Во Вевчани, годината не почнува со календарот, туку со Свети Васиља. Со ритмот на тапаните, со писокот на зурлите, со смеата што е истовремено и шега и порака. Овде, меѓу планината и изворите, карневалот не е настан – тој е состојба на духот, наследство што се носи во крвта и се пренесува од поколение на поколение. Вевчанскиот карневал е еден од најстарите живи карневали на Балканот, со корени длабоко вткаени во паганските обреди за прочистување, плодност и заштита од злото, кои подоцна се споиле со христијанската традиција на празникот Свети Василиј Велики. Тоа е премин – од старата во новата година, од темнината кон светлината, од молкот кон гласното, слободното изразување.
Во Вевчани, празникот Свети Васиља има особено значење и претставува најважниот традиционален настан во годината. Тој не е само верски празник, туку спој на длабоки народни верувања, заедничка меморија и колективен идентитет. Преку Вевчанскиот карневал, кој се одржува на 13 и 14 јануари, Вевчани симболично го означува преминот од старата во новата година, како и потребата од прочистување, обновување и нов почеток.
Карневалот има силна општествена и културна улога. Тој претставува простор каде што заедницата јавно ги изразува своите ставови, грижи и размислувања, но на начин кој е прифатлив, духовит и препознатлив. Во овој период маските стануваат средство за слобода на изразување, а смеата – начин да се надмине секојдневниот притисок. Значењето на Свети Васиља во Вевчани лежи токму во оваа можност еднаш годишно да се преиспита реалноста, да се исмеат негативните појави и симболично да се започне нов циклус со оптимизам и заедништво.
Вевчанскиот карневал е повеќе од настан – тој е спој на пагански обичаи, современа сатира и единствен македонски непокор.Тоа е заштитено нематеријално културно наследство со исклучително значење.