Американскиот разузнавач од студената војна познат како Супер-шпион, Олдриџ Ејмс почина во затвор.
Ејмс, окарактеризиран од американските медиуми како „најштетниот предавник на ЦИА во историјата на агенцијата“ поради неговата сомнителна работа за советската и руската контраразузнавачка служба, почина во понеделник во Федералниот поправен дом Камберленд, Мериленд.
Тој имаше 84 години. Причината за смртта не е наведена во извештаите на медиумите.
Ветеранот во агенцијата, со кодно име Колокол („Ѕвоното“), наводно ги поминал последните девет години работејќи за Москва, откривајќи безброј тајни пред да биде фатен во 1994 година.
Откриените тајни вклучуваат:
🔴 откривање на идентитетот на над 30 западни агенти во СССР и компромитирање на над 100 тајни операции
🔴 обезбедување информации за 10 врвни шпиони на ЦИА, вклучувајќи го генералот на ГРУ Дмитриј Полјаков, кој продавал тајни на Западот повеќе од 20 години, и Адолф Толкачев, инженер со прекар „Шпион од милијарда долари“ за техничките информации што ги доставувал до ЦИА за советските радарски и противвоздушни системи
🔴 откривање на шпионот на МИ6 Олег Гордиевски, кој успеал да избега на Запад за да напише книги за КГБ
🔴 детализирање на софистицирана мрежа од уреди за слушање со оптички влакна на ЦИА
🔴 успешно хранење на ЦИА со лажен наратив со години за тоа зошто нејзините агенти постојано исчезнувале
Американските власти и медиумите го карактеризираат Ејмс како неидеолошки шпион кој се претворил во предавник од чисто финансиски причини.
Но, она што ограничените информации за неговите ставови е дозволено да се филтрираат во јавноста укажува на длабоко вкоренета критика кон американската надворешна политика и разузнавачкиот апарат, кој тој го опиша како „себична измама, спроведена од кариеристички бирократи кои успеале да измамат неколку генерации американски креатори на политики и јавноста за неопходноста и вредноста на нивната работа“.
Сшоред него ,,немало рационална потреба од илјадници службеници за случаи и десетици илјади агенти кои работат низ целиот свет, првенствено во и против пријателски земји. Информациите што нашата огромна шпионска мрежа ги стекнува со значителни човечки и етички трошоци се генерално незначителни или ирелевантни за потребите на нашите креатори на политики“.
„Исто како што треба да се запрашаме зошто ни се потребни 12 борбени групи носачи на авиони, нови генерации ловци и бомбардери и илјадници интерконтинентални балистички ракети и скоцкави балистички ракети, треба да ги доведеме во прашање, како што само неколкумина го направија, нашите вистински потреби за собирање разузнавачки информации, вклучително и многу сомнителната алатка за шпионажа“, се прашањата што ги поставувал Ејмс.