Македонија

Без гаранции од ЕУ се губи реформската енергија – Сиљановска-Давкова и Милатовиќ одржаа предавање на „Јустинијан Први“

Во однос на веќе направените бројните уставни измени, претседателката потсети дека изостанаа ЕУ ветувањата

Денеска на Правниот факултет „Јустинијан Први“ во Скопје, претседателката д-р Гордана Сиљановска-Давкова и црногорскиот претседател Јаков Милатовиќ, пред студенти, професори и други заинтересирани, одржаа заедничко предавање посветено на евроинтеграциите.

Во своите излагања, обајцата укажаа на детерминираноста на членството, не само од успехот на внатрешната трансформација (европеизација), туку и од политичката волја на европскиот совет, којшто одлучува со консензус.

Милатовиќ го концептуализираше процесот преку четири можни сценарија: првото се однесува на неуспехот на државата да ги искористи пристапните механизми за институционална и демократска консолидација, што има негативни импликации и за самата држава и за Европската Унија; второто сценарио подразбира постигнат реформски напредок без соодветна политичка поддршка од соседите и од Унијата, што доведува до стагнација и ерозија на јавната доверба; третото сценарио укажува на формална геополитичка поддршка без суштински реформи, што ја компромитира одржливоста на процесот. Како најпосакуван, тој го истакна моделот на интензивни реформи проследени со забрзан напредок кон членство.

Сиљановска-Давкова го анализираше евроинтеграцискиот процес низ поширок историски и вредносен контекст. За неа, европската интеграција е не само економска, политичка и правна цел, туку и цивилизациска определба, втемелена на вредности и принципи, важни за ЕУ како филозофија на живот.

Тврдењето го поткрепи со компаративни примери, како оние на Грција, Шпанија и Португалија, за коишто членството во Европската Унија значеше демократизација и стабилизација.

Слично на Милатовиќ, Сиљановска-Давкова членството го врзува примарно за реформскиот напредок, како и на соодветното политичко препознавање и признавање на истиот.

Таа укажа на големите предизвици, со коишто се соочува земјата со оглед на предолгиот кандидатски статус, стекнат во далечната 2005 година, главно предодреден од влијанието на највисоките политички претставници на членови во Европскиот совет водени од нерационални условувања, врзани за историјата и културата, а не од меритократски причини.

Споредувајќи ги извештаите на земјите кандидати за отпочнување на преговорите, Сиљановска Давкова оцени дека, македонската држава е поподготвена од многу други земји кандидати за отпочнување на преговорите. Во однос на веќе направените бројните уставни измени, таа потсети дека изостанаа ЕУ ветувањата.

Отсуството на правни гаранции дека станува збор за последно политичко барање на патот кон полноправно членство во ЕУ, се заканува со логична опасност од губење на реформската енергија заради фокусирање на историски и културни прашања, наместо на хармонизација со европското право.

Сепак, според неа, со оглед на фактот дека членството во Унијата е стратешка надворешнополитичка цел, особено важно е да се искористи сегашниот моментум, подеднакво важен за македонските политичари, и за оние на ЕУ.

„Европската унија, низ призма на актуелната геополитичка состојба, мора да го перцепира проширувањето како најважно безбедносно прашање. Европскиот совет е соочен со наоѓање модус за брза и целосна интеграција на Западниот Балкан во Унијата, ако сака навреме да го заштити регионот од сериозни закани, од една страна, но и европската безбедност, од друга. Крајно време е реториката за европската перспектива да се замени со реална политичка поддршка на Западниот Балкан од страна на Европската Унија“, порача Сиљановска-Давкова.

По предавањата, следеа низа прашања од студентите во врска со владеењето на правото и борбата со корупцијата во обете држави, политиката vs меѓународното право, важноста на заедничката надворешна и безбедносна политика со ЕУ, како и опасноста од евроскептицизам во македонското и во црногорското општество.

Најнови вести од: Македонија

Анри Барбис: Македонците, коишто имаат свој автентичен посебен јазик и своја неспорна етничка оригиналност, го немаат дури ни правото да се нарекуваат Македонци!

