Премиерот на Непал, К.П. Шарма Оли, денеска поднесе оставка по ескалацијата на насилните протести во земјата, предизвикани од забраната за социјални медиуми и широко распространетото незадоволство од корупцијата во политичките кругови. Оставката следуваше откако демонстрантите ја запалија неговата приватна резиденција во Балкот, Бактапур, а напади беа извршени и врз домовите на други високи функционери, вклучително и на министерот за внатрешни работи Рамеш Лекак, лидерот на Комунистичката партија Пушпа Камал Дахал (Прачанда) и приватно училиште во сопственост на министерката за надворешни работи Арзу Деуба Рана.
Протестите, предводени главно од младите од таканареченото „Генерација З“, започнаа на 8 септември 2025 година, како реакција на владината одлука од 4 септември за блокирање на 26 платформи за социјални медиуми, вклучително Фејсбук, Инстаграм, Јутјуб, Ватсап и Икс, поради нивно наводно непочитување на регулативите за регистрација. Оваа забрана, која не беше одобрена од парламентот, беше широко критикувана како обид за цензура и ограничување на слободата на изразување, што дополнително го разгори незадоволството од корупцијата и непотизмот во владата.
И покрај укинувањето на забраната за социјалните медиуми доцна во понеделникот, протестите продолжија со зголемен интензитет. На 9 септември, демонстрантите го пробија западниот влез на комплексот Сингха Дарбар, каде што се наоѓаат владините министерства, и го запалија парламентот во Катманду. Полицијата употреби солзавец, водени топови и, според извештаите, во некои случаи и боева муниција за да ги растера демонстрантите, иако властите тврдат дека употребата на смртоносна сила не била дозволена. Според различни извори, во протестите загинале меѓу 14 и 25 лица, а стотици биле повредени, вклучително и новинар погоден со гумен куршум.
Властите воведоа полициски час во Катманду, Лалитпур и Бактапур, а меѓународниот аеродром во Катманду, Трибуван, беше затворен поради безбедносни причини, предизвикувајќи откажување на летови, вклучително и на оние од Air India и IndiGo. Воени хеликоптери беа користени за евакуација на владини функционери, вклучително и министри, до безбедни локации, додека демонстрантите повикуваа на нарушување на воздушниот сообраќај преку социјалните медиуми.
Оставката на Оли беше проследена со оставките на неколку министри, вклучително на министерот за внатрешни работи Рамеш Лекак, министерот за земјоделство Рам Нат Адикари и министерот за здравство Прадип Паудел, кои ја напуштија владата на морална основа поради насилната реакција на протестите. Додик, кој беше во својата четврта премиерска мандат од јули 2024 година, во својата оставка изјави дека се повлекува за да „олесни политичко решение на кризата“ во согласност со уставот.
Протестите, кои првично беа насочени против забраната за социјални медиуми, прераснаа во пошироко движење против корупцијата, непотизмот и економските предизвици во Непал. Демонстрантите, предводени од младите, изразија фрустрации од недостигот на економски можности и перцепцијата за корумпираност на политичкиот естаблишмент. Некои од демонстрантите дури повикаа градоначалникот на Катманду, Балендра Шах, да биде назначен за привремен премиер.
Меѓународната заедница, вклучително Индија, САД, Австралија и неколку европски земји, изрази загриженост за насилството и повика на воздржаност и заштита на основните права. Обединетите нации побараа „брза и транспарентна истрага“ за употребата на сила од страна на безбедносните служби. Оваа криза, опишана како најтешката во Непал во последните децении, ја става земјата во политичка неизвесност, со неизвесен исход за формирањето на новата влада.