Пипшува: Свето Тоевски
„Воскреснаа мугрите на бугарскиот цар Самуил!“ – воскликнува еуфорично државната Радио Бугарија денес во „славеничката статија“ по повод 1012-те години од смртта на македонскиот средновековен владетел Самуил, кои се навршуваат денес, на 6 октомври 2026 година.„Кон крајот на 10-тиот и почетокот на 11-тиот век, животот на Самуил, генералот и владетел, се претвора во бескрајна војна за заштита на бугарската држава од Византија. Неговото срце не издржа кога ја виде својата бугарска војска, ослепена од византискиот цар Василиј II.“ – објави бугарското државно радио, пренесувајќи ги „научните искажувања“ на Георги Николов, професор по бугарска средновековна историја на Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски”.
Бугарската информативна агенција БНТ денес објави статија, во која, всушност, ги повикува Бугарите „за првпат да се поклонат пред неговите останки на 1012-тата годишнина од неговата смрт.“ „Ако не му затрепери срцето некому пред тие останки, тогаш тој не е Бугарин!“ – ги пренесува БНТ зборовите на еден Бугарин од „колоната, кои минуваат покрај мермерниот саркофаг и му се поклонуваат на својот владетел“.
Известувајќи за денешната „прослава на 1012-тата годишнина од смртта на бугарскиот владетел Самуил“, бугарскиот портал „Актуално“, дури донесува во статијата и некакви „историски факти“ дека „Скопје во 977 година веќе било и главен град на бугарската држава“!„Во 977 година, бугарскиот владетел го пречекал во Видин синот на царот Петар – Роман, кој успеал да избега од Византија. Роман бил признат како легитимен бугарски крал од Самуил и станал негов прв командант. По стапувањето на Роман на престолот Скопје Скопје станало новиот главен град на бугарската држава.“ – изнесува „Актуално“ во статијата.
Зошто претставува присвојувањето на симболот на македонскиот Цар Самуил операција на идентитетски, историски и национален инженеринг? Дилемите на Бугарите за нивното сопствено етничко потекло и јазик денес се дел од главните причини зошто тие посегаат по македонскиот идентитет, јазик и историја: бидејќи сѐ уште немаат осознаено што се и кои се, од кај се по потекло, па сето тоа го „разјаснуваат“ крадејќи ги идентитетот, јазикот и историјата на Македонците, кои се присутни на Балканот многу векови пред да дојдат на овие територии предците на денешните Бугари…
Бугарскиот народ сѐ уште нема свој оформен искристализиран национален идентитет, бидејќи ферментацијата, созревањето на слоевите на националниот идентитет трае многу векови. Бугарите имаат „комплекс на неосознаен етнички и лингвистички идентитет“, големи дупки и празнини во конструкцијата на својот национален и јазичен идентитет.
Кои се и кои не се Бугарите? Од каде е или од каде не е нивното потекло? На ова прашање до ден-денес немаат јасен и конечен одговор самите бугарски научници, и тоа оние најелитните – нивните академици, а на прашањето „Кои се Македонците?“ ,сепак, уште од пред еден век имаат „јасен одговор“: „Македонците се Бугари, а македонската историја е бугарска.“
Истражувањата, што ги вршел авторот на овој текст низ научната литература за потеклото на денешниот бугарски народ и јазик, поврзано со општата теорија и практика на идентитетот, укажуваат дека кај Бугарите можеби постои своевиден „македонски комплекс“, односно „комплекс на неосознаен идентитет“ во однос на Македонците. Колку повеќе „јуришаат“ Бугарите на македонскиот идентитет, на македонскиот јазик и на македонската национална историја, толку повеќе се неуспешни нивните обиди со „македонскиот материјал“ да ги пополнат големите и длабоки „дупки“ во нивниот идентитет. „Јуришот на Самоил“ е обид да се воспостави со фалсификати „македонски период“ во бугарската историја.
Бугарите сѐ уште немаат осознаено ниту кои се по потекло ниту од каде дошле на Балканот. Тие се потонати во „етничко-лингвистичка магла“ и продолжуваат да талкаат, барајќи се себеси низ распаќето на историјата на Евроазија.
Затоа тие крадат од Македонците песни, обичаи, јазик, идентитетски елементи. Затоа се обидуваат да го украдат и Самоил, со штедра помош на Грција. . Сепак, не можат сосила ниту да се исконструира „идентитетски стокмен Бугарин“, користејќи го Македонецот како основа, ниту „да се стокми“ и Самуил како Бугарин. Тоа не го вели само авторот на овие редови, туку и повеќемина врвни европски и светски историчари, византолози и научници од други дисциплини, покрај овие од Македонија, кои обезбедуваат цела грамада несоборливи аргументи, автентични историски сведоштва и записи за македонскиот етнички карактер на Царството на Самоил и на него лично како владетел-цар.
(продолжува)
(Авторот изнесува во оваа колумна согледувања од сопствена објективна политиколошка анализа, кои немаат никаква поврзаност со ниедна политичка партија во Република Македонија, ниту се став на редакцијата на „Експрес“)