Пишува: Свето Тоевски
Научниот штит на Ошлис против негирањето на македонскиот идентитет од страна на „злонамерните соседи со апетит за присвојување на македонската земја“
Германските научни платформи објавија дури вчера дека на 18 август 2026 година почина професор доктор Волф Ошлис, германскиот и европски македонист со непроценливо значење на неговиот политичко-јазичен македонистички ангажман за македонскиот народ и јазик, за одбраната на националната, идентитетска, јазична, културна и историска засебност и самобитност на Македонците наспроти сите нивни негирања како народ. Професорот Ошлис изгради не само научен штит, туку цела неразрушлива научна тврдина на аргументи, која ги одбиваше сите асимилаторски и негаторски тези од соседите. Неговите трудови јасно докажуваа дека Македонија не е ниту дел од косовскиот проблем, ниту западнобугарска покраина, туку суверена, историска и јазична реалност во срцето на Балканот.
„… непријателски настроените, злонамерни соседи му ги негираат на македонскиот народ неговиот идентитет, неговото име, неговото знаме и т.н…Но, Македонците знаат од сопствената историја дека одбивањето да се признае македонскиот идентитет е само другата страна на соседскиот ‘апетит’ кон македонската земја: оној што ги смета Македонците како Западни Бугари, или како Јужни Срби, пропагандно ја создава претпоставката за анексија, за присвојување на македонската земја!“ – ќе нагласи Ошлис уште пред 31 година во својот текст со наслов „Македонија ’95: Извештај за службено патување на 28-миот Семинар за македонски јазик, литература и култура во Охрид, Република Македонија, август 1995 година“.
Волф Ошлис беше еден најистрајните и најпосветени германски научници и публицисти, кои со децении ја проучуваа, ја објаснуваа и ја претставуваа Македонија пред европската јавност – не како туѓа балканска периферија, туку како историска, политичка, културна и јазична реалност со сопствена историја, со самосвоен народ и јазик, со сопствен идентитет. Неговиот превод на капиталното дело „За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков на германски јазик (2012) претставуваше жесток удар врз сите фалсификати на македонската историја, покажувајќи им на на германското јазично подрачје и пошироко на интелектуална и политичка Европа дека македонската национална свест има длабоки и автохтони корени. Дека тие корени не се „бугарски историски корени“, како што стои во Вториот протокол, преговарачката рамка, во „Бугарската национална доктрина за 21 век“. Германскиот превод на „За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков беше и останува и натаму жесток удар и врз лагите дека Македонците се „современ народ, смислен и создаден во политичката лабораторија на Коминтерната и Тито“.
Авторот на овие редови со многу аргументи го означува Волф Ошлис како „македонски Германец“ и „Германски Македонец“.
Токму во ваков контекст нималку случајно самиот Ошлис ќе ја објави својата бележита научна студија со укажувачки наслов „Книгата „ГерМакедонија (Студии за македонско-германската заемност низ вековите)“ на 19 декември 2012 година во издание на издавачката куќа „Македоника литера“ од Скопје. Во својот научен труд со наслов „Македонецот Наум Охридски и Германецот Регино фон Прим како европски дипломати“, објавен во „ГерМакедонија“ Ошлис истакнува: „Средновековните германски писатели не правеле никакво разликување меѓу древна Македонија и било која друга македонска земја. Што се однесува до нив, Македонија од секогаш постоела како посебност. Тие осознале дека Македонија и понудила на Европа најдобри примери на мудрост. Од таму, според нив, ако Европа ја изгуби Македонија, наскоро ќе се изгуби и самата себе си!“ Но, Ошлис го стави во денешен политички контекст ова дамнешно предупредување од средновековните германски писатели, нагласувајќи го значењето на Македонија за цела Европа и истакнувајќи и тој дека Европа набргу ќе се изгуби самата себеси, ако ја изгуби Македонија!
(продолжува)
(Авторот изнесува во оваа колумна согледувања од сопствена објективна политиколошко-лингвистичка анализа, кои немаат никаква поврзаност со ниедна политичка партија во Република Македонија, ниту се став на редакцијата на „Експрес“)