Натаму Ќулафкова истакнува: Во исклучително тешки општествени околности, при услови на култура на предавства меѓу Македонците, за време на својот краток живот, убиен, жртвуван, тој дал најмногу што можел: станал олицетворение на македонството. И наместо да се релативизира неговиот придонес, треба да се промовира суштински неговото дело како увод во популаризација на една важна епоха за Македонија, Балканот и Европа…
Еден поетски роман добивме од Зоран Спасов Зоф и се вознемирија некои духови. Романите на Димитар Талев, родум од Прилеп, кој ја опева исклучиво Македонија и македонската Идеја, дури и при сета редактура што ја претрпеле (особено биографската повест за Делчев, објавена за прв пат 1948 и политичкиот роман Ви ги слушам гласовите), ја покажуваат јасната хуманистичка и македонска свест на Гоце, а ние не сме ги превеле на македонски. На денешен ден барем нека замолчат современиците, кои самите не знаат што се и кои им се корените, ама им се додворуваат на сомнителните (увезени) политики кои секоја година поткопуваат по некој дел од македонските темели.
Инаку, еве што вели вештачката интелигенција за нациите, митот и историјата: „Да, европските нации се градени врз комбинација од историја, митови и идеализирани настани. Ова е добро документиран феномен во студиите за национализам и историографија. При формирањето на модерните европски држави (особено во 19. и почетокот на 20. век), историските факти често се преплетувале со митски личности, идеализирани настани и „измислени традиции” за да се создаде кохезивен национален идентитет.“ – нагласува во својата објава на општествените мрежи академик Катица Ќулафкова.