗБЕДНОСТ НА ООН поради флагрантното кршење на меѓународното право и нашата сувереност, како и поради директно мешање во внатрешните работи на Македонија. Барањето треба да биде поднесено со помош или преку Русија, Кина или со ко-спонзорство на Турција, со поднесување предлог-резолуција на Советот за Безбедност на ООН за ОСУДА НА ОВА ГРЧКО ОДНЕСУВАЊЕ И МЕШАЊЕ ВО ВНАТРЕШНИТЕ РАБОТИ НА МАКЕДОНИЈА.
    7. МАКЕДОНЦИТЕ ТРЕБА ДА ЗНААТ ДЕКА НЕМА ПОТРЕБА ОД ПОСТИГНУВАЊЕ НИКАКОВ КОМПРОМИС СО ГРЦИЈА ОД ПРИЧИНА ШТО ПОСТОЈАТ ПРАВНИ И ПОЛИТИЧКИ СРЕДСТВА СО КОИ МОЖЕМЕ ДА ГО ВРАТИМЕ НАШЕТО ПРАВО ДА БИДЕМЕ ПРИЗНАТИ ПОД УСТАВНОТО ИМЕ ВО ООН.
    8. Посебно е важно да се знае дека од 1993 година НЕ СЕ ПОДНЕСУВААТ ИЗВЕШТАИ ДО СОВЕТОТ ЗА БЕЗБЕДНОСТ НА ООН ТАКА ШТО СПОРОТ НЕ СЕ ТРЕТИРА КАКО БЕЗБЕДНОСЕН, ТУКУ ВО НАДЛЕЖНОСТ НА СЕКРЕТАРИЈАТОТ НА ООН.
    9. МАКЕДОНИЈА НЕМА АКТИВЕН СПОР ИЛИ РАЗЛИКА СО ГРЦИЈА. НИМИЦ ВЕЌЕ 20 ГОДИНИ ГИ ПЛАШИ СИТЕ ДОСЕГАШНИ МАКЕДОНСКИ РАКОВОДСТВА ДЕКА АКО НЕ ПРЕГОВАРААТ ЌЕ СЕ ОБРАТИ ПРЕКУ ГЕНЕРАЛНИОТ СЕКРЕТАР ДО СОВЕТОТ ЗА БЕЗБЕДНОСТ НА ООН.
    ЗА ЖАЛ НИТУ ЕДНА ВЛАСТ ДО СЕГА МУ НЕМА ОДГОВОРЕНО ДЕКА И ВО ТАКОВ СЛУЧАЈ СОВЕТОТ ЗА БЕЗБЕДНОСТ МОЖЕ ДА ДОНЕСЕ САМО НЕОБВРЗУВАЧКА РЕЗОЛУЦИЈА СО КОЈА САМО МОЖЕ ДА БИДАТ ПОВИКАНИ ДВЕТЕ СТРАНИ ДА ГИ ПРОДОЛЖАТ ПРЕГОВОРИТЕ БЕЗ НИКАКВИ НЕГАТИВНИ КОНСЕКВЕНЦИ ПО ДРЖАВАТА АКО НЕ ГО НАПРАВИ ТОА.
    МАКЕДОНЦИ, ОВА Е ЦЕЛАТА ВИСТИНА ЗА МАКЕДОНСКОТО ПРАШАЊЕ. БИДЕЈЌИ ОВАА “МАКЕДОНСКА” ВЛАДА НЕМА ДА ГИ НАПРАВИ ОВИЕ ЧЕКОРИ, НИЕ ИМАМЕ ПРАВО ДА ЈА ЗНАЕМЕ ВИСТИНАТА И ДА СЕ БОРИМЕ ДА ДОЈДЕМЕ ДО НЕА!

  14. ПРАШЕЊЕ ДО РЕДАКЦИЈА:
    ДО КОГА КЕ ПУШТАТЕ АГЕНТИ ПРОВОКАТОРИ ОД ГРЧКА АМБАСАДА ДА ШИРАТ ПРОПАГАНДА?

      • Janev je upravu. pogledaj član 37. Povelje: 1. Ako stranke u sporu čija je priroda izložena u članu 33 ne uspeju da rese spor načinima označenim u tome članu, one će ga uputiti Savetu bezbednosti. 2. Ako Savet bezbednosti smatra da nastanak spora može stvarno ugroziti održanje međunarodnog mira i bezbednosti, odlučuje da li da postupi po članu 36 ili da preporuči one uslove rešenja koje smatra odgovarajućim.
        I vidi čl. 33: 1. Stranke u svakom sporu, čije trajanje može da ugrozi održanje međunarodnog mira i bezbednosti, treba da traže rešenje pre svega putem pregovora, istražne komisije, posredovanja izmirenja, sudskog rešavanja, pribegavanja regionalnim ustanovama ili sporazumima, ili drugim mirnim načinima po svome sopstvenom izboru. 2. Savet bezbednosti, kad smatra potrebnim, poziva stranke da svoj spor rese takvim načinima.

  15. Македонија веројатно нема да стане членка на НАТО! За ЕУ не знам. Но едно е сигурно, а тоа е дека Македонија никогаш нема да си го смени името по Грчки ќеф и каприц! Со овие веќе пропаднати преговори со Грција, јасно е дека цел на Грција е да потпишеме спогодба во која ќе се согласиме дека не сме Македонци, по што Нимиц ќе е однесе во ООН за да биде прифатена во СБ, и потврдена во Генералното собрание на ООН! Тоа ниту СДСМ ќе прифати, ниту БИЛО која Македонска партија! Со идната спогодба треба да се откажеме дека сме Македонци, со нашиот потпис! ТОА нема да се случи, НИКОГАШ! Иванов е во право, одлуката е избрзана! Резолуција за ИМЕТО Русија сама би можела да е истурка со (воспоставување) Република Македонија во ООН (можеби во трампа за нашето НЕ -Приклучување во НАТО). Сега ќе мораме да бараме поддршката пред се од Турција, и Неврзаните и Неутралните земји (пр. „Група 77″, и сл.).
    (Се ова наликува на веќе видена во 2001. “Тајванската епизода” со Циле и Димитров во Тајван дил.)

