Православните верници денеска, на 28 август, го прославуваат празникот Успение на Пресвета Богородица, во народот познат како Голема Богородица. Според црковното предание, Пресвета Богородица по завршувањето на својот земен живот не останала во гробот, туку со тело и душа била вознесена на небото. Затоа верниците со голема почит и радост го празнуваат овој ден, кој е симбол на надежта за вечен живот.
Пред празникот верниците се подготвуваа со двонеделен Богородичен пост, кој завршува со светата литургија и причестување. Денес црквите и манастирите посветени на Богородица се преполни со народ, кој се собира да искаже благодарност и да побара нејзино молитвено застапништво, закрилништво и благослов. Празникот е и голем соборен ден: на многу места ширум Македонија денеска се одржуваат црковно-народни собири, а Богородичините манастири се меѓу најпосетените светилишта. Во македонската традиција Голема Богородица има посебно значење и се смета како заштитничка на жените, на мајките и на семејниот живот. Многу семејства токму овој празник го чествуваат како своја семејна слава.
Православната Црква го означува земниот крај на Пресвета Богородица и нејзината смрт како „Успение“ – поим, што ги содржи во себе сонот, блаженството, мирот, спокојството и радоста. Ликот на Богомајката Христова објавува бескрајно спасение, сострадалност, грижа и смирение, чистота и убавина, бескрајна љубов кон човечкиот род. Денешниов празник Успение на Пресвета Богородица, вознесена жива на небото, испраќа порака до луѓето дека смртта е всушност чин на животот, оти смрт не постои, туку само вечен живот.
Овој настан – Успение на Пресвета Богородица – кој се случил пред речиси две илјади години, уште еднаш и денес ја пренесува една таквата порака. Православната црква го гледа во Успението на Богородица нејзиниот вечен живот и нејзиното воскресение. „Ние ја гледаме смртта и тоа што се случило за време на таа смрт не како разделба, туку како соединување, не како жалост, туку како радост и конечно, не како смрт, туку како живот. И после Рождеството – Дева и по смртта – жива.“ – се пее во Успенскиот тропар, посветен на Богородица – Дева Марија.