Македонија

Судскиот совет „мува не го лазела“ додека ги пуштал Мијалков и Рашковски и заглавувал важни предмети

Зошто Судскиот совет секогаш му простувал на судијата во чии ѕидови од домот беа најдени 350 илјади евра

Случајот со апелацискиот судија Ѓоко Ристов, кој е осомничен за противправно стекнување и прикривање имот (поврзано со корупција и трговија со влијание) и перење пари бил ,,кристално јасен” далеку пред обвинителството да покрене истрага.

Но Судскиот совет секогаш му простувал на судијата во чии ѕидови од домот беа најдени 350 илајди евра.

Обвинителството за гонење организиран криминал и корупција (ОЈО ГОКК) води истрага која трае околу една година но Судскиот советнќ одамна знаел дека Ристов има проблем со законот, забележува Призма во својата анализа.

Меѓу низата бројни претходни контроверзии поврзани со Ристов  е неговото унапредување во 2020 со едногласна одлука од Судскиот совет, иако не бил прв на ранг-листа.

Ристов бил 14 рангиран од 20 кандидати но сепак магично сите членови на Судскиот совет гласале за него.

Учествувал во одлуките за пуштање од притвор на Сашо Мијалков откако го променил ставот по 6 месеци, и на Драги Рашковски, човек од најголемата доверба на екс премиерот Зоран Заев

Единствената казна од Судскиот совет му била 15% помала плата во тек на 3 месеци поради неизземање во случајот „Титаник 3“.

Јавноста и фелата го критикуваа и за случаи како „Шпион“, „Метастаза“, „Изгрев“, Курто Дудуш, „Космос“ со Фојат Цаноски, но тој издржа да биде дел од Судскиот систем се додека не му најдоа 350 илјади евра заѕидани во домот.

Дополнително сопругата му избрана за правобранител во 2019.

Неодамна, во домот на неговите родители во Неготино пронајдени се 350.000 евра во банкноти, главно 200 и 500 евра, заѕидани во ѕид кои се откриени поради свеж цемент, скршени плочки и мала дупка што се проширила. Парите биле во алуминиумски ролни.

Истрагата кулминираше по апсењето на адвокатот Фехми Стафа (поранешен правобранител), кој е осомничен дека посредувал поткуп од 50.000 евра од сестрата на Љупчо Пецов – Ѓаволот (обвинет во „Синџир“) за да му се укине притворот на Пецов. Обвинителството тврди дека постои спрега помеѓу Стафа и Ристов. Ристов бил дел од советот што одбил ослободување од притвор за Пецов на 2 декември 2025.

Судскиот совет едногласно му го одзеде имунитетот и го суспендира од функција. Одобрен му е куќен притвор (не ефективен притвор), а обвинителката Искра Хаџивасилева објасни дека се бара притвор, но одлуката е на судија на претходна постапка. Тој беше на распит, но не е во бегство.

Неговите адвокати тврдат дека парите се на родителите стекнати од продажба на земјиште и тракори  а не негови. Родителите ја признале сопственоста. Обвинителството не верува во ова објаснување и смета дека се незаконски стекнати.

Случајот е дел од поширока акција против висока корупција во судството. Засега нема обвинителен акт, туку истрага, па исходот зависи од дополнителни докази како телефонски пораки, трансакции…

Линк до Призма

 

Најнови вести од: Македонија

Неуспешните обиди на Бугарите да ги спречат Кажимјеж Фелешко и други полски македонисти во меѓународната афирмација на самобитноста на македонскиот јазик

Денес, на 3 јули 2026 година се навршуваат 25 години од смртта на истакнатиот полски славист и македонист Кажимјеж Фелешко, еден од големата низа полски македонисти, кој има дадено драгоцен придонес кон меѓународните студии на македонскиот јазик, третиран како засебен јазик во семејството на јужнословенските јазици. Оваа годишнина е повод за осврнувањето на научното творештво негово, но и на цела една голема низа други исто така истакнати полски македонисти, кои повеќе децении во континуитет се вклучени во студиите за македонскиот јазик, во македонистиката во Полска, а со тоа и во широката меѓународна афирмација за македонскиот јазик. Во овој контекст е посебно за истакнување и една од најголемите полски македонистки и членка на Македонската академија на науки и уметности Зузана Тополинска, која во 2020 година ќе изнесе шокантно сведоштво во интервју за „360 степени“ дека Бугарите ѝ нуделе дури и пари да се откаже од македонистиката и македонскиот јазик. „Бугарите се циркус, поради својата несигурност во врска со поради македонскиот јазик!“ – ќе каже академик Тополинска во тоа свое интервју. Во 2005 година професорката Лилјана Минова – Ѓуркова ќе изнесе уште еден вџашувачки момент: при доделувањето на почесниот докторат на науки на Станислав Гајда, полски филолог и македонист, од страна на Универзитетот УКИМ, Бугарите им упатувале и ултиматуми не само на група македонски македонисти, туку и на самиот Гајда, „да се откажат од Македонците и македонските дијалекти во Бугарија“! Ова Ѓуркова го напишала во соодветно полско списание во статија посветена на доделувањето на почесниот докторат на науки на Гајда, инаку полски филолог-македонист, како и член на Полската академија на науки.    

Ошлис: Македонецот Наум Охридски е европски просветител, но и дипломат, а Европа ако ја изгуби Македонија, набргу ќе се изгуби и саматата себеси! (3)

Големиот германски македонист проф.д-р Волф Ошлис силно ја застапува македонската историска перспектива и нагласува дека дејноста и традицијата на Свети Наум Охридски е дел од македонското јазично-културно и просветителско наследство. Во своите истапувања на Меѓународниот семинар за македонски јазик и култура во Охрид во изминатите години Ошлис ја ја аргументирал повеќе пати својата констатација дека Наум е еден од основноположниците на македонската култура, јазик, религија и наука, без никаква врска со други народи во Балканот. Во својот научен труд со наслов „Македонецот Наум Охридски и Германецот Регино фон Прим како европски дипломати“ Ошлис, дури, го означува македонскиот просветител и како еден од првите и тоа врвни европски дипломати, поради развиените контакти, што ги имал со тогашните владетели и видните личности од нивните царски дворови, во рамки на своето учество во тогашната Моравска мисија на македонските и сесловенски просветители Кирил и Методиј, започната во 863 година меѓу народите во Средна Европа.

„СДК“: На „Маркова нога“ ќе се обнови спомен-плочата за седумте младинци од Лерин, ѕверски убиени на 17.1.1944 од бугарскиот фашистички окупатор

„На седумте младинци борци од Лерин, ѕверски убиени на 17 јануари 1944 година од бугарскиот фашистички окупатор“, пишува на спомен-плочата на граничниот премин Маркова Нога. Повторното отворање на граничниот премин Маркова Нога во Преспа ќе нема само политичко, и економско начење. Преминот ќе биде и место за историско сеќавање бидејќи непосредно до него, на македонската страна, се наоѓа спомен-плочата за седумте младинци од Лерин кои беа измачувани и убиени од фашистичките сили за време на Втората светска војна, објави информативниот портал „СДК“.

To top