Анализите на посмртните останки на цар Самоил и на коските од другите гробни места – кои пристигнаа од Солун минатата сабота – ќе траат најмалку три години. Ова го соопшти тимот бугарски научници кои учествуваат во истражувањето, пренесува bTV.
Тие ги претставија резултатите од првичниот преглед на коските, спроведен во текот на неделата пред нивното пристигнување во земјата. Сеопфатната анализа ќе ја спроведе меѓународен тим во странство, а не само бугарски научници во домашни лаборатории.
Прелиминарните антрополошки испитувања на скелетните останки што му се припишуваат на цар Самоил укажуваат на тоа дека тој починал на возраст меѓу 60 и 70 години, бил висок околу 173 см и боледувал од повеќе заболувања што му ја отежнувале подвижноста во последните години од животот.
Научниците исто така открија траги од повреда на подлактицата на скелетот, што резултирала со тешко оштетување на неговата лева рака.
Надлежните смируваат дека не постои можност Грција да побара враќање на останките на цар Самоил.
(…)
По пренесувањето на посмртните останки во Бугарија, предвидено е да се развие сеопфатна истражувачка програма во која ќе бидат вклучени бугарски и странски специјалисти. Плановите опфаќаат радиојаглеродно датирање, анализа на древна ДНК, анализа на стабилни изотопи и нова реконструкција на главата на цар Самоил.
Професорите Вагалински и Попов истакнаа дека анализата на ДНК не треба да се смета за единствен начин на идентификација. Според нив, идентификацијата на посмртните останки како оние на цар Самоил се заснова на комбинација од историски, археолошки и антрополошки податоци.
„Ние самите никогаш не се сомневавме дека станува збор за цар Самоил“, нагласи вонр. професор Попов. Тој напомена дека резултатите од идните анализи мора да се разгледуваат во контекст на други научни докази, без да се извлекуваат избрзани заклучоци.
Проф. Вагалински посочи дека очекувањата во врска со ДНК-тестирањето честопати се претерани. Тој забележа дека дури и со соодветни примероци, не секогаш е можно да се добие доволно сигурен резултат, а понекогаш е потребно тестовите да се повторат со користење на дополнителен материјал. Радиојаглеродното датирање исто така има ограничувања и мора да се вкрсти со други достапни податоци.
За претстојните анализи ќе биде потребна меѓународна соработка, бидејќи дел од тестирањата бараат специјализирани лаборатории и дополнителни финансиски средства. Научниците изјавија дека, според оптимистичкото сценарио, објавувањето на резултатите би можело да трае две до три години, додавајќи дека ќе се залагаат за забрзување на процесот.