Пишува Свето Тоевски:
Знаете што беа седницата на Европскиот парламент и гласањето за извештајот на Томас Вајц? Натпревар меѓу Бугарија и Македонија, во која Македонија не загуби, туку Бугарија и ЕУ, оти светот го виде на дело нивниот противмакедонски идентитетски фашизам! А што претставуваше резултатот 461 глас „за“, 121 „против“ и 107 „воздржани“ при гласањето за резолуцијата на Европскиот парламент? Тоа беше негаторски удар врз македонскиот идентитет и јазик во режија на Софија, поддржана од Брисел, но и удар врз самата Софија, чија шовинистичка политика кон Македонија е разобличена во центарот на „високоцивилизираната“ Европа. На 9 јули Европа и светот видоа дека Бугарија целосно ја злоупотребува својата позиција како членка на ЕУ и оти се обидува да изнуди од Македонија не само промена на уставот, туку и серија нови следувателни „добрососедски отстапки“, кои се агенда за ремоделирање и бугаризирање на македонскиот идентитетско-идентитетски комплекс.
Седницата на Европскиот парламент ми предизика одредени асоцијации со прочуената реплика „Македонија е свето име, бе, мамето ваше!“ од македонскиот игран филм „Трето полувреме“ од 2011 година. Го изгледав „Трето полувреме“, ја изгледав и проекцијата на „евробугарскиот филм“ во Стразбур „Обид за бришење на македонскиот идентитет и јазик“ и сега знам дека ќе уследи прикажување и на „филмот“ „Македонскиот идентитет и јазик се свети, бе, мамето ваше!“ Веќе отсега како да ја наслушнувам македонската публика додека извикува во хор пркосно: „Ќе го играме и третото, овојпат македонско полувреме, ќе ве поразиме, како што ве поразивме и во 1941-1944!“
Во својата докторска дисертација со наслов „Пиринскиот дел на Македонија меѓу 1949-1968 година“ од 1997 година д-р Васил Јотевски ја наведува Резолуцијата за македонското прашање, која ја донесе Бугарската работничка партија (комунисти) на својот 10-ти проширен пленум, одржан на 9-10 август 1946 година. Во оваа резолуција со историска важност за сиот македонски народ било признаено постоењето негово во Бугарија и Македонија, како и на македонскиот јазик и македонската национална засебност и национална самосвест. Но 79 години по донесувањето на овој официјален бугарски документ, со кој се констатира објективната македонска политичка и историска реалност, Европскиот парламент донесува своја резолуција, со која е потврдено бришењето на македонскиот идентитет и јазик од предлог-извештајот на Томас Вајц под жестокиот притисок на бугарските и грчките европарламентарци. Напразно, реалноста и историјата не може никој да ги избрише. Токму затоа по овој евробугарски филм во Стразбур со наслов „Бришење на македонскиот идентитет и јазик“, Македонците ќе го режираат и ќе го прикажат и филмот „Македонскиот идентитет и јазик се свети, бе, мамето ваше!“
Со оглед на жестокоста, со која денес официјална Софија го негира македонскиот јазик, обидувајќи се да го прогласи де како „модерен“, де како „дијалектна норма на бугарскиот јазик“, со оглед и на тоа колкави напори се чинат македонската автентичлна и засебна историја да се прогласи како дел од „заедничката историја со Бугарија“, укажувам на еден исклучително важен документ на Министерството за народна просвета на HP Бугарија: одлуката во 1947 година во сите гимназии и прогимназии во Пиринскиот дел на Македонија да се воведат како посебни наставни предмети македонски јазик и македонска историја. Во 1947 година е признат во Бугарија македонскиот јазик, а денес се тврди дека не постои! Уште па и дел од европарламентарците гласајќи за еврорезолуцијата ставаат „европски печат“ на „бугарската вистина“ дека „њама македонски език, њама Македонци“!
Пратениците во Европскиот парламент, но и денешната Влада на Бугарија, нивниот претседател, премиер и историчари, треба да ги имаат предвид овие официјални документи на нивната сопствена бугарската држава, а не да ги сокриваат и во име на „евроинтеграцијата“ и „балканското добрососедство“ да се фалсификува и да се прикажува како бугарско се што носи идентификациски предзнак „македонски“.
Сите оние, кои советуваат дека во име на „светлата европска иднина“ не треба „многу да буричкаме“ во своето македонско минато, ниту да „креваме врева“, сакам да им укажам на жестоката реакција на македонскиот револуционер, новинар, публицист, историчар и општественик Ангел Динев (1.10.1891-17.2.1952), откако на 13 јули 1948 година на својот 16 пленум Бугарската комунистичка партија донесува резолуција, односно акт, со кој ја укинува културната автономија на Пиринска Македонија, а со тоа и политиката за признавањето на македонскиот народ, јазик и историја. Денешната резолуција на Европскиот парламент со бугарскиот шовинизам кон македонскиот идентитет и јазик, вграден во неа, е во многу елементи слична како и споменатава резолуција на БКП од 13 јули 1948 година. Поради возобновувањето на бугарската негаторска политика против Македонците во Бугарија, Динев праќа протестно писмо до Централниот комитет на Бугарската комунистичка парија и на 20 август 1948 година ја напушта илегално Бугарија.
