„Терористите се обложуваа дека претседателот Трамп ќе биде како многу од неговите претходници – дека само ќе зборува и ќе одбива да ги спроведе своите јасно дефинирани црвени линии. Тоа се покажа како катастрофална грешка во проценката“, рече Ливит во тоа време, додавајќи: „Претседателот Трамп не блефира“.
Сепак, како што пишува CNN, таа порака веќе беше сомнителна тогаш, со оглед на историјата на Трамп со празни закани и пропуштени рокови во војната меѓу Русија и Украина. Но, изминатите пет седмици можеби повеќе од кој било друг период во двата негови мандата, го разоткрија Трамп како блефер – и тоа на највисоко можно ниво. Претседателот на САД, којшто е во вториот мандат, но не едноподруго, му даде на Иран пет ултиматуми да се согласи со неговите услови или да се соочи со гневот на САД. Сепак, секојпат тој го поместуваше рокот, иако немаше јавни докази дека Иран исполнил некое од неговите барања.
Цената на празните закани
Додека критичарите сега се потсмеваат на тоа, ситуацијата е далеку од смешна. Како што самиот Трамп би Ви кажал кога одеднаш го нападна Барак Обама поради тоа што не дејствувал решително кога сирискиот диктатор Башар ал-Асад ја преминал американската „црвена линија“, моментот кога некој ќе го оспори вашиот блеф носи реална цена – и за кредибилитетот на САД и за нејзината проекција на моќ. Според CNN, дискутабилно е колку од секое од овие одложувања било свесен блеф, бидејќи многу зависи од тоа колку Техеран навистина бил сериозен во врска со договорот. Трамп, исто така, веќе покажа дека е подготвен да го нападне Иран, бидејќи всушност ја започна војната, иако се чинеше дека претпочита дипломатија. Но, има некој што точно знае колку Трамп блефира: самиот Иран.
Еве еден брз преглед на заканите, роковите и како Трамп се обидел да ги оправда
Сè започна на 21 март. Потоа Трамп постави рок од 48 часа: Иран мора „ЦЕЛОСНО И БЕЗ ЗАКАНИ“ да го отвори Хормускиот Теснец. Во спротивно, САД ќе започнат со ракетни напади врз нивните електрани. Два дена подоцна, на 23 март, само 12 часа пред рокот, Трамп најави петдневно одложување. Наместо да го отвори теснецот, тој како причина ги наведе „МНОГУ ДОБРИТЕ И ПРОДУКТИВНИ РАЗГОВОРИ“ меѓу двете страни. Тука се појавија два проблема. Прво, иранските претставници негираа дека во тој момент се воделе какви било разговори. Второ, Трамп го објави одложувањето непосредно пред отворањето на финансиските пазари за да ги увери инвеститорите. Новиот рок беше 28 март, „во зависност од успехот на тековните состаноци“.
Трет ултиматум: Закани за воени злосторства
Потоа, на 26 март, Трамп додаде уште осум дена на рокот, тврдејќи дека „иранската влада побарала“ повеќе време и дека разговорите одат „многу добро“. Висок ирански функционер повторно ја отфрли понудата, велејќи дека тоа е само „размена на пораки“, а не вистински преговори. Дури и Израел сугерираше дека Иран воопшто не е сериозен. Трамп потоа постави нов рок до 6 април. Тој побара „договор“ и теснецот да биде „веднаш отворен за работа“. Ако тоа не се случи, тој се закани дека ќе ги дигне во воздух сите електрани, нафтени полиња, островот Харг, па дури и сите постројки за десалинизација на вода. CNN забележува дека ваквите напади веројатно би претставувале воени злосторства.
Подоцна додаде дека ќе „разгледа“ прекин на огнот ако теснецот е чист и прооден. Неколку дена пред крајниот рок, тој им рече на Иранците дека имаат „48 часа пред да се распрсне целиот пекол“.
Четврти и петти ултиматум: „Сакам да бидам добар човек“
Кога дојде 6 април, а Иран не направи ништо, Трамп им даде уште еден ден. Тој го наведе Велигден како причина. Иако знаеше кога е празникот кога го постави крајниот рок, тој рече: „Мислев дека денот по Велигден е несоодветен. Сакам да бидам добар човек“. Тој се закани дека ќе ги дигне во воздух сите нивни мостови и електрани ако не попуштат. Следниот ден, на 7 април, тој објави двонеделен прекин на огнот. Повторно, тој не рече дека Иран се согласил со неговите барања, но повторно спомена „напредок во преговорите“. Сепак, клучните делови од прекинот на огнот веднаш станаа спорни – од тоа дали Израел се согласил да престане да го напаѓа Хезболах до тоа дали Иран може да ја задржи контролата врз теснецот. И покрај тоа што теснецот не е отворен, Трамп продолжи со примирјето.
Рок без рок
Конечно, на 21 април, Трамп објави неопределено продолжување за да му дозволи на Иран да излезе со мировен предлог. Овој пат, тој дури и не спомена „напредок“, туку рече дека тоа е затоа што „иранската влада е сериозно поделена“. Потоа ја поткопа сопствената логика велејќи дека „не е неочекувано“. Ако било предвидливо, зошто поставил толку краток рок? Извори потврдија за CNN дека Трамп планира ограничено продолжување, но Белата куќа подоцна рече дека нема „краток рок“. Самиот претседател изјави за Fox News дека нема временска рамка за завршување на војната.
Може да се тврди дека продолжувањето на прекинот на огнот е добро за светот бидејќи спречува подлабока катастрофа на Блискиот Исток. Но, Иран не може да се обвини за заклучокот дека Трамп едноставно не сака да ги исполни своите закани.