Според неа, во новата мултиполарна реалност мора да ја зајакнеме проактивната дипломатија, водени од јасен национален, натпартиски надворешнополитички компас. Таа потсети дека во време на слаб мултилатерализам и растечка мултиполарност, нужни се институционални реформи на меѓународните, но и европските структури заради превенција, или брз одговор на безбедносните закани, но и домашно адаптирање на новите предизвици.

Сиљановска-Давкова укажа дека европската интеграција веќе не е само политички, туку и стратешки, економски, енергетски, геополитички, безбедносен и демографски императив, подеднакво за кандидатите и членките.
Таа инсистира на предвидлив и кредибилен преговарачки процес, ослободен од билатерални условувања.

Говорејќи за улогата на дипломатската мрежа, Сиљановска-Давкова укажа дека амбасадорите се сликата за државата во регионалното, европското и светско огледало, па нивната стручност, компетентност, познавања за земјата-домаќин и способност да ги застапуваат националните интереси се суштински за кредибилитетот на македонската дипломатија.

Според претседателката, дипломатската професија бара знаење, искуство и континуирано следење на политичките, економските и општествените процеси во земјата домаќин, но и пошироко.
За неа, амбасадорот не е само претставник кој ги застапува политиките на државата, туку и човек кој треба да го разбира светот на домаќинот, да ги препознава промените, да ги детектира ризиците, но и да создава можности за политичка, економска, научна и културна соработка.

Претседателката ја нагласи потребата од двонасочна и суштинска комуникација меѓу дипломатско-конзуларните претставници со МНРиНТ и Претседателот. Таа бара да заживее законската одредба низ собраниска пракса со која што, амбасадорите ќе се обраќаат пред надлежната собраниска комисија не само пред заминувањето, туку и по враќањето, презентирајќи ги постигнатите резултати.
Таа посочи дека создавањето услови младите да останат дома е многу важно и повика на реални врски со оние кои живеат и работат надвор, но и градење амбиент за враќање.
Сиљановска-Давкова исто така укажа на потребата од посилна економска, научна, технолошка и културна дипломатија, како и од поцврсто поврзување со дијаспората, како значаен човечки и интелектуален капитал.
Сиљановска-Давкова оцени дека во време на големи геополитички пресврти нам ни е потребна дипломатија која е истовремено принципиелна и прагматична, втемелена во вредности, но отворена кон новите реалности, дипломатија што не е само гласник на државната политика, туку нејзин компетентен инструмент, способен да го застапува националниот интерес со знаење и достоинство.