Во анализа на ИБНА (Independent Balkan News Agency) грчка независна новинска и аналитичка мрежа се гледа колкава важност за Грција има поставувањето на македонското знаме во Мала Речица.
ИБНА која известува за политички, економски и геополитички случувања на Балканот, во Југоисточна Европа, Источниот Медитеран и Блискиот Исток и работи на повеќе јазици има уредничка независност и формално не е поврзана со политички партии или влади но важи за аналитички центар кој внимателно ги следи процесите кои се критични за грчката држава.
ИБНА во анализата говори за сотојбите во Македонија но индиректно испраќа порака до грчките институции дека во Македонија се менуваат работите кои може да имаат влијание и кај јужниот сосед.
Цалата анализа на ИБНА:
Лидерот на ДУИ, Али Ахмети, се сретна со австрискиот амбасадор Мартин Памер во седиштето на партијата во Тетово, при што знамињата на Македонија, Европската Унија и Албанија беа истакнати во канцеларијата.
Одлуката на лидерот на Демократската унија за интеграција (ДУИ), Али Ахмети, да го истакне националното знаме на Македонија во својата канцеларија за прв пат во последните 24 години, е многу повеќе од симболичен протоколарен гест.
Во време кога партијата се соочува со својот најсериозен политички предизвик во последните години од коалицијата на етничките Албанци ВЛЕН, потегот носи јасна политичка порака. Тој го одразува напорот на ДУИ да ја редефинира својата улога како политичка сила што ја поврзува политичката застапеност на Албанците со функционирањето на самата држава, наместо да се фокусира исклучиво на одбраната на албанскиот национален идентитет.
Знамето беше истакнато за време на средбата на Ахмети со австрискиот амбасадор Мартин Памер. Ахмети рече дека одлуката ја одразува неговата долгогодишна поддршка за обединета држава, додавајќи дека странските дипломати го охрабрувале низ годините да го истакне националното знаме во својата канцеларија. Тој исто така тврдеше дека државните симболи им припаѓаат на сите граѓани и треба да бидат почитувани од секоја заедница.
Сепак, времето ѝ дава на одлуката многу поголемо значење отколку едноставна промена на декорот на политичката канцеларија.
ДУИ сега се соочува со нова политичка реалност во рамките на албанскиот политички пејзаж во Северна Македонија. Подемот на ВЛЕН и губењето на клучните локални упоришта ја еродираа политичката доминација што партијата ја одржуваше повеќе од две децении.
Во исто време, премиерот Христијан Мицкоски избра да формира владина коалиција со ВЛЕН, наместо со ДУИ, преобликувајќи го балансот на застапеноста на Албанците во рамките на управните институции на земјата.
Во оваа позадина, прифаќањето на посилниот државен симболизам од страна на Ахмети претставува обид за редефинирање на неговиот политички наратив.
Од своето основање по Охридскиот рамковен договор, ДУИ ја комбинираше одбраната на колективните права на Албанците со учество во управувањето со Македонија.
Со јавно прикажување на националното знаме, партијата се обидува да го зајакне својот аргумент дека политичкото учество на Албанците е составен дел од функционирањето на државата, а не паралелна или конкурентска политичка реалност.
Овој потег има уште поголемо значење бидејќи прашањата за етничката рамнотежа остануваат во срцето на јавниот живот на Македонија. Неодамнешниот спор околу употребата на албанскиот јазик на испитите за судски назначувања истакна дека односот помеѓу функционирањето на државните институции и правата на етничките заедници останува едно од најчувствителните политички прашања во земјата.
Додека владата ја бранеше потребата од зачувување на институционалната кохезија, албанските политички партии го прикажаа прашањето како тест за вистинска еднаквост. Во овој контекст, покажувањето почит кон државните симболи има за цел да ја зајакне идејата за споделен државен легитимитет без да ја намали посебната политичка застапеност на албанската заедница.
Македонија останува дефинирачки пример за мултиетничка држава, каде што политичката стабилност зависи од одржувањето рамнотежа помеѓу споделениот граѓански идентитет и институционалното признавање на нејзините различни етнички заедници. Охридскиот рамковен договор воспостави модел на поделба на власта што им овозможи на етничките Албанци значајно да учествуваат во јавната администрација и во процесот на донесување политички одлуки додека се зачувува единството на државата.
Издржливоста на овој модел продолжува да зависи од подготвеноста на главните политички сили во земјата да го претстават коегзистенцијата како заеднички институционален интерес, а не како извор на политичка конкуренција.
Потегот на Ахмети сугерира дека политичката конкуренција во рамките на албанскиот политички блок во Северна Македонија постепено се префрла од потрага по етничка застапеност кон потрага по институционален кредибилитет и управувачки капацитет. Присуството на националното знаме во канцеларијата на лидерот на ДУИ, само по себе, веројатно нема да ја промени политичката рамнотежа во земјата.
Сепак, тоа укажува на поширока трансформација: повеќе од две децении по Охридскиот рамковен договор, политичкиот систем на Македонија влегува во нова фаза во која конкуренцијата меѓу албанските политички партии сè повеќе се фокусира на институционалниот кредибилитет и нивната способност за управување.
Стратешка слика
Одлуката на Али Ахмети да го истакне националното знаме на Македонија го одразува напорот на ДУИ да се репозиционира како политичка сила центрирана на институционалното управување во време на интензивна политичка конкуренција. Потегот илустрира пошироко поместување во политичката конкуренција од етнички симболизам кон потрага по институционален кредибилитет.
Сшоред IBNA потегот на Ахмети сугерира дека политичкиот модел воспоставен со Охридскиот рамковен договор влегува во нова фаза во која политичкиот легитимитет е сè повеќе поврзан со институционалното управување, а помалку со етничкиот симболизам.