Непал се соочува со драматичен одлив на млади луѓе, кои, притиснати од невработеноста и корупцијата, ги напуштаат своите домови, оставајќи зад себе испразнети села и разделени семејства. Оваа криза доби и политичка димензија по неодамнешните протести во Катманду, каде незадоволството од економските услови и корупцијата доведе до трагични судири, во кои загинаа најмалку 72 лица.
„Нема овде никакви можности, дури ни со завршено образование“, вели 31-годишниот Сантош Сунар од селото Фхарпинг. Неговиот живот е поделен: неговата сопруга работи како келнерка во Дубаи, а тој се подготвува да замине во странство, оставајќи ја својата мала ќерка кај бабата.
Според податоците на Светската банка, 82% од работната сила во Непал е во неформалниот сектор, додека секој петти млад човек е невработен. Со просечен БДП по жител од само 1.447 долари, економските изгледи се мрачни. Како резултат, повеќе од 839.000 Непалци заминале во странство минатата година во потрага по подобар живот. Дознаките од дијаспората сочинуваат една третина од БДП на земјата, правејќи го Непал четврта земја во светот по зависност од овие приходи.
„Што друго можеме да направиме?“ – прашува Сантош, опишувајќи ја болката од разделбата со сопругата и потенцијалното напуштање на ќерката како „неописливо тешка“.
Слични приказни се повторуваат низ цел Непал. Камила Сунар (40) споделува дека двете нејзини ќерки планираат да заминат во странство. Едната веќе работи во Дубаи, а другата, самохрана мајка, се надева дека со работа во странство ќе обезбеди подобра иднина за своето дете.
„Овде нема ништо. Ако работам напорно во странство и заштедам за образованието на мојата ќерка, можеби таа ќе има светла иднина“, вели таа.
Сеоскиот функционер Шјам Бахадур Кхартри (69) предупредува на загрижувачки тренд: „Непал создава села на старци“. Младите заминуваат, оставајќи ги постарите генерации да се справуваат сами со економските и социјалните предизвици.
„Нема да има млади дури ни за да ги носат мртвите“, вели тој, сликајќи мрачна иднина за земјата.