Емилија Стојменова Дух, поранешна словенечка министерка за дигитална трансформација во владата на премиерот Голоб, објави на X, поранешен Твитер, порака „Mi smo en velik JOKE!“ или „Ние сме една голема шега!“.
Ова беше нејзината самокритична или фрустрирана реакција на неодамнешните словенечки политички случувања – поточно, изборот на нов претседател на Народното собрание (Зоран Стевановиќ) и пошироките промени што сигнализираат потенцијално враќање на Јанез Јанша, лидер на централно-десничарската партија СДС на власт.
Јанез Јанша го искористи ,,пеналот” од Македонката и на Твитер веднаш цинично се согласи дека таа била во право односно дека словенечката левица е шега.
Објавата на Македонката доаѓа во услови на политички превирања во Словенија, вклучувајќи нестабилност на владата, распади на коалициите и парламентарни маневри што истакнаа дисфункција, прекршени ветувања и променливи сојузи. Критичарите од левицата/центарот (вклучувајќи некои во или порано поврзани со владејачката коалиција) го сметаа ова за признание дека владите „анти-Јанша“ од последните години не ги исполниле очекувањата, лошо управувале со низа проекти како дигитализација, скандали со набавки поврзани со лаптопи или дигитални ваучери во министерството на Стојменова Дух или не успеале да ја исполнат својата реторика.
Стојменова Дух се соочи со повеќекратни интерпелации, критики за одлуките за набавки (на пр., големи купувања на лаптопи кои беа доведени во прашање за ефикасност или вредност) и пошироки перцепции за владина некомпетентност. Нејзиниот коментар за „голема шега“ одекна како момент на искреност или раздразливост за резултатите на коалицијата.
Јанез Јанша и неговите поддржувачи долго време ја прикажуваат коалицијата од ерата на Голоб (и претходниците) како хаотична, расипничка и идеолошки водена, а не како компетентна.
Кога Стојменова Дух го нарече „ние“ (коалициската/владината страна) „голема шега“, Јанша и гласовите поврзани со СДС го третираа тоа како потврда од „другата страна“: Тоа ја потврди нивната нарација дека претходната администрација била неефикасна, поделена и надвор од реалноста – особено во економското управување, владеењето на правото и практичното управување.
Јанша постојано ја критикува коалицијата за лоши резултати во области како дигитализација, енергетика, судство и целокупна стабилност, тврдејќи дека „не знаат како да бројат“ или да исполнат. Нејзината објава беше видена како внатрешен човек кој го признава токму тој неуспех.
Во словенечката политика, ваквите признанија од другата страна се ретки и политички моќни; Јанша го искористи или засили тоа за да нагласи дека дури и поранешните коалициски личности ги препознаваат недостатоците на владата.
Оваа размена се вклопува во длабоко поларизираната политика на Словенија, каде што Јанша е доминантна фигура и се поизвесно иден премиер.