Преминот на летното сметање на времето ќе се случи во ноќта меѓу сабота и недела, на 28 и 29 март 2026 година.
Тогаш часовникот ќе се помести еден час напред – од два на три часот наутро.
Така, ќе спиеме еден час помалку, но деновите ќе станат подолги и ќе имаме повеќе светлина навечер.
На зимско сметање на времето ќе се вратиме на 25 октомври, последниот викенд во октомври, исто така во ноќта меѓу сабота и недела.
Благодарение на паметните телефони, компјутерите и другите дигитални уреди поврзани со интернет, часовниците најчесто се прилагодуваат автоматски.
Некои земји во светот веќе ја укинаа практиката на менување на времето двапати годишно, а сѐ уште траат дебати дали да се задржи оваа традиција или да се воведе само едно – зимско сметање на времето.
Една од главните причини за напуштање на летното сметање на времето се научните истражувања кои покажуваат негативни влијанија врз здравјето на луѓето.
Студија од 2016 година, која ја испитуваше врската помеѓу летното сметање на времето и сообраќајните несреќи, откри дека во периодот од 2002 до 2011 година, преминувањето на летно сметање предизвикало повеќе од 30 смртни случаи, со годишна штета од 275 милиони долари.
Зошто беше воведено летното сметање на времето?
Основната цел е подобро искористување на дневната светлина. Во лето, кога деновите се подолги, часовниците се поместуваат напред, така што еден час од утрото се „префрла“ на вечерта и темнината настапува подоцна, пишува BBC News.
Идејата првпат ја изнел американскиот политичар и научник Бенџамин Франклин уште во 1784 година.
Во еден есеј тој предложил луѓето да стануваат порано за да заштедат на свеќи.
Подоцна, во 1895 година, новозеландскиот научник Џорџ Вернон Хадсон предложил поместување на часовниците за два часа напред, за да се искористи повеќе дневна светлина во летните месеци.
Летното сметање на времето првпат било воведено во Германија во 1916 година, а неколку недели подоцна и во Велика Британија.
Двете земји тогаш биле во средината на Првата светска војна и сакале максимално да ја искористат дневната светлина, а воедно да заштедат јаглен.
Следната година истото го сторила Русија, а во 1918 и Соединетите Американски Држави.
Сепак, во мирно време оваа практика не се задржала во Америка.
Под притисок на земјоделците, претседателот Вудро Вилсон наскоро го укинал летното сметање, велејќи дека земјата се враќа во „Божјото време“.
Во Европа долго време немало унифицирани правила.
За време на Втората светска војна, Британците дури ги поместувале часовниците за два часа напред.
По војната, во Америка настанал хаос со различните временски зони.
На пример, на една автобуска линија долга само педесет километри во Западна Вирџинија, патниците морале седум пати да ги поместуваат стрелките на часовниците за да се усогласат со точните времиња, што предизвикало големи загуби во транспортот и други сектори.
Во тогашната Социјалистичка Федеративна Република Југославија, летното сметање на времето било воведено на 27 март 1983 година.