Обединетите преку своето тело за човекови права деновиве де факто го призна етничкото Македонско малцинство во Бугарија.
Иако тоа не е формална одлука светската организација ги призна Македонците како национално малцинство на начинот на кој некои земји ги наведуваат заштитените групи во рамки како што е Рамковната конвенција за заштита на националните малцинства.
Неодамнешна одлука на Комитетот за човекови права на ООН Комитетот за човекови права на ООН (договорно тело кое го следи Меѓународниот пакт за граѓански и политички права) неодамна утврди (10 април 2026 година) дека Бугарија го прекршила правото на слобода на здружување (член 22 од МПГПП) во случај на етнички Македонец кој барал да регистрира непрофитна организација за човекови права.
Комитетот пресуди дека бугарските судови го отфрлиле барањето за регистрација без да обезбедат валидно правно оправдување.
Ја повика Бугарија да ги преиспита судските одлуки, да му обезбеди на подносителот на жалбата соодветна компензација (вклучувајќи надомест на такси и судски трошоци) и да поднесе извештај во рок од 180 дена.
Одлуката се повикува на тврдењето на подносителот на жалбата дека на таквите организации систематски им е одбиена регистрацијата поради политиката на Бугарија да не признава посебен македонски етнички идентитет.
Ова е наод за индивидуална жалба според Првиот факултативен протокол. Го штити правото на поединецот да формира здружение без произволно мешање, дури и ако групата се залага за признавање на македонски идентитет.
ОН како целина (Генералното собрание, Советот за безбедност или специјализираните агенции) немаат официјален список или декларација што го „признава“ постоењето на македонско малцинство во Бугарија.
Долгогодишната официјална позиција на Бугарија е дека во земјата не постои посебно етничко Македонско малцинство – оние што се идентификуваат како такви се сметаат за етнички Бугари (честопати опишани како „западни Бугари“), без посебна историска, јазична или етничка основа за статус на малцинство.
Овој став е конзистентен од крајот на 1950-тите години.
Договорните тела на ОН (како Комитетот за човекови права или Комитетот за елиминација на расната дискриминација) постојано изразуваат загриженост во врска со извештаите за дискриминација, пречките за регистрација на македонски здруженија и ограничувањата на слободата на собирање/изразување за оние што се самоидентификуваат како етнички Македонци.
Тие ја повикаа Бугарија да обезбеди ефикасно уживање на правата за лицата кои припаѓаат на етнички малцинства, вклучувајќи ги и Македонците, и да ги спроведе релевантните пресуди на Европскиот суд за човекови права.
Самоидентификацијата е клучен принцип во правата на малцинствата (на пр., според Декларацијата на ОН за правата на лицата кои припаѓаат на национални или етнички, религиозни и јазични малцинства), но државите задржуваат значителна дискреција во начинот на кој го спроведуваат на домашно ниво.
Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП, не е дел од ОН) пресуди против Бугарија повеќе пати (над десетина случаи) за кршење на слободата на здружување и собирање во однос на македонските организации (на пр., случаите на Обединетата Македонска Организација Илинден).
Неодамнешната одлука на Комитетот за човекови права на ОН го зајакнува правото на Македонците да се здружуваат и да го критикуваат одбивањето на регистрацијата од страна на Бугарија, повикувајќи на правни лекови во тој конкретен случај.
Бугарија доби 6 месеци да ја исправи неправдата кон Македонците