Во 1944 година Ангел Динев ја објавува брошурата „Етнографската идеја на македонските Славјани“, а подоцна и „Илинденската епопеја“ I-II, во кои смело го истакнува постоењето на македонската нација. Динев, човекот што ѝ го посвети својот живот на македонската национална кауза, ќе напише: „Долу фалшливиот лозунг ‘македонски бугари’. Да живее нашата етнографска идеја!“ Оваа мисла на Динев, едновремено и ист наслов на неговата книга, отпечатена во Софија во 1944 година, ја објави интернет-порталот за историја и историски документи „Македонска национална академија“, во форма на документ, како фотографија на насловната страница. Ќе биде поучно на челниците на ЕУ во Брисел, на европарламентарците и Бугарите да им се укаже на оваа знаменита мисла на Ангел Динев, за да ја сфати секој суштината на бугарската политика од пред 150 години, која се води против македонскиот народ и Македонија и и во оваа 2025 година.
Отфрлам однапред чија било и помисла дека ширам омраза кон бугарскиот народ и Бугарија, пишувајќи ги овие редови: јас ја ширам само македонската вистина и Македонската државотворна, етнографска и идентитетска идеја. Енергично сум против омраза кон било кои народи, па и против омраза кон бугарскиот народ. Занимавајќи се со антимакедонска шовинистичка политика, самите бугарски политичари, бугарската политичка елита, пројавуваат своевидна омраза против сопствениот бугарски народ, го запоставуваат и работат против неговите животни интереси. Зошто го напикаа во еврозоната, и покрај неговите жестоки протести?! На бугарското државно-политичко раководство приоритет му е да ја краде македонската историја и да ги негира македонската етничка и јазична засебност, наместо приоритет да му се животниот стандард на нивниот народ и нивната економија.
Не е никаков интерес ниту на бугарскиот, ниту на македонскиот народ да живеат во омраза, што го поттикнуваат Радев, Желјасков, Георгиев, Јотева и цела сурија други софиски политичари и историчари. Македонците не го прават тоа, штитејќи ги својот идентитет, јазик и историја, својата македонска држава. Работејќи против македонските државно-национални интереси, негирајќи ги Македонија, Македонците и македонскиот јазик, самото бугарското државно-политичко раководство фактички работи против интересите и на сопствениот бугарски народ, чија иднина во Балканот не е во судири со македонскиот народ, туку во заемно разбирање, признавање, помагање и соработка. Од свои геополитички причини и Европската унија работи против овие вистински интереси на бугарскиот народ во Балканот.
На Европската унија не ѝ е важно тоа Бугарите се најнесреќната нација во Европа, како и тоа што Бугарија е една од државите со најслаба економија во Европа. Уште помалку им е важно на бриселските еврократи дали постојат Македонци, кои говорат македонски јазик. Всушност, челниците на ЕУ се „скарани“ најпрвин со своите европски народи!
Е, затоа здружените европски десничари веќе наголемо го пишуваат сценариото на „филмот“ „Да ја демонтираме оваа ЕУ и да ја направиме пепел“! „Опцијата А е демонтажа на Европската Унија. Опцијата Б е да се затвори оваа ЕУ и да се замени со една мини-верзија. Во секој случај, ѝ велиме збогум на сегашнава ЕУ!“ – овие две сценарија се опишани во „Големото ресетирање“ – проект изготвен од Институтот за правна култура „Ордо Јурис“ од Полска и Колегиумот „Матијас Корвинус“ од Унгарија, поддржан од крајно десничарската Вокс од Шпанија и други европски десничарски партии. „Големото ресетирање’ на двата европски аналитички центра не е никаква декларација за намери, туку уреден и детален план сегашната ЕУ да се претвори во пепел!“ – напиша мадрискиот весник „Ел Паис“ во својата анализа со наслов „Големо ресетирање: Детален план на крајната десница за демонтажа-растурање на ЕУ – Иницијативата на унгарските и полските тинк-тенкови обезбеди поддршка од шпанскиот Вокс и други популистички сили за деталната програма за ликвидација на европските институции“, објавувајќи го на 14 јуни 2025 година овој документ и проект на европската десница, на кој ќе му следи и реализација.
На овој европски десничарски „филм“ за демонтажа, или пеплосување на ЕУ ќе се надоврзе и претстојниот македонски „филм“ „Македонскиот идентитет и јазик се свети, бе, мамето ваше!“, во кој една од главните реплики ќе биде реченицата на Ангел Динев „Долу фалшливиот лозунг ‘македонски бугари’. Да живее македонската етнографска идеја!“ Режисер на тој „филм“ ќе биде македонскиот народ!
(Авторот изнесува во оваа колумна согледувања од сопствена објективна политиколошка анализа, кои немаат никаква поврзаност со која било политичка партија во Република Македонија. Ставовите на авторот не се став на редакцијата на „Експрес“)