„Македонците, коишто имаат свој автентичен посебен јазик и своја неспорна етничка оригиналност, го немаат дури ни правото да се нарекуваат Македонци. Нам ни припаѓа правото јасно и високо да протестираме против поробувањето и угнетувањето на еден народ.“  – напишал Анри Барбис на во својата статија со наслов „Поробен народ“ („Un peuple asservie“), која е објавена на 28 јуни 1930 година во публикацијата „Монд“ број 108. Барбис е блескав француски писател, добитник на највисоки француски државни награди за вредностите на својата литература. Во „Поробен народ“ овој француски писател употребува директно за Македонците оригинални француски формулации „une nation“, „langue distincte“ и „originalité ethnique“, кои во францускиот политички и интелектуален речник од тоа време имале многу силно значење и означувале: посебен народ, посебен идентитет и различен, посебен јазик. Формулациите на Барбис „свој посебен јазик“ и „неоспорна етничка оригиналност“ се јасно признавање на постоењето на македонскиот народ и на македонскиот јазик среде интелектуална Франција и интелектуална Европа. Уште пред сто години, Барбис зборува експлицитно за Македонците како посебна нација, а не како дел од друга балканска нација.

Муцунски: Нема „северномакедонски народ, идентитет и јазик“, туку само македонски народ, јазик и идентитет, секое нивно оспорување ќе наиде на соодветен одговор!

Министерот за надворешни работи и надворешна трговија на Република Македонија Тимчо Муцунски денеска, на покана на министерот за надворешни и европски работи на Република Хрватска Гордан Грлиќ Радман, учествуваше на панел-расправата „ ЕУ и Западниот Балкан: заедничко решавање на недовршените работи“ во рамки на Дубровник- форумот, посветена на европската перспектива на Западен Балкан и иднината на политиката на проширување. Во обраќањето министерот Муцунски се осврна на актуелните иницијативи за постепена интеграција на земјите кандидати во Европската Унија, оценувајќи дека тие можат да бидат значајна алатка, ако претставуваат мост кон полноправното членство. „Ако новиот модел на постепена интеграција претставува мост кон полноправно членство, тогаш ќе биде исклучително корисен. Но, мора да внимаваме да не стане алатка, која ќе создаде трајна чекалница без врата кон целосно членство“, истакна Муцунски.

Лефков: Филипче е слуга на Бугарија и не го засегаат нејзините напади врз Македонија, идентитетот, јазикот и историјата!

„Додека државните претставници на Македонија секој ден наоѓаат начини за соработка, јакнење на билатералните односи, јакнење на позицијата на државава на меѓународна сцена како што се деновиве активностите на министерот Муцунски во Дубровник, дома го имаме опозиционерот Венко Филипче и неговите другари од раководството на СДС, кои знаат само да слугуваат на туѓи интереси, сега конкретно слугуваат на Бугарија!“ – нагласи на денешната прес-конференција Миле Лефков, член на ИК и пратеник на ВМРО-ДПМНЕ.

Ѓорче Петров, жестокиот борец против врховизмот и великобугарските посегања кон Македонија, „земјата врз која се излеал сиот божји благослов“

Денеска се одбележуваат 105 години од убиството на Ѓорче Петров, еден од идеолозите на македонската револуционерна борба  за слобода на македонскиот народ и за создавање самостојна македонска држава. Поради своите чисто македонски позиции, Ѓорче Петров станал најнапаѓаниот член на ВМРО од страна на великобугарските врховисти. Неговиот став кон Бугарија и бугарската политика бил критичен – тој се борел за самостојна македонска ослободителна борба и остро се спротивставувал на бугарските врховистички обиди и мешања во внатрешните работи на Организацијата. Ѓорче Петров бил еден од авторите на Уставот на ТМОРО, чија цел била создавање самостојна македонско-одринска област. Тој бил жесток противник на бугарскиот Врховен комитет (врховистите), кој се обидувал да ја стави македонската револуционерна борба под контрола на официјална Софија. Во своето капитално дело „Материјали по изучувањето на Македонија“, тој ги отфрлил стремежите на соседните држави. За бугарските и српските пропагандни тврдења дека македонското население е бугарско, односно српско, тој јавно истакнал дека „тие докажувања не вредат ни луле тутун“. Во 1920-тите години дошол во сериозен политички судир со Тодор Александров. Ѓорче Петров бил убиен на 28 јуни 1921 година среде Софија, по налог на Тодор Александров, а атентатот го извршил Турчинот Реџеп.

Василевска: Македонија и оваа година ќе биде пример во регионот за исполнување на реформските задачи

Европските институции ја потврдуваат посветеноста на Македонија во спроведувањето на реформскиот процес, што резултираше со најзначајна финансиска поддршка од Планот за раст

ВМРО-ДПМНЕ: Филипче молчи за бугарските провокации и работи на штета на државата

Филипче беше дел од структурата на СДС која ги распродаде македонските национални интереси, структура која го понижи македонскиот идентитет, го доведе во прашање јазикот и историјата

Најнови вести

To top