Ванковска VS Шкариќ – По 10 години еден ја свиткал кичмата (ФОТО)

Професорите Билјана Ванковска и Светомир Шкариќ пред десет години учествувале на трибина за името.

Тогаш и двајцата со слични ставови за опасностите од менувањето на македонскиот идентитет доколку името добие придавка на уставното именување.

Но по 10 години професорите со различни ставови.

Ванковска најпрвин иницираше проглас за прекин на преговорите, деновиве како дел од инцијаторите на групата “200 интелектуалци” објавува апел против промена на името и договорот со Грција а беше полесно повредена на протестите пред Собранието.

За разлика од неа за професорот Шкариќ договорот е идеален иако тој е спротивен на сите негови предходни ставови за името. Не само на тие од пред десет години туку и на тие од пред два месеци.

Цитатите објавени овде се дел од книгата “Спорот за името” каде што токму Шкариќ е еден од уредниците.

Од нив најдобро се гледа за какви разлики во ставови се работи кај професорот по уставно право кој во академската заедница вообичаено важи за принципиелен човек и научник.

Сега неговите колеги се прашуваат зошто Шкариќ одеднаш оди против своите принципи и јавно искажани ставови поврзани со името и идентитетот.

7 Коментари

  1. Главен следбеник на теоријата на дополнителни услови при приемот во ООН беше токму С. Шкариќ. Сега оправдано навреден од Иванов, го смени и мислењето и ставовите за името.
    По таа логика, ако некој треба да биде навреден, би требало тоа да биде творецот на теоријата на дополнителни услови Игор Јанев, кои од сите во Македонија беше буквално заебан! А не само од Иванов!

    • Во текстот погоре се вели од авторите (Јанев, Шкариќ): При самиот прием во членството на ОН, прво прекршен е, заради поставување и потоа гласање за дополнителни услови, член 4, став 1 од Повелбата. Ваквите услови немаат правен карактер и обврските што настанаа по приемот (да се има деноминација и да се преговара за сопственото име), претставуваат бесправни обврски со кои се крши принципот на правната еднаквост содржан во член 2 став 1 од Повелбата. Исто така, во член 2 се крши и став 7, поради тоа што овие обврски се однесуваат на едно инхерентно право, кое е во строга внатрешна јурисдикција на една држава, односно, се повредува принципот на немешање од страна на ОН во предмети во строга внатрешна јурисдикција. Бидејќи правниот идентитет (државното име) е есенцијален елемент на правната личност, ваков елемент не може да се отуѓува (ниту за едно инхерентно право може да се преговара). Понатаму се крши принципот на самоопределување (во нашиот случај на правниот идентитет на државата), имплициран во членовите 1 и 55 од Повелбата на ОН. И, конечно, се крши принципот на недискриминација при претставување на државите, содржан во член 83 од Конвенцијата за претставување на државите во нивните односи со меѓународните организации со универзален карактер.

      • И да не го заборавам придонесот на д-р Димитар Апасиев, кои не сиго сменил мислењето за проблемот со името.

        • И да не го заборавам придонесот на проф. д-р Димитар Апасиев, кои не го сменил мислењето за проблемот со името.

Comments are closed.