Имиграцијата во Германија (јануари–август 2026) има вкупен плус од +16.841, но со силен одлив на германски и дел од ЕУ-граѓани и голем прилив од не-ЕУ земји.
Во првите осум месеци од 2026 година Германија имала имиграциски биланс од +16.841 лица. Податоците се поделени по државјанство:
– Германски државјани: −91.773 (силен нето одлив)
– ЕУ-државјани: −42.862
– Не-ЕУ државјани: +151.473
Детална слика по избрани националности (јануари–август 2026)
ЕУ-државјани (одлив кај повеќето):
– Полска: −14.413
– Хрватска: −9.014
– Бугарија: −8.243
– Унгарија: −4.630
– Грција: −4.292
– Шпанија: −2.320
– Италија: −1.796
– Франција: −1.117
– Португалија: −87
– **Романија**: +5.429 (единствена позначајна позитивна меѓу наведените ЕУ-земји)
Не-ЕУ (доминација на позитивни биланси):
– Украина: +24.659
– Индија: +19.977
– Косово: +13.571
– Виетнам: +12.712
– Турција: +7.532
– Албанија: +6.199
– Авганистан: +5.711
– Србија: +1.796
– Сирија: +86
– Кина: −977
За споредба, во истиот пост е даден и периодот јануари–јули 2026, кога вкупниот нетен биланс бил повисок (+23.806), а одливот на германски државјани помал (−73.688). Тоа укажува дека во август имало релативно послаба нето имиграција или поголем одлив.
Анализа
Податоците покажуваат класична слика на селекција и замена во структурата на миграцијата:
1. Одлив на „стари“ групи
Големиот негативен биланс кај германските државјани (−91.773) и кај повеќето ЕУ-земји (особено Полска, Хрватска, Бугарија) сугерира дека дел од населението со повисока просечна квалификација или подолга интеграција заминува од Германија. Ова е конзистентно со трендовите од претходните години, кога високите трошоци за живот, даноците, бирократијата и политичките дебати за миграцијата ги поттикнуваат дел од домашните и ЕУ-работниците да бараат алтернативи (Швајцарија, Австрија, Скандинавија, или враќање дома).
2. Силен прилив од не-ЕУ
Украинците остануваат најголема група (+24.659), што е очекувано поради продолжената војна и привремениот заштитен статус. Потоа следуваат Индија, Косово, Виетнам и Турција – земји со различни профили (квалификувана работна сила од Индија и Виетнам, повеќе семејна/економска миграција од Балканот и Турција). Авганистанскиот прилив (+5.711) продолжува иако е помал од пикот по 2021.
3. Вкупениот биланс е скромен
И покрај +151.473 од не-ЕУ, вкупниот нето плус е само +16.841 поради огромниот одлив на германски и ЕУ-граѓани. Ова значи дека бруто-имиграцијата е значително повисока, но нето сликата е умерена. За демографскиот и економскиот ефект поважен е квалитетниот состав (образование, возраст, вработливост), а не само бројката.
4. Политички и општествени импликации
Ваквите бројки обично ја хранат дебатата за „замена на населението“ или „неуспешна интеграција“ кај дел од јавноста и десничарските партии, особено кога се гледа комбинацијата од одлив на домашни/ЕУ-граѓани и прилив од земји со пониски просечни показатели за интеграција. Од друга страна, застапниците на имиграцијата ќе истакнат дека Германија има демографски дефицит (стареење, ниска родност) и дека квалификуваните работници од Индија, Виетнам и делови од Балканот помагаат да се пополнат празнини на пазарот на труд.
Важно е да се нагласи дека ова се провизорни бројки (имиграција минус емиграција) и дека официјалните германски статистики (Destatis или BAMF) обично се објавуваат со одредено задоцнување. Објавата е визуелизација на официјални или полуофицијални податоци, но за целосна проверка треба да се почекаат конечните официјални извештаи.
Резиме: Германија продолжува да губи дел од своето и ЕУ-население, додека ја надополнува разликата главно со мигранти од Украина, Индија, Западен Балкан и Југоисточна Азија. Вкупниот нетен плус е скромен, но структурната промена е јасна.