Легендарниот хрватски македонист Горан Калоѓера се помирил што не добил македонски пасош иако во пред неколку години јавно искажа таква желба.
Калоѓера кој со децении ја презентира македонската книжевност и култура во Ријека и Хрватска е задоволен за се што добил од Македонија но емотивно жали што не може да помага како почесен конзул на Македонија во Хрватска.
Во подолго обраќање Калоѓера смета дека неговите критики кон националните политики се виновни за неговиот статус. Вели дека нему не му е потребен македонски пасош затоа што со хрватскиот може да патува каде сака туку затоа што има лична емотивна врска со Македонија.
,,Читам текст на Фејсбук од мојата Македонска пријателка Јованка Друговац, со која ме врзува долгогодишно пријателство. Имено, д-р Вања Друговац беше првата личност од македонските научни кругови што ми пристапи во МАНУ и ми понуди соработка, што ја прифатив со раширени раце. Во тоа време, таа беше директорка на Институтот за Македонска литература, а јас декан на Филозофскиот факултет. Веднаш ја сфативме важноста на соработката, што резултираше со потпишување на Договорот за соработка помеѓу Филозофскиот факултет во Риека и Институтот за литература во Скопјe. Јованка беше наша гостинка, држејќи неколку предавања. Од таа средба произлезе Хрватско-Македонскиот книжевен симпозиум, одржан пет пати во Хрватска и Македонија, со пет објавени зборници на македонски и хрватски јазик. Во последните десет години симпозиумот не постои, веројатно веќе нема интерес, или нема луѓе кои би продолжиле да го прават тоа. Каква штета. Но, мојата пријателка Јованка е важна, во својот текст ја величи мојата маленкост, моите заслуги за Македонија, мисли дека заслужувам улица или плоштад, што ме насмеа малку”, пишува Калоѓера кој смета дека Јованка не знае дека пред неколку години изразил желба за македонски пасош.
,,Сите владејачки структури ми го одбиле барањето, претпоставува поради моите критички ставови, не знаејќи дека можам да одам до крајот на светот со хрватски пасош, а дека македонскиот е прашање на мојата лична емотивност кон Македонија. Толку за плоштадите, улиците и пасошите. Ви благодарам, Јованка, пријатели и колеги. Сепак, морам да бидам фер, Македонија ме награди праведно за мојата работа со бројни награди и признанија, особено го ценам Медалот за заслуги за Македонија, членството во Македонската академија на науките и уметностите (надворешен член), Рациново признание и почесен докторат од Универзитетот во Скопјe. Фер. И заслужено. Она што малку ме мачи и ме иритира е мојата „абдикација“ пред владејачката структура од тоа време, која, поради моите критички ставови, вршеше одреден притисок, поради што решив да ја завршам оваа фарса и сам да побарам решение”, вели Калоѓера кој бара да се прашаат Македонците од Риека каков конзул бил и што правел.
,,Мислам дека би било фер да ми се врати таа почесна функција, и тоа доживотно, без никакви функции или должности. Секако, ќе продолжам да пишувам, критикувам и фалам по потреба, секако, ако се укаже можност. Значи, да резимираме, бев соодветно награден за мојата работа, го заборавив мојот несреќен пасош и тоа е тоа, оваа работа со конзулот сè уште ме мачи малку, но можам и без него. Ти благодарам уште еднаш, пријателе, убаво е кога некој од времето кога сè одеше толку добро и непречено се сеќава на сето тоа. Ајде да продолжиме, поздрав до сите”, порачува македонистот Калоѓера.