Со својата песна „Македонски монолог“ Гане се извишува во врвовите на македонската поезија. Таа песна е, всушност, негов дијалог со македонското минато, сегашност и иднина во името на македонскиот народ. Покрај другото, во „Македонски монолог“ Тодоровски испеа: „одвеќе постоиме! И ако така уште постоиме, / не ќе постоиме! … / Толку се страхувам, некоја јанѕа ме јаде / да не би одново да Те раздадеме!“
Напишал 12 книги со поезија, кои оставиле длабока трага во летописот на современата македонска литература. Неговите први стихови датираат од времето на Втората светска војна и во нив се огледа тематскиот и стилски печат на една епоха, во која се прават првите чекори кон македонската самостојност и слобода. Натаму овој исклучително плоден поет учествуваше во сите творечки периоди, низ кои минуваше македонската поезија, давајќи богат придонес кон нејзиниот развој.
Во текот на повеќе од шест децении творење, тој се истакна како поет, есеист, книжевен критичар, преведувач и универзитетски професор. Неговите дела беа инспирирани од Македонија, македонскиот народ и историското наследство, а посебно внимание посвети на македонските преродбеници и национални дејци.
Тодоровски Дипломирал и докторирал на Филозофскиот факултет при Универзитет „Св. Кирил и Методиј“, а долги години работел како професор на Филолошкиот факултет во Скопје. Бил член и претседател на Друштвото на писателите на Македонија, претседател на Советот на Струшки вечери на поезијата и член на Македонската академија на наукие и уметности. Беше прв претседател на МААК и прв амбасадор на Република Македонија во Русија. Гане Тодоровски почина на 22 мај 2010 година. Човекот, кој со стиховите и делото ја славеше Македонија, според неговата последна желба беше погребан во родното Кожле покрај црквата „Свети Спас“.