Колумни

Мирка Гинова е првата жена и Македонка, стрелана во Грција од политички причини. Народот ја опеал нејзината смрт, а повеќе македонски поети на Мирка ѝ посветија потресни стихови. Таа загина во одбрана на честа и за слободата на својот македонски народ. Достоинствено, храбро, рамо до рамо со своите соборци, ги исполни историските завети. Меѓу младоста и куршумот ја избра бесмртноста. За своите заслуги посмртно е прогласена како народен херој на Македонија.

Државно-политичкото раководство и дипломатијата на Македонија можат и треба да ги зголемуваат сѐ повеќе своите натамошни активности во насока на развивање содржајни контакти со лидерите на „Вишеградската четворка“, односно со државните и национално-политички лидери на Полска, Чешка, Унгарија и Словачка, за да се успее колку е можно повеќе да се изамортизира притисокот на Бугарија и ЕУ за промената на македонскиот устав. Но и за да се фатат ритмот и чекорот во градењето на „Новата Европа на суверени нации“.

Вонвременските мисли на Мисирков се најдобриот македонски одговор и денес за дрските наредби на грчкиот министер за надворешни работи Јоргос Герапетритис дека Македонците „мора строго, посветено и целосно да го спроведуваат Преспанскиот договор“ и секогаш и секаде да го користат „уставното име С.Македонија“. Вонвременските мисли на Мисирков се најдобриот одговор во еднаква мера и за жестоките напади и оспорувања на македонскиот идентитет, јазик и историја и од страна на Радев, Желјасков и другите бугарски политичари, кои ги сметаат Македонците како „национално неразбудени Бугари“, што говорат „современ јазик, новосоздаден врз бугарски историски темели“.

„Другари, смрт на фашизмот – да живее револуцијата!“ – извика со силен и пробивен глас Иљо Антески-Смок ноќта меѓу меѓу 16 и 17 мај 1943 година во затворот во Тирана со кренати тупаници на двете раце пред очите на повеќе од 400 затвореници. Пред тоа самиот се качи на сандакот со бесилката, со своите раце […]

На 25 јули 1925 година во Скопје е родена на Невена Георгиева – Дуња, македонска револуционерка, организатор и учесник во оруженото востание во Македонија (од 1941). На 16 години била најмлада во Првиот скопски  одред и прва жена во партизанските одреди на Македонија. Својата младост херојски ја положува во темелите на македонската држава, загинувајќи на […]

Никола Вапцаров со жесток патриотски занес им отсече на оѕверените и занемени судии во бугарскиот фашистички суд во 1942 година во Софија: „Дејствував со полна свест дека ѝ служам како нејзин верен син на својата Татковина. Се борев за нејзината среќа, готов сум да умрам за неа!“

Иако ќе се натпреварува како кандидат за градоначалник на Чаир, на локални избори, Бујар Османи целно одбра токму од Албанија да проговори за „албанската државотворност“ во Македонија, па дури и „потсети“ на „автономијата на Албанците во одлучувањето“ – поодамнешен стремеж на низа партии во албанскиот блок за федерализација на Македонија со албански кантон и „автономија на Албанците во него“!