  16. Почитуван Игор Јанев, јас разбирам колку ве погодува сето ова. Но треба да се размислува со ладна глава, без емоции. Во Македонија сите релевантни политички партии СЕ ЗА ВЛЕЗ во НАТО. Но пресудно е дали НАТО планира да ја приклучи Македонија во членство. Ако е тоа цел и на НАТО ( се разбира, пред се`се мисли на САД), и Македонија и Грција ќе бидат принудени на некакви одстапки за да се случи тоа. Верувајте, на НАТО не му е битно што „бара“ Грција или Македонија за да прифатат решение. НАТО сигурно ќе води сметка само за тоа колку немири може да предизвика вакво или онакво решение и во Македонија и во Грција, па затоа ќе настојува ( и тоа ќе го оствари), двете земји да постигнат решение, не какво што нив ќе им одговара, туку онакво кое (според НАТО) најдобро ќе помине кај народот ( со најмали потреси, или со онолку потреси со колку што може да помине решението и тоа да биде прифатено и во Македонија и во Грција). А Македонци ќе останеме се`додека се чувствуваме како Македонци, го негуваме својот македонски јазик, писмо, своите македонски обичаи и сеќавањата на нашите предци и нашата историја (не онаа на античка Македонија и Филип и Александар). Тоа не`одржало низ вековите кога не само што не не`нарекувале Македонци, туку не` нарекувале Бугари (Срби, Грци). Тоа не`одржало и кога сме немале нити држава каде ќе го практикуваме своето МАКЕДОНСКО во секој поглед. Мислам дека сега немаме никаква шанса да го задржиме името Република Македонија. Сигурно е дека ќе биде со некаква додавка. Битно е да истраеме на тоа дека ние сме Македонци, не потомци на античките македонци, туку на Јужните словени, дека нашиот јазик е македонски јазик како дел од јазиците на Јужните словени, дека нашата држава не е наследничка на античка Македонија, туку сме ја формирале како резултат на нашата борба на страна на антифашистичката коалиција во Втората светска војна. Ќе помине и ова време-невреме, како што поминале и многу потешки времиња за нас Македонците. Ако ја сочуваме државата имаме шанса да се покажеме и докажеме кој сме и што сме правејќи ја својата држава функционална, правна, праведна, чиста, средена, богата. Само така другите ќе не`слушаат и почитуваат. Ние немаме друг начин да ги сочуваме своите интереси и да ги оствариме своите права. Тоа е судбина на сите мали народи. И за да се истера правда треба сила. А ние сила немаме. Затоа ни`треба мудрост и компромиси.

  17. А ти оди во ОН, убеди ги земјите членки на Советот за безбедност и Генералното собрание да побараат советодавно мислење од МСП дека тие самите ЕДНОГЛАСНО ЈА ПРЕКШИЛЕ Повелбата на ОН и дека ПРЕКРШУВАЈЌИ ЈА ПОВЕЛБАТА – ЕДНОГЛАСНО, ја примиле нашата земја во ОН, дека ПРЕКРШУВАЈЌИ ЈА ПОВЕЛБАТА (ЕДНОГЛАСНО), прашањето за разликата околу името ја оцениле како БЕЗБЕДОНОСНО прашање, дека ПРЕКРШУВАЈЌИ ЈА ПОВЕЛБАТА (ЕДНОГЛАСНО), бараат проблемот да се реши во преговори со компромис со цел да се сочува мирот и добрососедските односи во регионов и се`така ПРЕКРШУВАЈЌИ ЈА ПОВЕЛБАТА – ЕДНОГЛАСНО! СБ и ГС на ОН, СИГУРНО, како што велиш ти, ќе побараат мислење од Судот, Судот, СИГУРНО како што велиш ти, ке утврди дека СБ и ГС ја прекршиле Повелбата, потоа СБ и ГС ќе ГО ПРОДОЛЖАТ членството на нашата држава во ОН како Република Македонија и ПРОБЛЕМОТ ЌЕ ИСЧЕЗНЕ!!! И ние и Грците среќно и весело ќе си живееме!

  18. ГЕНЕРАЛНО ИЛИ ЗАКЛУЧОК:

    АКО МАКЕДОНИЈА СТАНЕ ЧЛЕНКА НА НАТО, НЕМА ВЕЌЕ ДА ПОСТОЈИ!

    НО, ТОА Е ОДЛУКА НА МАКЕДОНЦИТЕ И МАКЕДОНСКАТА ДРЖАВА!

    НАРОД ИМА ПРАВО И ДА СЕ САМОУКИНЕ И ДА ЈА УКИНЕ СВОЈАТА ДРЖАВА!

    А , НАРАВНО МОЖЕ И ДА ИЗБЕРЕ ДА БИДЕ РОБ, АКО ТОА Е ВОЉА НА НАРОДОТ!

    ПА ДУРИ И РОБ НА НАТО ИЛИ СЛИЧНА ОРГАНИЗАЦИЈА!

  19. Се додека не се примени стратегијата на Игор Јанев, прифатена во меѓународната наука, нема да има решение на тнр. спорот за името.

    • Мојата мисија да спречам менување името во овој момент е успешно завршена, и се покажа повторно дека политичко решение за проблемот не постоји.

Оставете Коментар