Хеленик инсајдер: Кој навистина е Метју Нимиц

Метју Нимиц во долгогодишниот конфликт меѓу Грција и нејзиниот северен сосед, навидум изгледа како да е на непристрасен посредник, но неговите минати и сегашни ангажмани и многу конфликти на интереси откриваат нешто поинакво, пишува iизвесниот Хеленик инсајдер, ортал кој објавува вести на англиски јазик наменети за грчката дијаспора.

Во исцрпната анализа објавена на 9 јули, Helnik Insajder  ја проблематизира улогата на Нимиц во конеткст на постигнатиот договор за името за кој вели:

Дали треба да веруваме дека целиот свет се радува на веста дека грчкиот премиер Алексис Ципрас и неговиот колега од ПЈРМ постигнаа договор со кој грчкиот северен сосед ќе биде признат како „Северна Македонија“. Играчите како што се ЕУ, НАТО и американскиот Стејт департмент се радуваат, додека списанието„Foreign policy“ се пошегува и предложи Ципрас ќе добие награда за Нобелова награда.

Дали навистина треба да  веруваме дека овој договор е позитивен за двете земји и за целото човештво, бидејќи е ставен крај на спорот што трае уште од несреќниот распад на поранешна Југославија и „независноста“ на т.н. „Македонија“ во 1991 година.

Во продолжение ќе пренесеме дел од текстот кој се однесуваат на минатото на Нимиц што ги наведува Hellenic Insider:

Неговата дипломатска кариера започна за време на администрацијата на Линдон Б. Џонсон, кога со поддршка на САД дојде до државен удар во 1967 година со која на власт  беше инсталирана воена диктатура во Грција.

Правната кариера на Нимиц вклучуваше партнерства во фирмите кои ги претставувал како што се Goldman Sachs и J.P. Morgan Цхасе.

Нимиц беше надлежен за грчко-турските и источните медитерански работи во Стејт департментот на САД помеѓу 1977-1981 година. Во тоа време беше укинато американското ембарго за оружје кон Турција.

Нимиц ја предложи референцата „Поранешна Југословенска Република Македонија“ како привремено име во 1995 година, а потоа го користеше ова име против Грција до неодамна, наведувајќи дека Грција веќе го прифати името на земјата, кое го вклучува терминот „Македонија“.

Нимиц е поранешен главен извршен директор на General Atlantic LLC, која беше акционер во „Saxo Bank“ во Данска, и која управуваше со банкарска подружница во Грција, во исто време кога Нимиц беше специјален посредник на ОН меѓу Грција и „ПЈРМ“.

Нимиц е старател на Централноевропскиот универзитет (ЦЕУ), со седиште во Будимпешта основан од Џорџ Сорос.

Нимиц е основач и член на Управниот одбор на Центарот за демократија и помирување во Југоисточна Европа (CDRSEE), со седиште во Солун, кој работи на “Проектот за заедничка историја”. Овој проект, меѓу другото, објавува и учебници по историја кои се промовирани од владите насекаде низ Балканот. Овие учебници го признаваат северниот сосед на Грција како „Македонија“ и ги објавуваат националистичките песни од таа земја.

Како дел од договорот Ципрас-Заев со посредство на Нимиц, двете земји се обврзани да ги променат учебниците по историја кои се користат во нивните училишта за да се отстранат „шовинистичките“ референци за Македонија.

CDRSEE е основана од фондациите на Фондацијата Отворено општество на Џорџ Сорос, Стејт департментот на САД, Европската унија и грчкото Министерство за надворешни работи. Со други зборови, грчкото Министерство за надворешни работи обезбеди финансирање на организација основана од наводно „неутралниот“ посредник ” во спорот околу името..

Градоначалникот на Солун, Јанис Бутарис, е уште еден донатор на CDRSEE.

Нимиц е член на одборот на советници на NCAFP, чиј потпретседател Ненси Е. Содерберг е поранешен потпретседател на Меѓународната кризна група (МКГ) истата која во 2011 година го предложи името “Република Северна Македонија” за северниот сосед на Грција. Меѓу членовите на одборот на МКГ се и Џорџ Сорос и неговиот син, Александар Сорос.

Ципрас призна во телевизиското интервју дека договорот  за „Северна Македонија“ бил испратен до Нимиц за „корекции“. Кои “корекции” биле направени, и зошто?

Конечно, дали Нимиц е навистина непристрасен во неговата улога како медијатор за спорот за името во Македонија?

Авторот на „анализата“  вели дека се наметнуваат многу прашања: зошто грчкото Министерство за надворешни работи обезбедува финансиска поддршка за невладина организација основана од наводно „непристрасниот“ Нимиц кој признава дека северниот сосед на Грција е „Македонија“?

Зошто во таквото финансирање учествува и Општина Солун и градоначалникот Јанис Бутарис?

Која е улогата на меѓународниот печат и на личностите како што е Џорџ Сорос во македонскиот спор, што е потврдено од многуте врски меѓу невладините организации,Нимиц, Сорос и глобалниот печат?

Дали името „Северна Македонија“ е договорено уште во 2011 година или уште порано, за конечно да биде отворено денес од одредени дипломатски или геополитички причини, како што е, на пример, стравот дека со евроскептицизмот и „трампизмот“ ислабеењето на поддршката на СИРИЗА континуирано – сега е време за ЕУ, НАТО и Нимиц конечно да објават договор?

Зошто владата на СИРИЗА одеднаш е толку очајна да се „реши“ долготрајни надворешно-политички спор?

Дали Заев, кој не победи на изборите од декември 2016 година во неговата земја, е инсталиран токму за овој договор?

Дали договорот Ципрас-Заев, со многуте пречки со кои сé уште се соочува пред ратификацијата, треба да пропадне?

Ако е така, што ќе следи по распадот на договорот Ципрас-Заев?

Во поглед на дипломатската историја на Нимиц, дали можеби тој бил поставен како “медијатор” поради претходна историја која може да се смета за сомнителна во однос на неговиот став кон Грција?, се вели меѓу другото на крајот на „анализата“, на Хеленик инсајдер.

1 Коментар

  1. Не беше Нимиц тој што ја предложи референцата БЈРМ, туку луѓе од Генесек 1993. (како привремено решение)
    Македонија и тогаш, како и сега има(ше) шанса да реши случајот преку Ген. Собрание и МСП, но НИШТО не направи! Моделот за оваа ситуација е МСП 1948. (Случајот со Португалија…).
    И Нимиц и никој во Секретаријатот на ООН НЕ ЗНАЕШЕ 1993 дека се поставени дополнителните услови при приемот во ООН, нелегални според Сов. мислење на МСП од 1948!
    Нимиц, исто како и К.Г. немаше поим за поставени дополнителните услови при приемот во ООН.

    Решение има директен полит. модус, или индиректен преку МСП. (како 1948, со преседанот кога се заобиколи СБ на ООН). Види повеќе: https://www.change.org/p/united-nations-solution-to-the-name-problem-of-the-republic-of-macedonia-in-the-un

Comments are closed.