Падот на цените на златото и среброто во време кога цените на суровата нафта растат ги збунува инвеститорите, бидејќи скапоцените метали традиционално се сметаат за безбедни засолништа во време на криза. Сепак, актуелните трендови покажуваат дека пазарите функционираат според посложени правила, каде што растечките цени на енергијата всушност можат негативно да влијаат на златото и среброто.
На прв поглед, растечките цени на нафтата треба да го поттикнат златото, бидејќи повисоките трошоци за енергија ја зголемуваат инфлацијата и неизвесноста. Сепак, во пракса се случува спротивното. Причината лежи во фактот дека поскапата нафта ги зголемува инфлаторните притисоци, што доведува до очекувања дека централните банки ќе ги одржат каматните стапки високи и ќе ги одложат сите можни намалувања на стапките.
Во таква средина, златото и среброто стануваат помалку привлечни за инвеститорите. Како што истакнуваат аналитичарите, повисоката инфлација предизвикува „подолго задржување на високите каматни стапки“, што директно им штети на скапоцените метали.
Златото и среброто не донесуваат камата ниту принос, за разлика од обврзниците или штедењето. Затоа, кога каматните стапки растат или остануваат високи, инвеститорите се свртуваат кон инструменти што генерираат принос, а побарувачката за скапоцени метали се намалува. Со други зборови, повисоките приноси од обврзници го зголемуваат „трошокот за држење“ на златото. Друг важен фактор е зајакнувањето на американскиот долар. Бидејќи златото и среброто се тргуваат глобално во долари, посилниот долар ги прави овие метали поскапи за купувачите од други земји, намалувајќи ја глобалната побарувачка и дополнително намалувајќи ги цените.
Аналитичарите истакнуваат дека комбинацијата од силен долар и високи приноси е силен притисок врз пазарот на скапоцени метали.