Натаму, покрај другото, овој политички аналитичар од Косово пишува: Протестот на студентите-Албанци беше најасниот сигнал дека овој модел ја достигнал својата граница. Дека Албанците повеќе не се чувствуваат претставени, оти повеќе не се еднакви, туку се предмет на преговори. И тука започнува најопасниот дел. Бидејќи ако овој курс продолжи, ако правата продолжат да се релативизираат и претставувањето ослабне, тогаш опасноста повеќе не е теоретска. Судирот од 2001 година не беше случајност. Тој беше резултат на акумулација на неправди и момент кога рамнотежата беше нарушена.
Во тоа време, постоеше одлучувачки фактор што ја запре ескалацијата, Соединетите Американски Држави. Денес, овој фактор повеќе не е присутен со иста тежина. Секое слабеење на Албанците како фактор не е само нивно прашање. Тоа е отворање нов фронт во област која отсекогаш била кревок тампон на Балканот. И ако овој пат продолжи, одговорноста нема да биде на Албанците. Бидејќи Албанците, со сите свои грешки, направија повеќе од кој било друг за да ја држат оваа земја подалеку од слепиот етнонационализам.
Албанците прифатија компромис, изградија коегзистенција и ја одржаа рамнотежата. Ако се наруши оваа рамнотежа, тогаш вината ќе има име. А тоа име е политиката што денес ја турка Македонија кон опасност што добро ја знае, но се однесува како да не постои. Ако нема целосно разбирање на сегашноста, нема визија за иднината. – тврди Батон Хаџиу во своето писание, исполнето со заканувачка интонација.