Ризикот од сиромаштија во Европската Унија и минатата година останал на стабилно, но високо ниво. Според најновите податоци на Евростат, во 2024 година 16,2 проценти од населението – што изнесува 72,1 милион луѓе – живееле под прагот на ризик од сиромаштија. Истиот процент бил забележан и во 2023 година, што укажува на продолжени структурни нееднаквости во рамките на Унијата.
Најновата анализа покажува големи регионални разлики меѓу државите-членки, но и внатре во нив. Десет региони низ ЕУ имаат стапки на ризик од сиромаштија повисоки од 30 проценти, што значи дека секое трето лице во тие подрачја живее во услови кои може да го загрозат неговиот социјален и економски статус.
Највисоките стапки се забележани во француската Гвајана, прекуокеански регион каде што дури 53,3 проценти од населението е изложено на ризик од сиромаштија. Станува збор за регион со долгорочни економски предизвици, ограничена пристапност и значителни социјални разлики во однос на континентална Франција.

Веднаш по Гвајана следува Сеута и Мелилја (во конкретната статистика: Ciudad de Melilla) во Шпанија со стапка од 41,4 проценти, регион кој често се соочува со миграциски притисоци, висока невработеност и ограничени економски ресурси. На третото место е Калабрија во јужна Италија, каде 37,2 проценти од населението живее со ризик од сиромаштија — делумно како резултат на долгорочна економска стагнација и недоволно развиени индустриски капацитети.
На другиот крај на скалата се регионите со најмала изложеност на сиромаштија. Вкупно 28 региони во ЕУ имаат стапки под 10 проценти, што ги позиционира меѓу најстабилните подрачја на континентот. Најниска стапка има Букурешт – Илфов во Романија, со само 3,7 проценти, каде динамичниот економски раст, странските инвестиции и брзата урбана трансформација доведоа до значително намалување на сиромаштијата.
По него следуваат белгиската провинција Источна Фландрија со 5,4 проценти, и италијанската автономна област Алто Адиџе / Болцано – Боцен со 5,9 проценти, региони кои се карактеризираат со високи приходи, развиени социјални системи и стабилен пазар на труд.
Иако просекот на ЕУ останува непроменет, експертите предупредуваат дека фиксниот процент може да биде измамен, бидејќи зад него се кријат големи разлики меѓу истокот и западот на континентот, урбаните и руралните средини, како и меѓу старите и новите земји-членки. Во некои региони, социјалните политики и инвестициите носат напредок; во други, долгорочните економски проблеми и недоволно развиените јавни услуги ја одржуваат сиромаштијата на високо ниво.
Евростат најави дека дополнителни подетални анализи ќе бидат објавени во текот на следните месеци, вклучувајќи регионални профили со податоци за вработеноста, образованието, условите за домување и пристапот до социјални услуги.