Неконзистентните позиции на десничарскиот популист за Европа и Русија сугерираат дека тој тестира колку далеку може да оди во својот притисок врз партнерите и гласачите. Ова се наведува во анализа на британскиот весник „Гардијан“,
Британскиот весник опишува и еден интересен инцидент. Една вечер пред девет години во бугарското село Булгари, бразилска туристка му пришла на лежерно облечен маж на средна возраст, опкружен со телохранители, минувачи и фотографи. „Зошто си важен?“, прашала таа. „Јас не сум толку важен“, одговорил тој. Таа го повторила прашањето, а тој признал: „Јас сум претседателот“.
Сега, во 2026 година, десничарскиот популист Румен Радев повеќе не е претседател, туку премиер, помоќната од двете позиции, откако неговата партија „Прогресивна Бугарија“ освои убедливо мнозинство на изборите во април.
Додека многумина во Европа тој месец воздивнаа со олеснување на крајот од ерата на Виктор Орбан во Унгарија, други почнаа да се прашуваат дали Радев би можел да стане следниот голем „уништувач“ на европското единство.
Неговите први месеци на чело на извршната власт, според аналитичарите, укажуваат на потрансакциска надворешна политика со САД и Европа, и некои почетни потези што може да се сметаат за од корист за Русија.
Во мај, Бугарија ја прекина својата воена поддршка за Киев, а Радев рече дека верува оти украинската кауза е „осудена на пропаст“. Кога 36 земји потпишаа договор за специјален трибунал за гонење на Русија за нејзината инвазија на Украина, Бугарија не го стори тоа.
Во посета на Париз на Денот на Бастилја, Радев ја извлече Бугарија од „коалицијата на оние што се подготвени“, велејќи дека неговата земја нема капацитет да ѝ помогне на Украина и дека воената поддршка само ќе ја продолжи војната.
Денови подоцна, Бугарија се согласи да биде домаќин на до осум американски танкери за воздушно полнење гориво во воената база Безмер за поддршка на американските операции на Блискиот Исток.
„Тој е веќе незгоден лидер за Европа бидејќи неговите потези ги изненадуваат Европејците со фактот дека Бугарија, со години, и покрај нејзините внатрешни предизвици, го држеше својот проевропски курс“, рече Марија Симеонова, раководител на канцеларијата во Софија во Европскиот совет за надворешни односи.
Таа смета дека Радев, иако ја одржува посветеноста на Бугарија кон ЕУ и НАТО, ја дистанцира земјата од новата европска безбедносна архитектура, но сепак се надева дека ќе продолжи да има корист од безбедносните гаранции на САД.
„Јасно е дека недостасува каква било идеолошка конзистентност во начинот на кој тој ја води надворешната политика во тие први месеци“, рече таа. „И ова сега станува многу видливо.“
Во меѓувреме, премиерот, кој никогаш претходно не изразил никакви силни ставови за својата вера, религија или црква, сега пронашол афинитет кон православното христијанство.
Во јуни, Прогресивна Бугарија го поддржа Маршот на семејството, христијански и патриотски настан што ги поддржува традиционалните семејни вредности дефинирани како директно спротивни на Софиската гордост, што се случи на истиот ден.
Радев, исто така, се закани дека ќе стави вето на 21-от пакет санкции на ЕУ против Русија поради нејзината војна против Украина, кој вклучуваше мерки против поглаварот на Руската православна црква, патријархот Кирил.
„Не ме интересира рускиот патријарх како поединец“, им рече Радев на новинарите. „Ме интересира фактот дека тој е поглавар на Руската православна црква, која е источноправославна, исто како и нашата црква. Загрижен сум за милионите луѓе што припаѓаат на таа црква.“
Извор близок до Бугарската православна црква, зборувајќи под услов на анонимност за да го зачува својот однос со патријархот, рече дека неодамнешното зближување на Радев со црквата е чисто политичко.
„Тој нема никаква врска со црквата и религијата. Тоа е 100% политичко“, рекоа тие. „Мислам дека тоа беше само гест кон Москва. Нема практична корист ниту за Бугарија, ниту за Радев.“
Димитар Керанов, соработник во Германскиот Маршалов фонд на САД, рече дека Радев „седел на две столчиња“ со проевропски и проруски изјави во обид да го смири својот разновиден електорат. Сепак, рече тој, оваа тактика нема да преовлада.
„Постои еден идиом во бугарскиот јазик: Кој седи на две столчиња паѓа“, рече Керанов. „Моето мислење е дека ако продолжи со ова, порано или подоцна тоа ќе се сврти против него.“