Во колумната со наслов „Македонски парадокс: иднината ни е извесна, неизвесно ни е минатото“, која ја објави информативниот портал „Либертас“, покрај другото, натаму Малески наведува: Грција нѐ бркаше надвор од својата историска „територија“, а ние се туркавме внатре. Денес се случува обратното со Бугарија. Затоа бегаме од она што Унијата ни го препорачува како решение со „францускиот предлог“ и со фамозниот втор протокол: преку дебата да дојдеме до решение во вид на историска интерпретација која се темели врз „објективни,автентични и докажани историски извори и документи“. Но, тоа не е можно зашто нашите историчари во Заедничката историска комисија и актуелното политичко раководство едноставно одбиваат да дебатираат за нешто што тие велат дека не постои: заедничка историја.
Европскиот парламент, прифаќајќи го амандманот на Бугарија, вели дека:„Силно ја поттикнува заедничката експертска мултидисциплинарна комисија за историски и образовни теми на Бугарија и Северна Македонија, востановена со Договорот за добрососедство со Бугарија,да оствари јасни и опипливи резултати; текстовите треба да ја одразуваат интерпретацијата на историските факти и бројки од заедничката историја на двата народи базирана врз објективни, автентични и со докази базирани историски извори и документи, наведени во вториот протокол и договорот за Добрососедство со Бугарија“. Тоа е уште еден доказ дека исто онака како што ЕУ застана зад Грција и нивната, а не нашата интерпретација на антчкото минато, така и денес таа е зад Бугарија и бугарското толкување на заедничкото минатото со Македонците.
Дали е причината за ваквиот нивен став во „железниот закон“на меѓународната политика дека сојузите се формираат, за да ги бранат интересите на своите членки? Делумно да, но главно заради фактот што вистината им е важна. Членките на Унијата одлучно застанаа зад Бугарија околу темата за заедничко минато меѓу Македонците и Бугарите.Зашто и тие имаат историчари, кои ги советуваат нивните политичари за историски теми од Балканот. Овој факт треба да го имаат и нашите политичари како и нашите историчари, наведува Денко Малески во својата колумна, со која всушност застанува, што директно, што индиректно во одбрана на бугарските позиции дека автентичната и засебна македонска историја е бугарска историја.