Дали ја заборавија „Северна“ прашува грчкото Пан-Македонското здружение кое реагира до владата и опозицијата во државата Викторија, во Австралија поради употребата на терминот „Република Македонија“.
Интервенцијата на Пан-Македонското здружение на Мелбурн и Викторија испрати речиси идентични писма и до премиерката на Викторија, Јасинта Алан, и до лидерот на опозицијата, Џес Вилсон, изразувајќи „сериозна загриженост и негодување“ поради употребата на терминот „Република Македонија“ на настан организиран од „Македонската православна младина на Австралија“ (MOYA) во Мелбурн, на кој присуствуваа пратеници од двете главни политички партии во државата.
Пан-Македонското здружение, кое се опишува себеси како „врховно грчко тело кое ја претставува Македонската заедница во државата од 1952 година“, тврди дека употребата на ова име претставува директно кршење на Преспанскиот договор и е во спротивност со меѓународната правна рамка што исклучиво го признава името „Северна Македонија“.
Писмата се однесуваат на настан организиран од „Македонската православна младина на Австралија“ (MOYA), одржан на 23 мај во Шелдон Рецепшн во Саншајн Вест, Мелбурн, по повод 20-годишнината од организацијата. На настанот присуствуваа претставници и од Лабуристичката партија и од Либералната партија, заедно со македонски дипломатски претставници.
Во писмото до Јасинта Алан, Пан-македонското здружение се осврнува на присуството на министерката Натали Сулејман и кандидатот на лабуристите Урош Расиќ, додека соодветното писмо до Џес Вилсон се осврнува на присуството на Метју Гај и Моира Диминг.
Организацијата јасно става до знаење дека проблемот „не е присуството на избрани претставници на настани во заедницата“, туку „начинот на кој настанот беше промовиран и јавно презентиран“. Како што е наведено, во објавите на MOYA на социјалните медиуми, дипломатските претставници беа опишани како претставници на „Република Македонија“, а не како „Северна Македонија“.
„Овој јазик не е едноставна неточност – тоа е намерна употреба на име без правна основа, кое служи за јасна политичка цел“, се наведува во писмото.
Пан-македонското здружение, исто така, се повикува на Преспанскиот договор, тврдејќи дека самиот договор „не ја пренел сопственоста врз македонското име, ниту го укинал неговото значење за грчкиот народ“. Понатаму, се тврди дека употребата на изрази како „македонска заедница“ и „македонски идентитет“ од страна на MOYA создава „монополско право“ врз македонскиот идентитет.
Со особено силен јазик, писмата наведуваат дека присуството на пратеници од двете главни партии создало во грчката заедница впечаток дека „политичкиот систем на Викторија толерира или не ја оспорува употребата на терминологија спротивна на меѓународното право“.
„Перцепцијата што се појави е дека употребата на терминологија спротивна на меѓународните обврски на Австралија е толерирана – или барем не е оспорена – од претставници од двете страни на парламентот“, се нагласува во писмата.
Претседателот на Пан-македонското здружение, Питер Стефанидис, и секретарот на организацијата, Харис Цаирис, кој ги напишал писмата, посветуваат значаен дел од текстот на историскиот однос на Австралија со Македонија. Тие се осврнуваат на учеството на австралиските војници на Македонскиот фронт за време на Првата светска војна, Битката кај Веви во 1941 година и работата на мајорот Џорџ Девин Трелоар во Тракија и Македонија по Мала Азија.
Посебен осврт се става и на збратимениот градски однос меѓу Мелбурн и Солун, кој Пан-македонското здружение го опишува како „врска што трае повеќе од четириесет години“.
Организацијата ги повикува и владата на Алан и опозицијата јавно да го разјаснат својот став во врска со Преспанскиот договор и официјалното име на земјата, како и да испитаат дали постојат упатства за пратениците кои учествуваат на настани каде што се користи „правно застарена или меѓународно спорна терминологија“.
Заклучно, Пан-македонското здружение нагласува дека прашањето „не е партиско, туку прашање на принцип“, подвлекувајќи дека грчката заедница во Викторија „останува длабоко посветена на вредностите на правдата, владеењето на правото и еднаквиот третман“.