Атлантскиот совет на Бугарија и здружението „Сеќавање за утре“ ја оспоруваат одлуката на Министерството за култура годинава првпат да ја додели државната награда за поезија „Никола Вапцаров“, воведена во 2023 година, поради антибугарските и промакедонски ставови на револуционерот и поет стрелан од бугарската фашистичка власт на 23 јули 1942 година во Софија.
„Македонското прашање не е споредна епизода. Во Македонскиот литературен кружок во Софија, Вапцаров учествувал во средина во која се дискутирала иднината на Македонија во согласност со политиката на Бугарската комунистичка партија и изјавите на Коминтерната за посебен македонски национален идентитет. Песни како ‘Земја’, неговите изјави и неговите активности во кружокот денес се користат од официјалната литературна традиција во Република Северна Македонија за да го претстават како ‘македонски’ поет и дел од посебно национално наследство, и покрај бугарската јазична и културна средина во која е роден, образован и творел.
Затоа, Министерството за култура мора да објасни како Вапцаров може да се прогласи за обединувачки патрон на бугарската поезија, додека политичките и литературните аспекти на неговата биографија служат за оспорување на бугарската историска и културна припадност на народот од Пиринска Македонија. Неговото име не може да се воздигне како државен симбол без јасна дистинкција од рускиот и коминтерновскиот проект за национален инженеринг во Бугарија и во Македонија“, реагира Атлантскиот совет на Бугарија, поддржувајќи го барањето од „Сеќавање за утре“ за отворање јавна расправа за „ликот и делото“ на Вапцаров пред да биде врачено признанието.
Двете организации го оспоруваат и ставањето на Вапцаров на рамништето на Христо Ботев, за кој една година по Јонков е воведена државна награда за поезија и публицистика, со тоа што и двете признанија се наградуваат со по 5.112 евра.