Францускиот премиер Себастијан Лекорну привремено може да дише полесно откако неговата влада преживеа две барања за недоверба во Националното собрание. Оваа победа, постигната со големи отстапки, го спречува падот на четвртата влада во последната година и го отвора патот за клучни буџетски преговори, но ја истакнува крхкоста на политичката ситуација во Франција.
Првото барање, предложено од крајната левица (Франција Неунита), доби поддршка од 271 пратеник во 577-местното Собрание – 18 гласови помалку од потребните 289 за соборување на владата. Второто, од крајната десница (Национален собир), помина уште послабо со само 144 гласа. Клучот за успехот беше поддршката од Социјалистичката партија, која се откажа од гласањето по ветувањето на Лекорну за суспендирање на контроверзната пензиона реформа што ја зголемуваше старосната граница од 62 на 64 години – значајна отстапка од претседателот Емануел Макрон, чија политика беше сметана за главно достигнување.
Очекуваното преживување се случи по ризичното обложување на Лекорну, кој се соочи со потенцијална историска срамота: тој би водел две од најкратките влади во историјата на Петтата Република. Неговата прва влада поднесе оставка само 14 часа по именувањето на министрите минатата недела, по што Макрон го реименува на функцијата во петокот, а Лекорну формира нов кабинет во неделата. Оваа нестабилност е дел од пошироката криза по летните избори, каде Макроновата центристичка коалиција загуби мнозинство, оставајќи го премиерот во зависност од поддршка од умерената левица и десница.
Сега, фокусот се префрла на буџетот за 2026 година, кој во понеделник ќе влезе во Финансискиот комитет на Собранието. Лекорну вети отворена дискусија без користење на контроверзниот член 49.3 од Уставот – „задна врата“ што би го прескокнало парламентарното гласање – но во замена дозволува нови барања за недоверба. Оваа отстапка го прави буџетот уште порисков, со оглед на поделбата во Собранието и ризиците од бунтови во Социјалистичката партија или Републиканците. Преживувањето на гласањето го одложува ризикот од нови избори, што Макрон го смета за опасно, но аналитичарите предупредуваат дека Лекорну сè уште е на тенок мраз, особено со оглед на економската нестабилност и пензиската криза.