„Внесувањето на Бугарите како народ во уставот на С.Македонија ќе покаже дека тој и македонскиот народ се два различни народа. Внесувањето на Бугарите во уставот е дел на една дебата за правата на малцинствата во државата.“ – овие тврдења ги изнесе потпретседателот на ДУИ и поранешен министер за надворешни работи Бујар Османи во денес објавеното интервју, кое го даде за ТВ Еуроњуз во Албанија. Прикривајќи ги, но и извртувајќи ги вистинските факти за своите активности додека преговарал како министер за надворешни работи со бугарските челници за „решавањето“ на спорот на Бугарија со Македонија, Османи изнесе теза дека „Бугарите со години не прифаќаа да бидат дел на уставот како малцинство, зашто тие се сметаа себеси како народ, што е и официјалната бугарска политика: ние сме еден народ во две држави“. Потоа Османи кажа дека, наводно, „внесувањето на Бугарите во уставот било дел на дебата за правата на малцинствата“?! Тој ја прикри вистината дека Софија не барала некаква „дебата за правата на малцинствата, па и за бугарското, во Македонија“, туку да се „признае“ „постоење бугарски државотворен народ во С.Македонија, кој учествувал во нејзиното градење како држава“, а не „бугарско малцинство“’. Исто така Османи го прикри и второто клучно барање на Софија да се „признае“ со уставните промени и дека „македонскиот народ и јазик имаат бугарски историски темели“.
Во овој контекст во интервјуто Бујар Османи посочи: „Политиката на Бугарија не е принципиелна кон С.Македонија и Македонците. Таа секогаш била империјалистичка. Но, за францускиот пакет, иако тие велат дека не се добар, времето ќе покаже дека тоа било најдоброто решение за спорот со Бугарија. Јасно се упатува на дебата за правата на бугарското малцинство и на историско-идентитетска дебата. Тоа беше нашата цел: внесувањето на Бугарите во уставот е дел на дебата за правата на малцинствата. Бугарите со години не прифаќаа да бидат дел на уставот како малцинство, зашто тие се сметаа себеси како народ, а тоа е и официјална бугарска политика: ние сме еден народ во две држави. Внесувањето на Бугарите како народ во уставот покрај македонскиот, турскиот, српскиот народ беше нашата цел: тоа покажува дека македонскиот и бугарскиот народ се два различни народа. Тоа беше секогаш цел на нашата држава наспроти Бугарија.“
Надоврзувајќи се на овој дел од своите противречни тези и манипулации со вистината, Османи го наведе и следното: „Но со оглед дека ова го направил еден Албанец, тоа треба да се демонизира. Јас сум бил министер на државата, таа држава е и моја и јас не дозволувам да бидам прикажан и за еден милиметар дека сум помалку компетентен од кој било друг таму. Едуцирањето на идните македонски генерации дека се, што доаѓа од Албанците е опасно и штетно, ќе предизвика долгорочни последици врз меѓуетничките односи меѓу Македонците и Албанците. Последиците од ова, што ќе се создадат кај Албанците, ќе бидат долгорочни. Иако Албанците се покажаа како многу коректни и многу солидарни кон емотивниот дел на македонскиот народ кон спорот со Бугарија.“