Да зборуваш значи да постоиш!
Ова е мотото на годинешното собрание на ЕФА фокусирано на јазичните права и јазичната правда.
Македонскиот јазик треба да се заштити и да стане дел од листата на малцински јазици во ЕУ, се вели во заедничката декларација на ОМО Илинден-Пирин од Бугарија и Македонската алијанса за европска интеграција од Албанија која беше презентирана на собранието на Европската слободна алијанса (European Free Alliance – партија која се бори за правата на малцинставата во Европа) што се одржа во Нант, Бретања, Франција, пренсе МКД.МК
„Европа е дом на милиони граѓани кои зборуваат различни јазици и дијалекти кои моментално не се признати во ЕУ. За да не го изгубиме јазичното наследство на Европа, треба да се фокусираме не само на признавање на овие јазици, туку и на зачувување, негување и славење“, рече во своето обраќање претставникот на ОМО Илинден-Пирин и на МАЕИ.
МКД.МК пренесува дел од неговото излагање.
Одбраната на правото на активно користење на овие мајчини јазици во институциите на ЕУ е еден од првите чекори. Целта на оваа иницијатива е да се обезбеди македонскиот јазик да биде на листата, заедно со бретонскиот, каталонскиот, галицискиот и други јазици.
Македонскиот е мајчин јазик на македонските малцинства во земјите-членки на ЕУ (Бугарија и Грција) и во земјите-кандидатки (Албанија), како и во многу заедници на емиграцијата низ ЕУ.
Бугарија го негира постоењето на своето македонско малцинство и активно работи на негаторската политика кон Македонија како земја-кандидат и кон Албанија поради нејзиното македонско малцинство.
Бугарија води етнички насочена политика со дистрибуција на пасоши во Албанија, создава ново, бугарско малцинство и врши асимилација на Македонците, со притисок да се идентификуваат како Бугари во замена за државјанство на земја членка на ЕУ, правна сигурност и економска мобилност.
Ова е оркестрирано и преку формирање на бугарско здружение во Албанија кое соработува со бугарската амбасада за да ги подготви економски ранливите Македонци, сместени главно во Мала Преспа (еден од најнеразвиените делови на Албанија), за да добијат бугарски-европски пасоши, кои потоа ги користат како средство за влијание против нив. На пример, на денот на пописот тие им се закануваа на Македонците во Албанија дека нема да можат да добијат бугарски пасош ако не се изјаснат како Бугари. Поради тоа што зборуваше против ова и нелегитимноста на пописот, лидерот на македонската политичка партија и поранешен член на албанскиот парламент се соочи со огромен медиумски и правен напад поддржан од бугарската влада.
Во Бугарија на Македонците и натаму им се оневозможува да регистрираат било каква организација, без разлика дали е културна, јазична или политичка. Бугарските институции и политичари продолжуваат да го отфрлаат секој обид од македонското малцинството да почне дијалог и покрај сите препораки од институциите на Советот на Европа во Стразбур.
По 14 изгубени случаи во Европскиот суд за човекови права, Бугарија и натаму одбива да регистрира македонска организација или партија во Бугарија, За Софија нема етничка припадност и потреба од промовирање или зачувување на она што го сметаат за вештачки идентитет. Нивното постоење е неуставно и антидржавно, велат бугарските власти. Накратко, постоењето на Македонците во Бугарија е антибугарско.
Неможноста од регистрација за Македонците во Бугарија не е само формалност. Тоа значи дека Македонците не можат рамноправно да учествуваат во политичкиот живот, не можат да аплицираат за грантови од ЕУ…
Сакаме ова прашање да се реши и членовите на EФА да нè поддржат во тоа да бидеме наведени како „етничко македонско малцинство“, а не како „словенско малцинство“ или „северно македонско малцинство“.
Европската комисија треба да го испита третманот на македонските малцинства во Бугарија, Албанија и Грција.
Да ви се одземе правото да се именувате себе си, да го зборувате вашиот јазик и да го пренесувате на следната генерација е форма на мек геноцид. Тоа е бришење на еден народ преку несмртоносни, софистицирани средства.
Ве повикувам да го поддржите овој предлог – не само за Македонците, туку и за секоја заедница чиј глас е замолчен. Да се зборува значи да се постои. Да го направиме тоа реалност. Да направиме простор за секој глас“.