Опозицијата предводена од СДСМ да не сонува за магично доаѓање на власт или самоуривање на ВМРО-ДПМНЕ бидејќи тоа нема да се случи. Наместо тоа, да се фатат за работа, да понудат програма и решенија и да најдат начин да ги убедат граѓаните зошто повторно да им веруваат.
Ова го порачува познатиот новинар и уредник во ТВ24, Сеад Ризвановиќ, во својот последен осврт на социјалните мрежи, во кој директно ги анализира и „потонува“ надежите на опозициските лидери Венко Филипче и Андреј Жерновски, кои повлекуваат паралели меѓу политичките случувања во Србија и Унгарија со состојбата во Македонија.
Различни геополитички контексти
Според Ризвановиќ, обидите на опозицијата да прикаже дека премиерот Христијан Мицкоски е „следниот што ќе падне“ по примерот на Александар Вучиќ во Србија и Виктор Орбан во Унгарија, претставуваат само создавање лажни илузии. Иако признава дека владејачката партија има силни врски со Будимпешта и добри односи со Белград, поткрепени со унгарскиот кредит и прилив на српско-унгарски пари во медиумскиот простор, тој потенцира дека постои клучна разлика: геополитичкиот момент.
„Тоа е проруската инсталација на европскиот континент која стана премногу силна и почна да се шири (Фицо, Радев), која сега е целосно девастирана. Двете земји кои претставуваа основа за оската на Москва во Европа се ‘преобратени’, и тоа во согласност со вољата на тамошните граѓани“, објаснува Ризвановиќ.
Мицкоски нема никаков проблем со Брисел и Вашингтон
За разлика од Србија и Унгарија, но и за разлика од времето на владеењето на Никола Груевски, актуелната Влада во Скопје нема проблем со руското или кинеското влијание.
Ризвановиќ подвлекува дека владата на Мицкоски реално нема никаков проблем ниту со Брисел, ниту со Вашингтон на ова поле.
• Економски опортунизам, а не антизападна политика: Парите искористени од Унгарија на нив се гледа како на економски опортунизам или прашање на економска политика.
• Без отстапки од западните вредности: Засега нема никакви назнаки дека Мицкоски води политика која отстапува од западниот курс.
Новинарот заклучува дека без геополитички притисок од западните актери — кој беше клучен за падот на проруските инсталации во регионот — македонската опозиција не може да очекува надворешен „ветер во грб“ за соборување на власта, туку ќе мора вината и решенијата да ги бара исклучиво во сопствените редови.