Патниците пријавуваат чекање со часови, технички тешкотии и целосен недостаток на информации. Многумина пропуштиле летови како резултат на тоа, а некои морале да платат дополнително за нови билети, сместување и паркинг. Еден патник, Дејв Џајлс, за британски „Гардијан“ раскажа како го пропуштил летот од Копенхаген и покрај тоа што пристигнал рано на аеродромот. Поради долгите редици и бавниот систем, тој го пропуштил летот и морал да плати повеќе од 2.000 фунти за дополнителни трошоци.
Уште подраматично искуство за британскиот медиум опиша бремена жена од Лондон која чекала четири часа на аеродромот во Пиза. „Седев на подот… Речиси се онесвестив“, рече таа, забележувајќи дека немало персонал кој би ја објаснил ситуацијата или би им помогнал на патниците.
Проблемите се особено изразени кај семејствата со деца. Стјуарт Мекленан рече дека со семејството чекал до три и пол часа, опишувајќи го искуството како „кошмар“. Дополнителни тешкотии создаваат неисправни или недостапни киосци за пријавување. Дилан Томас рече дека многу машини биле нефункционални, додека само едно лице рачно проверувало документи.
На некои аеродроми, ситуацијата дополнително ескалираше. Пол Колман тврди дека персоналот користел мобилни телефони за да фотографира патници бидејќи опремата не работела. Постарите патници се соочуваат со посебни проблеми. Еден 75-годишен патник од Велика Британија рече дека чекал со часови без седиште или пристап до тоалет, нагласувајќи дека целиот процес бил „целосен хаос“.
Иако Системот за влез/излез (EES) има за цел да ја подобри безбедноста и контролата на влезот во Европската Унија, неговите рани денови на имплементација покажаа сериозни оперативни предизвици.
Најголемиот проблем за патниците останува неизвесноста – бидејќи, како што велат многумина, тие никогаш не знаат колку долго ќе треба да чекаат или што ги чека на границата.