Поранешниот министер за надворешни работи, Бујар Османи, остро реагираше на предлогот за нов закон за правична застапеност во администрацијата.
Тој изјави дека овој закон ризикува институционализирање на нова форма на застапеност на мнозинската заедница преку принципот на меритократија.
Според Османи, воспоставувањето на „заслуги“ како примарен критериум, без силни гарантни механизми за правична застапеност на немнозинските заедници, претставува враќање кон минатите практики, кога застапеноста беше неурамнотежена и контролирана од мнозинството.
Зошто „Новиот закон за мнозинска застапеност“ не смее да помине во Собранието, објаснува Османи:
Воспоставувањето на системот на „заслуги“ како примарен критериум, без силни механизми што гарантираат правична застапеност за немнозинските заедници (не само за Албанците), нè враќа во времето кога имавме институционализирана реалност на „мнозинска застапеност преку меритократија“.
Заштитата од мајоризација подразбира постоење на механизам (како што е Балансерот) што ја спречува мнозинската заедница да го користи принципот на меритократија на искривен начин за да се фаворизира себеси при вработувањето.
Кога еден закон дава исклучив приоритет на она што се нарекува „примарен критериум“ на компетентност, професионализам, поени, кога правичната застапеност е оставена како „второстепен критериум“, тогаш застапеноста на мнозинската заедница е правно легализирана како систем.
Законот јасно наведува: само во случаи кога кандидатите имаат еднаков број поени, тогаш се активира „второстепениот критериум“, кој треба да ги заштити недоволно застапените заедници.
Што значи ова во пракса? Комисиите за избор, каде што мнозинската заедница обично доминира, треба само да обезбедат уште еден поен на претпочитаниот кандидат, а механизмот за заштита автоматски паѓа.
Затоа, вистинското име на овој закон не е „Закон за правична застапеност“, туку „Закон за мајоризација на меритократијата“.