Тема: македонски јазик

Сиљановска-Давкова: Македонскиот јазик е темелот на идентитетот, чувар на колективната меморија и мост, што нè води напред во иднината!

„Без мајчиниот јазик не можеме да бидеме ни луѓе, тој е како матична клетка на идентитетот и на културата. Овој ден е посветен на љубовта, негата, грижата и почитта на сите мајчини јазици кај нас и во светот зашто на мајчин јазик најлесно и најдобро се изразуваат радоста и тагата, чувствата и мислите.“ – истакна претседателката на Република Македонија Гордана Сиљановска-Давкова на одбележувањето на Меѓународниот ден на мајчиниот јазик – 21 февруари денеска во Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“.

Мисијата на Бугаринот Петар Драганов за афирмација на Македонците и македонскиот јазик од пред еден и пол век

„Литературата на македонското наречје, колку и да е мала, во секој случај е факт. Зарем јас ги измислив јазикот и тенденциите на Пулевски, Шапкарев, А. Ресенецот, Партеније Дебарски?“ – напишал уште пред еден и пол век во своите дела Бугаринот Петар Данилович Драганов, основоположникот на македонистиката во Русија, сомисленик и еден од учителите на Крсте Мисирков и Димитрија Чуповски. Од 1885 до 1887 година во Солун ги проучувал дијалектите на учениците-Македонци од територијата на цела етничка Македонија, кои во тоа време се школувале во Солун.  Пред да дојде во Солун Драганов мислел дека Македонците се Бугари, затоа што така го учела бугарската пропаганда. Но, откако ги проучил македонските дијалекти, заклучил со аргументи дека Македонците не се ниту Бугари, ниту Срби, туку посебен и самостоен народ во Балканот. Денешната 169-годишнина од раѓањето на овој исклучително значаен бугарски и руски македонист е повод за потсетување на неговиот живот и научна дејност, која ги фрла во вода уште од пред еден и пол век сите денешни и тогашни бугарски негирања и фалсификати за непостоењето на македонскиот народ и јазик. Ова го објави весникот „Нова Македонија“ во своја статија со наслов „Бугарската пропаганда разбиена со научни аргументи за македонските дијалекти“.

Хрон ја објави „Народноста на македонските Словени“ 135 години пред Тито „да ги створи македонскиот јазик и народ“, што е бугарски фалсификат!

Австрискиот лингвист и македонист од чешко потекло Карл Хрон ја објави својата научна студија со наслов „Народноста на македонските Словени“ („Dаѕ Volksthum der Slaven Makedoniens“) во 1890 година во Виена, во тогашното Астроунгарско царство, цели 135 години пред „Тито да ги измисли Македонците како народ“ и пред „да им го создаде со наредба новоизмислениот македонски јазик“, како што тврди официјална Софија во своите фалсификати, депонирани и во ЕУ. Карл Хрон во својата студија со несоборлива научна објективност ќе ги образложи и ќе ги докаже самобитноста  и развојот на македонскиот народ и македонскиот јазик. Студијата на Карл Хрон „Народноста на македонските Словени“е своевиден пишан споменик за етничката и јазична засебност на македонскиот народ и таа допрва ќе задобива уште поголема важност за него во борбата за конечно и вистинско решавање на македонското национално и јазично прашање.

Оставнината на Марко Цепенков „втора македонска Библија“ и автентично сведоштво за македонскиот идентитет и јазик, за животот на нашите предци

