Покрај другото, во својата колумна, објавена од „Телеграф“,Канлиф пишува: „Еден од нашите сојузници, Данска, е загрозен од нашиот најважен сојузник, САД, кои сакаат да го анектираат данскиот арктички остров Гренланд. Американскиот претседател Доналд Трамп веројатно ќе го добие она што го сака, не само затоа што одби да ја исклучи можноста за употреба на сила за да го земе Гренланд. Ова ја отвора гротескната можност американските трупи да пукаат врз данските сили, и покрај фактот дека данските сили изгубија сличен број животи по глава на жител, борејќи се во име на САД во Авганистан како што направија и самите САД. Данска жално се надева дека ќе ги смири САД со тоа што ќе им даде сите права на територијата, освен суверенитетот. Данска ја учи тешката лекција дека лојалноста кон сојузниците никогаш не треба да го надминува националниот интерес. Па, кој е националниот интерес на Велика Британија во оваа ситуација? Која е поентата на НАТО кога неговата најмоќна членка не нè слуша?“
Професорот Канлиф посочува: „Формално, НАТО е основан во 1949 година врз основа на одвраќање на Советскиот Сојуз од воено освојување на Западна Европа. Првиот генерален секретар на НАТО, Лорд Исмеј, познато го разработи поширокото образложение за организацијата како „држење на Русите надвор, Американците внатре и Германците долу“. Ништо од ова повеќе нема смисла во сегашните геополитички услови. Импликацијата, последицата на експанзионизмот на Трамп е дека НАТО повеќе нема да има никаков кредибилитет да го брани суверенитетот, или територијалниот интегритет на своите земји-членки. НАТО заврши како одбранбен сојуз. Сојуз во кој најсилниот член лови на територијата на помалите членки не е сојуз, туку рекет. Во рекетите, гангстерот ве тресе додека тврди дека ве штити од заканата, што сам ја создал. бидејќи Велика Британија беше првата земја што раскина со глобализмот кога гласавме за Брегзит во 2016 година, а сега британската нација треба да покаже слична дрскост, продолжувајќи го патот на создавање нова геополитика заснована на нашата национална независност. Треба да го предводиме патот во формирањето нов систем на сојузи, групирајќи ги нашите најблиски соседи и сили на ниво на колеги, како што се Франција и Германија.“ –
Во својата колумна, објавена во „Телеграф“ Канлиф, исто така наведува: „И тие, како членки на НАТО, се соочуваат со проблемот на прекумерна зависност од еден премногу моќен сојузник и исто така треба да го пронајдат патот кон национална обнова по кој барем тргна Британија по Брегзит. Ослободувањето од зависноста од САД и стекнувањето на нивната почит нема да биде лесно. Ќе биде потребно ниво на државна вештина што ѝ недостасува на нашата сегашна политичка класа. Но, тоа е вистинскиот тест и за нашата независност и суверенитет.“