Замислете апликација што не ве тера бескрајно да лизгате низ фотографии, туку ви го избира кругот на потенцијални партнери врз основа на вашите вредности, желби и животен стил. Токму тоа сè почесто го ветува вештачката интелигенција во светот на онлајн запознавањето. Но постои еден голем проблем: алгоритмот може да пресмета компатибилност, но љубовта сè уште не знае да се пресмета.
AI може да го намали бескрајното „свајпување“
Апликациите за запознавање сè почесто ја претставуваат вештачката интелигенција како решение за заморот од бескрајното избирање. Наместо корисникот сам да прегледува стотици профили, може да ги опише своите вредности, желби и претставата за идеален партнер, а алгоритмот да го стесни изборот. Тоа звучи практично, особено за луѓето кои се уморни од површни профили, кратки разговори и пораки што престануваат без објаснување. Но најважното прашање не е колку AI знае за нас.
Прашањето е: дали науката воопшто знае кои податоци се потребни за да предвиди меѓу кои двајца луѓе ќе се појави вистинска привлечност?
Не постои формула за хемија меѓу двајца луѓе
Психологот и истражувач на меѓучовечките односи Ами М. Гордон предупредува дека сè уште нема цврста формула со која сигурно може да се предвиди дали двајца конкретни луѓе ќе си се допаднат. На привлечноста можат да влијаат физичкиот изглед, позитивните особини, близината, заемниот интерес и сличностите меѓу луѓето.
Но она што изгледа убедливо на профил на апликација може да ја изгуби својата предвидувачка вредност во моментот кога двајца луѓе ќе седнат еден спроти друг. Фотографијата не го покажува начинот на кој некој зборува. Описот не ја доловува енергијата во разговорот. А списокот на желби не може да објасни зошто некој што на хартија изгледа како лош избор може во живо да стане исклучително привлечен.
Каде AI навистина може да биде корисен?
Тоа не значи дека вештачката интелигенција нема место во апликациите за запознавање. Напротив, може да биде многу корисна кога станува збор за јасни и практични животни приоритети. На пример: дали некој сака деца; каков животен стил има; каков е неговиот однос кон религијата; каде сака да живее; дали сака сериозна врска или само повремени средби и какви се неговите основни животни планови. Во такви ситуации алгоритмот може брзо да ги препознае очигледните несовпаѓања и да заштеди време. Може дури и да му помогне на корисникот подобро да разбере што всушност бара. Проблемот настанува кога AI од корисна алатка станува невидлив „вратар“ кој однапред ги елиминира луѓето врз основа на образец што самиот корисник не го разбира.
Најголемата замка: можеби ни самите не знаеме кого бараме
Тука се појавува еден интересен парадокс. Луѓето често можат многу прецизно да опишат каков партнер сакаат. Но кога навистина ќе запознаат некого, може да ги привлече личност која воопшто не одговара на нивниот замислен список. Тоа е голем предизвик за секој алгоритам. Ако AI учи само од нашето однесување во апликацијата, на пример, од профилите што ги лајкуваме или фотографиите на кои најчесто реагираме постои опасност само да ги зајакне нашите досегашни навики.
Ако постојано избираме ист тип фотографии, алгоритмот може да заклучи дека тоа е нашата „компатибилност“. Но можеби воопшто не станува збор за компатибилност. Можеби само избираме нешто што ни е познато и визуелно привлечно.
Алгоритмот може да ве заштити од лош избор – но и од добар
Замислете дека системот проценува дека двајца луѓе имаат мала веројатност за совпаѓање. Едниот сака планинарење, другиот никогаш не бил на планина. Едниот сака да живее во странство, другиот сака да остане во родниот град. Едниот има фотографија што не изгледа особено впечатливо. За алгоритмот тоа може да бидат сигнали за несовпаѓање. Но човекот не функционира како табела во Excel. Некој може да ве привлече поради начинот на кој се смее. Поради гласот. Поради неочекуваната шега. Поради начинот на кој ве слуша. Или едноставно поради нешто што не знаете ни самите да го објасните. Токму затоа постои ризик премногу паметниот алгоритам да стане премногу добар во елиминирањето на луѓето.
Љубовта не е само компатибилност
Најразумно е AI да се користи како филтер за важните животни вредности, а не како пророк кој ќе каже кој е „вистинскиот“ партнер. Има смисла однапред да се препознаат сериозни несогласувања околу работи како деца, место на живеење или очекувањата од врската. Но мала разлика, необично хоби, различен стил или лоша фотографија не се доказ дека меѓу двајца луѓе нема потенцијал.
Технологијата може да ја намали бучавата во апликациите. Но врската започнува дури кога двајца луѓе ќе разговараат, ќе се сретнат повторно, ќе почнат да си веруваат и ќе откријат како се однесуваат еден кон друг откако ќе исчезне почетниот впечаток. AI можеби ќе ви помогне побрзо да го најдете човекот со кој вреди да се запознаете. Но сè уште не може да ви каже зошто токму тој човек ќе ви стане важен.