Роберт Редфорд, неодоливиот заводник на големиот екран кој прерасна во оскаровски режисер, човек чии филмови честопати ѝ помагаа на Америка да се разбере себеси, а надвор од снимањето страствен екологист и движечка сила зад независната филмска сцена собрана околу Санденс, починал во вторник (16.09.2025) наутро во својот дом во Јута.
Тој имаше 89 години, објави „Њујорк тајмс“.
Веста за неговата смрт, во планините над Прова, ја објави Синди Бергер, директорка на ПР агенцијата „Rogers & Cowan PMK“. Според неа, Редфорд починал во сон, но причината за смртта не е наведена.
Само неколку месеци пред неговата смрт, Редфорд ја одигра својата последна актерска улога. Иако беше споредна улога, таа го означи неговото враќање на малите екрани по шестгодишна пауза. Актерот се појави во серијата „Dark Winds“, покрај Џорџ Р.Р. Мартин.
Покрај тоа што глумеше во серијата, тој беше и извршен продуцент.
Редфорд ја изгради својата кариера во време кога Холивуд бараше лице кое ќе ги пренесе големите приказни. Тој беше ѕвезда на филмовите кои влегоа во историјата на кинематографијата: „Butch Cassidy and the Sundance Kid“ (1969.), „The Sting“ (1973.), „Three Days of the Condor“ (1975.) и секако, „All the President’s Men“ (1976), во кој играше новинар кој го разоткрива скандалот Вотергејт. За неговата улога во „The Sting“, тој ја доби својата единствена номинација за Оскар како актер.
Студиото често го претставуваше Редфорд како секс симбол, но неговата кинематографски сила се потпираше и на неговите извонредни женски партнерки – од Џејн Фонда во „Barefoot in the Park“ (1967) до Барбра Стрејсенд во „What We Were“ (1973) до Мерил Стрип во „Out of Africa“ (1985).
Се сврте кон режијата во своите четириесетти години. Дебитираше со „Ordinary People“ (1980), интимна драма за семејство кое се бори со загубата на синот. Филмот му донесе четири Оскари, вклучувајќи за најдобар филм и најдобар режисер.
Подоцна ги сними „A River Runs Through It“ (1992) и „Quiz Show“ (1994), потврдувајќи го својот интерес за сериозни, општествено релевантни теми.
Но, можеби неговиот најголем придонес во културата беше Санденс. Тој го основа институтот во 1981 година, а неколку години подоцна го презеде скромниот филмски фестивал во Јута.
Тој го претвори во глобален центар на независен филм – место каде што пораснаа Стивен Содерберг, Квентин Тарантино, Дарен Аронофски, Клое Жао и многу други. Санденс стана и водечка сцена за документарци на теми како што се човековите права, ЛГБТ+ прашањата и климатските промени.
Иако ја избегнуваше етикетата „активист“, Редфорд беше пионер меѓу холивудските ѕвезди кои јавно се бореа за животната средина. Уште во 1970 година, тој успеа да ја спречи изградбата на автопат низ кањон во Јута, а пет години подоцна ги запре плановите за електрана на јаглен. Подоцна, овие области беа прогласени за национален споменик на природата.