И ќерката на Ванковска добила стипендија за универзитет на кој студира ќерката на Димитров

И ќерката на професорката Ванковска студира на универзитететот на кој студира ќерката на министерот Димитров која од владата добила 40 илјади долари стипендија за студирање.

Една од разликите во овие два случаи е што ќерката на Ванковска не добила стипендија од владата туку како талентиран студент стипендијата ја добила од Европска истражувачка институција.

Ниту една од ќерките на Ванковска не добиле стипендија од државата.

“Да пријавам дека и моја Сара е на студии (докторски) на Универзитетот во Утрехт, оној истиот кој Димитров го фали дека бил во првите 100 на Шангајска листа. И јас сум горда на неа!

Ама, Сара не ја чини Македонија ни денар, па дури ни родителите! Таа САМА си ја избори стипендијата (ЕДНА се доделуваше) од Европскиот истражувачки совет во конкуренција на 350 кандидати! И Марина доби стипендија од Карлетон универзитетот, а потоа и од Универзитетот од Тотонто. Ведрана од Мекгил …

На оние кои ги бива не им треба ни протекција, ни бугарски пасош, ни ЗА на референдум. Затоа, БОЈКОТИРАМЕ! И ќе си успеваме во животот како Македонки”, открива професорката Ванковска.

5 Коментари

  1. НАТО ГО ГАРАНТИРА САМО МИРОТ НА ГРОБИШТАТА… СО БОМБАРДИРАЊАТА НА СРБИЈА И КОСОВО ВО 1999, ВЕЌЕ ЈА КОНТАМИНИРА И ЦЕЛА МАКЕДОНИЈА!

    • И да не игнорираме и заборавиме:

      1.Бугарската спогодбата со распродажбата на историјата на народот,

      2.Закон за јазици со укинување унитарноста и државноста,

      3.Преспа-спогодба за укинување идентитетот, мајтапењето со името и суверенитетот, со што веќе станавме предмет на потсмев во целиот свет, а нај малце кај 140 земји кои не имаат признаено под уставното име! И сега одозгора ќе треба Заев и сите 190. во ООН да ги информира дека имаме НОВО „договорно” име и НОВИОТ Франкенштајн идентитет формулиран со СПОГОДБАТА и ПАЗАРЕЊЕ!

      Па на сѐ ОВА, и трошење НАРОДНИТЕ пари за приватните потреби!

      • При приемот на наша земја во ООН е направен ULTRA VIRES акт, односно државата е примена со дополнителни НЕЛЕГАЛНИ услови надвор од пропишаните во член 4 од Повелбата на ОН. Овие услови се: 1 Обврска за носење деноминацијата Бивша Југословенска Република Македонија; 2 Преговорите за името (сопстен правен идентитет) со друга држава. Според судскиот став на Меѓународен суд од 1948. г ваквите услови кои во време трансцедираат свршени услови за прием во ООН се НЕЛЕГАЛНИ. Според Судот (МСП) услови, посебни за македонскиот прием, се противни на Поевелбата на ОН (на член 4 од овој основен документ), односно според Советодавното мислење на Мегународниот суд на правда (од Хаг) од 1948 година, е искажан ставот дека за специфични услови надвор од општите пропишани во член 4, во време лимитирани, не смее да се гласа во ОН, ниту таквите услови можаат да бидат поставувани на кандидатот за прием. Ова Советодавното мислење на Мегународниот суд на правда од 1948 година беше прифатено и од Генералното собрание на ООН истата 1948, како толкување на член 4 на Повелбата. По откривањето на кршење на Повелбата на ОН при приемот на Република Македонија со нелеганите дополнителни услови, јас сум предложил стратегија за решавање на проблемот со името во ООН, која имала два модалитета. Првиот модалитет подразбира дека уставното име се воспоставува со политичкиот приод преку Резолуција на Генералното собрание на ОН (ГСОН), каде поагајки од Советодавното мислење на Мегународниот суд од 1948, и од фактот дека Република Македонија ја поминала постапката во Советот на безбедност на ОН со искажан став дека општите услови за прием се исполнети, треба да побара продолжување на македонското членство во ОН под уставното име Република Македонија. Имено, прифакајки ги ставовите на Мегународниот суд од 1948, со простото мнозинство од присутните и кои гласаат во ГСОН (според модел од 1948.), јас покажав дека Македонија може да го продолжи членскиот статус во ОН под уставното име Република Македонија (заменувајки ја референцата односно деноминацијата “the former Yugoslav Republic of Macedonia “). Вториот модел е правната варијанта во која предлагам еден мегу чекор, а тој е поставување прашање од ГСОН до Мегународниот суд за правда, слично како 1947, за тоа дали се специфични услови за прием на Македонија во ОН дополнителни во однос на пропишаните во Повелбата. По добивање на Советодавното мислење на Мегународниот суд дека условите се дополнителни односно дека референцата “the former Yugoslav Republic of Macedonia “, и преговорите за името се нелегани, при прифакањето на таквото мислње од Генералното Собрание на ОН би било воведено во ОН и правото на Република Македонија да го користи своето уставно име (односно со резолуцијатата на ГСОН членството би било продолжено со уставното име Република Македонија). Да потсетам, државите, според мегународното право, немаат ексклузивни права на државните имиња. Избор на државното уставно име е во строгата внатрешна јуридикција на секоја држава. Секоја држава, според мегународното право, има полна правна слобода при изборот на своето државно име. Името на држава е неотугиво и суверено право. Што се однесува до толкувањето на историјата, ниту една држава нема монопол при интерпретацијата на историиските факти и движења. Државното име, како такво, не влиае на историската интерпретација. Грчкото обвинение, дека името е поврзано со иредентизмот и територијалните аспирации, исто така е неосновано според мегународното право. Во мегународнто право познато е дека менувањето на државните имиња не влиае врз територијалните права на својата држава, како ни врз територијалните обврски на другите држави. Оттаму и ова обвинение на Грција за загрозувањето на некое нивно право или за територијално загрозување нема никаква правна основа. Промена на државното име, како и други државни симболи кои се во строгата внатрешна надлежност секоја држава, според мегународното право, неможе да биде толкувано како иредентизам или територијани аспирации.

Оставете Коментар