Марко Костов Цепенков (Прилеп, 7 ноември 1829, Ореовец, Прилепско – 29 декември 1920, Софија) е најголем и најзначаен собирач на македонски народни умотворби, кои имаат непроценливо значење за македонската фолклористика, за етнографијата, за лингвистиката, за националната историја, за правото и за моралот на Македонците. Денес се навршуваат 105 години од неговата смрт. Неговото дело е издадено во 10 томови и е повеќепати преобјавувано во Македонија. На научниот собир по повод 190-те години од раѓањето и 100-те години од смртта на Цепенков, кој го организираа Македонската академија на науки и уметности и Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ на 4.11.2020 година, проф.д-р Ермис Лафазановски, тогаш како директор на Институтот за фолклор, истакна: „Во денешната меѓународна политичка ситуација, во која се наоѓаме, собраните материјали на Марко Цепенков сведочат за нашиот македонски идентитет, јазик и култура. Неговата оставнина ние, Македонците, денес може да ја наречеме наша втора Библија. Како поинаку да се нарече неговото импозантно собирачко дело, во кое сме запишани сите ние, заедно со нашите предци и нашите идни поколенија? Во кое е запишано создавањето на нашиот свет и луѓето во него, нашите соништа.“

Претставен преобјавениот „Абецедар – сто години потоа“ – сведоштво за постоењето на Македонците и македонскиот јазик во Егејска Македонија, во Грција

„Денес, во новата историска реалност ние, како Македонци, имаме неспорен и вреден историски документ од пред еден век, кој претставува директно сведоштво дека Грција во 1925 година планирала настава на македонски јазик за потребите на македонските деца во грчкиот образовен систем. Уште поголема важност на ‘Абецедарот’ му дава фактот што неговите автори се Грци по националност и што учебникот бил изготвен по налог на грчкото министерство за образование. Токму овие последни два неспорни факта треба да бидат нашите клучни аргументи пред светската јавност кога зборуваме и расправаме за македонското прашање, за правата на Македонците во Егејскиот дел на Македонија и за неисполнетите обврски на Грција и нејзиното отстапување да го признае постоењето Македонци на нејзинатата територија.“ – истакна универзитетскиот професор д-р Никола Жежов при денешното претставување на преобјавениот Македонски буквар „Абецедарот – сто години потоа“ (1925-2025).

Муцунски: Македонскиот јазик и идентитет не можат да бидат предмет на преговори

Ова го изјави министерот за надворешни работи во обраќањето на 24-от состанок на Мешовитиот парламентарен комитет ЕУ- Македонија, што започна вчера попладне во седиштето на Европскиот парламент во Стразбур

Драмското и јазично творештво на Васил Иљоски – македонскиот Шекспир е трајно потсетување кои сме биле и кои мора да останеме – како Македонци

„Кога беше забранета употребата на македонскиот јазик Васил Иљоски се најде меѓу оние, кои имаа смелост постепено да го уфрлаат тој јазик во сите пори на тогашниот општествен и културен живот, дури и на сцената на Кралскиот Скопски театар, чија основна задача беше да ја неутрализира македонската национална свест.“ – констатира романописецот и театролог Александар Алексиев. Денес се навршуваат 30 години од смртта на Васил Иљоски и ова е соодветна пригода за навраќање кон неговото пребогато драмско и книжевно-лингвистичко творештво, но и на неговиот живот, вложен до последниот миг во афирмацијата на нашата македонска национална самобитност.

Преобјавен „Абецедарот“ за македонските деца во Егејска Македонија од 1925, кој е сведоштво за посебноста на македонскиот народ со својот македонски јазик

Во 1925 година се успеа преку тогашното Друштво на народи, кога не постоеше држава на македонскиот народ, да се издејствува „Абецедар“ за македонските деца во Егејска Македонија, макар и по барање на тогашна Бугарија и поради нејзините асимилаторски стремежи кон македонскиот народ. Денес, кога постои македонска држава на македонскиот народ, оваа Република Македонија, зошто да не се побара пак заштита за македонскиот јазик во Грција овој пат и од ЕУ и од Организацијата на ООН, како наследничка на некогашното Друштво на народи, па пак да се отпечати македонски овојпат „Буквар“, а не „Абецедар“ за македонските деца? Со барање и да се воведе македонскиот јазик во грчките училишта?! Правото на употреба на мајчиниот јазик е неотуѓиво право на секој народ и секое национално малцинство во Европа и светот, тоа право е загарантирано со сите европски конвенции и со конвенциите на ООН. Грција е обврзана со сите овие конвенции да ја овозможи употребата на македонскиот јазик во училиштата за македонските деца.

To top