Додека на пазарите и во продавниците граѓаните плаќаат за овошјето и зеленчукот, дел од домашните производители се соочуваат со сосема поинаков проблем: немаат сигурен купувач за родот што го произвеле. Сè почесто земјоделците се обидуваат сами да го пласираат произведеното, директно од нивите, наместо да чекаат откупувач или да го предадат производството по цена што не им ги покрива трошоците. Станува збор за проблем кој не е нов. Земјоделците подолг период укажуваат дека најголемата неизвесност не е само во производството, туку и во тоа дали родот воопшто ќе биде откупен и по која цена.
Директната продажба им овозможува на производителите да го прескокнат дел од синџирот меѓу нивата и крајниот потрошувач. Тоа може да значи помалку посредници и можност земјоделецот да добие поголем дел од крајната цена. Токму поврзувањето на производителите директно со маркетите беше посочувано и како еден од начините за намалување на разликата меѓу откупната и малопродажната цена. Но, директната продажба има и друга страна. За земјоделецот тоа значи самиот да бара купувачи, да организира транспорт и да најде начин производот да стигне до потрошувачот навреме. Кај сезонските производи ова е особено важно, бидејќи овошјето и зеленчукот не можат долго да стојат без да се намали нивниот квалитет.
Проблемот со пласманот е еден од клучните ризици за домашното земјоделство. Земјоделецот може да има добар принос, но ако нема обезбеден откуп, големиот род може да се претвори во дополнителен трошок. Во таква ситуација производителите се наоѓаат меѓу две неповолни опции: да го продадат родот по ниска цена или да ризикуваат производот да остане непродаден. Токму затоа земјоделските организации со години бараат подобро организиран пласман, посигурни откупни канали и поголемо поврзување на производителите со крајните купувачи.
Еден од проблемите на домашниот пазар е големата разлика меѓу цената по која земјоделецот го продава производот и сумата што на крајот ја плаќа потрошувачот. Претходни анализи и изјави на земјоделци укажуваат дека посредниците можат значително да влијаат врз крајната цена. Од Министерството за земјоделство претходно беше најавувано директно поврзување на производителите со маркетите токму со цел да се скрати синџирот на снабдување. Постоењето на официјален систем за следење на земјоделскиот пазар, пак, овозможува да се следат и податоци за цените на овошјето и зеленчукот, како и понудата и побарувачката.
За потрошувачите, купувањето директно од производител може да значи свеж производ и можност да се поддржи домашното производство. Воедно, ваквиот начин на продажба покажува колку е сложен патот на производот од нивата до трпезата. Додека земјоделецот се обидува да најде купувач за својот род, потрошувачот истовремено се соочува со прашањето зошто истиот производ во продавниците чини значително повеќе. Токму разликата меѓу овие две страни на пазарот останува едно од клучните прашања за домашното земјоделство.