Емотивни сеќавање за Сашо Миленковски јавно упатува писателот Венко Андоновски за вчера упокоениот театарски маг.
,,Е, другар мој. Кога премиерно ја игравме „Кандид во земјата на чудата”, ми даде лист хартија. На неа имаше само броеви: 7, 11, 18, 22… „Што е ова?” прашав, „Лото?“ „Не”, ми рече. „Ова е сигурна добивка. Тоа се минутите на кои треба да добиеме смеа или аплауз. Ако не добиеме, можеме да си одиме дома”. Така и беше.
Лежерен со артистите, прецизен како германски фудбал во режијата.
Ниедна претстава не гледавме од публика. Седевме зад сцената. Знам дека си таму, зад сцената, и дека режираш нешто во небесниот театар. И велиш, како и секогаш, „Постои голема опасност… да излезе одлична претстава!”.
Почивај во аплауз од ангелски крилја, маестро мој”, пишува Андоновски до својот другар.