
Натаму порталот пишува: Имено, Цар Самуил бил средновековен македонски владетел, кој од 997 до 1014 година владеел со Самуиловото Царство, чиј политички и духовен центар бил во Охрид. Тој е еден од историските личности, кој иако починал пред повеќе од 11 века, откажувањето од него во македонската историја, Бугарија практично ѝ го поставува како услов на Македонија за членство во ЕУ, преку работата на историската комисија додадена како анекс во преговарачката рамка. „Спектаклот“ со примопредавањето на останките на македонскиот цар Самуил го потврдува уште еднаш политичкиот „сојузнички“ заговор на Грција и Бугарија спрема Македонија.

Историчарот-професор специјализиран за средновековна историја Стојко Стојков, кој е и сопретседател на ОМО Илинден-Пирин, смета дека оваа церемонија ќе биде искористена во пропагандни цели против Македонија во современиот политички контекст. „Овој чин на примопредавање на останките на цар Самуил што го договориле Бугарија и Грција не е само историско прашање, туку и правно. Бугарија нема правна основа да ги бара тие останки – ниту се пронајдени па изнедени од нејзина територија, ниту ѝ припаѓале на Бугарија, а ниту е потврдено дека тие останки се воопшто на цар Самуил. Откриени се на грчкиот дел од Преспа, на островот Свети Ахил, пред педесетина години и не е потврдено дали се од цар Самуил. Можеби се, а можеби и не се. Но во секој случај, ова примопредавање на артефактите ќе биде искористено во пропагандни цели против Македонија, со која и Бугарија, и Грција имаат проблем со признавање на постоење македонско малцинство во сопствените држави. Затоа и самото постоење на Македонија го чувствуваат како идеолошка закана на нивните конструирани историски наративи и потребни им се материјални симболи за поткрепување на нивните пропаганди“, вели Стојко Стојков.
Професорот Стојков истакнува дека оваа најнова „историска“ соработка меѓу Бугарија и Грција е само дел од контекстот на заемната политичка поддршка меѓу двете земји во настапите против Македонија во Советот на Европа, во Европската Унија и во речиси сите меѓународни институции. Тој потсетува на инцидентот од 2007-2008 година со запленување на бугарската граница на изборните материјали на партијата „Виножито“ од Грција, која е претставник на тамошното македонско малцинство. Тоа се случило во предизборен период во Грција, а Бугарија со запленувањето на материјалите на „Виножито“ и сомничењето на членовите на оваа партија за пропаганда, практично го оневозможила нивното учество на грчките избори. Подоцна, по завршувањето на изборите, Бугарија објавила дека пограничната акција против „Виножито“ се случила „по грешка“.
„Оваа соработка за размена за артефакти меѓу Бугарија и Грција се договора уште од времето кога Бугарија влезе во ЕУ, некаде од 2007/2008 година. Грција веќе долго време бара враќање на артефакти од нејзината територија, разнесени низ светот, па и овој договор со Бугарија е во тој контекст. А Бугарија веќе има опљачкано многу артефакти од Македонија, во време на окупациите што ги извршила на македонска територија. Можеби околупациите не биле временски долги, но доволно за пљачкање на артефакти, со изговор дека се ‘бугарски’. Македонија, како држава треба да ги побара тие артефакти украдени од нејзина територија“, смета професорот Стојков.
Грчките медиуми известуваат дека во замена за моштите на цар Самуил, Бугарија ќе ѝ врати на Грција православни културно-историски артефакти, изнесени од два манастира во Северна Грција, во областа Драма, за време на бугарската окупација на Грција во Првата светска војна, објави „МКД.мк“.