Колумни

Се продава ли вера за вечера ако немаш вера, прашува Чилиманов за состојбите во СДСМ

Деновиве гледаме дека дури и ботовите на Бихаќка се поделени

Во колумна за Република новинарот и политички аналитичар Цветин Чилиманов дава анализа на состојбите во СДСМ но и во албанскиот блок.

 

На почеток Чилиманов поставува иронично прашање за СДСМ на кој самиот одговара користејќи неколку важни поенти.

 

,,Дали можеш да продадеш вера за вечера ако немаш вера? Оваа дилема ме мачи по последната рунда делби и фракционерство во СДСМ, кога Венко-Заевистичкото крило ја употреби оваа архаична изрека за да го искара политичкиот аналитичар Петар Арсовски дека ја продал партијата. Според соопштението, Пеѓа ја продал својата социјал-демократска вера за вечера во гурманскиот сокак крај хотелот Лимак каде што се одржа собирот на ушемените незадоволни ес-де-есовци.

Триумвиратот Заев, Фрчко и Филипче мислеа дека ги надминаа фракционерствата во партијата по заминувањето на пола од кумановското крило и други ЗНАМ функционери, а потоа и на Шилегов и Деспотовски (чиј пребег навести дека и Шекеринска има замешано прсти во делбите во „државотворната“ партија. Не е сосем точно дека Филипче ги преброде овие проблеми бидејќи поради нив партијата падна на историски најниско ниво на локалните избори на кои остана со дузина градоначалници, а во меѓувреме со половина од нив се испокара. Филипче сепак се тешеше дека СДСМ го достигнале дното, а дека сега било ред на ВМРО да почне да паѓа во анкетите. Но овие влажни соништа, во кои не знаеме дали сериозно и самиот верува или ги шири за колку-толку одржување на внатрепартискиот морал, се распрснаа деновиве со новиот, уште посериозен раскол во партијата. Поранешни видни функционери од неколку фракции, дали од крилото на Црвенковски, дали на Шекеринска, дали на Пендаровски, па дури и Тачевисти, јавно се собраа да му порачаат на муртинското крило дека нивното време на управување со партијата заврши.

Согласно новата пропагандна тактика на СДСМ, водена од таткото и синот Фрчкоски, секое фракционерство и поинакво мислење мора да се сузбива со максимален медиумски напад – еретиците се прогласуваат за продадени, корумпирани политичари уценувани од власта (како се најдоа толку корумпирани во анти-корупциската партија?), се упатуваат со закани за исклучување од партија (кои Филипче потоа на негов срам не може да ги реализира) и се пуштаат партиските ботови да плукаат по непослушните (иако деновиве гледаме дека дури и ботовите им се поделени). Така и дојде до објавувањето партиски соопштенија против Петар Арсовски, и веќе легендарното обвинување дека „ја продал верата за вечера“, пишува Чилиманов.

Без никаква намера да го брани Арсовски, Чилиманов чија лична желба за поделбите во СДСМ е да траат што е можно подолго и ако може сите страни да изгубат, се осврнува на социјал-демократската вера и кој и кога и за што ја продал.

,,СДСМ се наследници на комунистичкото-социјалистичкото движење, односно на работничкото движење. Гледате работници кај нив денес? Левицата го девастираше македонското село да го ослабне конзервативното јадро на Македонија и да ги натера селаните да бидат закрепостени работници (врзани за државни работни места на милост и немилост на партијата, без сопствен имот), а потоа во 1990ите ја девастираа и македонската индустрија, уништувајќи огромен дел од работничката класа. Денес работниците (фабрички или индивидуалните мајстори и занаетчии) се најверните гласачи на десницата – феномен кој може да се забележи и во многу други држави, а левицата е партија на високата јавна администрација, студентите и невладиниот сектор и на етничките малцинства (иако СДСМ ги губат студентите во полза на порадикалните леви партии, а етничките малцинства не само што не ги владеат туку видовме и како им стануваат потчинети кога се во коалиција)”, пишува Чилиманов во својата колумна.

 

Ако се потврдат шпекулациите дека и Шекеринска е вклучена во внатрепартискиот пуч, лесно може да се случи меѓународната поддршка – доколку дојде до такво нешто – да биде насочена против Заев и Филипче, анализира Чилиманов во колумната за Република.

Најнови вести од: Колумни

Димитрија Чуповски, народниот трибун и градител на македонската национална самосвест – 86 години од смртта (2)

На 29 октомври 1940 година во Ленинград, во Русија засекогаш ги затвори своите будни и неуморни очи Димитрија Чуповски, најистакнатиот и најдоследен организатор и афирматор на македонската национална мисла и акција, македонскиот општественик, револуционер, политичар и дипломат, публицист и поет, истражувач на македонското минато и култура, картограф на етничка Македонија. Чуповски беше најблизок истомисленик и идеен соборец со Крсте Мисирков во раководството на Македонското научно-литературно другарство во Санкт Петербург. Денес се навршуваат 86 години од неговата смрт. Неуморниот борец за македонската кауза остави зад себе богато научно, публицистичко и национално наследство. Од тоа наследство засекогаш ќе зрачи вонвременската порака дека македонскиот народ не треба никогаш да очекува од никого од Балканот и Европа милост дека ќе се грижи за неговата судбина, туку оти самиот треба да ги земе своите работи во свои раце, самиот да ги уредува својот живот и својата татковина.

Македонското научно-литературно другарство од 1902 – моќниот гласник на македонската вистина во Европа и светот (1)

„Словеномакедонското национално-просветно друштво ‘Св. Кирил и Методија’ има цел да го помага духовното преродување и обединување на Македонските Словени и нивното слободно национално-битово самоопределување.“ – се наведува во член 1 на во Уставот на Македонското научно-литературно другарство (МНЛД), основано на денешен ден, на 28 октомври 1902 година во тогашен Санкт Петербург, во Русија. Активностите на Македонското научно-литературно другарство на Крсте Мисирков, Димитрија Чуповски и другите македонски национални дејци, собрани во него, имаат огромно, немерливо значење за македонскиот народ и Македонија, бидејќи уште пред повеќе од еден век многу јасно и многу силно ги претставуваа и ги заштитуваа македонските национални и државни интереси пред агресивните балкански држави и нивните поддржувачи – големите европски сили. МНЛД им укажа на Европа и светот уште пред 122 години дека постои еден народ во Балканот со своја македонска самосвест, кој се бори за правото сам да ја кове својата судбина, без никој да господари со него. Вонвременските пораки на на ова македонско интелектуално Другарство одекнуваат со сета сила и актуелност и денес, во овие сложени геополитички и меѓународни моменти, во кои се втурнати македонскиот народ и Македонија.

Претсмртниот завет на Антон Попов до сите македонски поколенија да го чуваат македонското име и никогаш да не отстапуваат од борбата за иднината на Македонија

На денешен ден, на 20 октомври 1915 година е роден непокорниот син на Македонија и македонскиот народ писателот Антон Попов. Неизмерна е важноста на неговите дела за градењето на македонската самосвест на македонскиот народ. Како бранител негов и на македонската кауза, во своите публицистички трудови, како што е знаменитата статија „Дали постои македонска нација“ Попов дава јасен, научно и историски образложен одговор за постоењето на македонскиот народ, со кој ги побива туѓите негаторски пропаганди. Попов постоеше и живееше, сонуваше и копнееше, дишеше и умре за саканата таковина Македонија, стрелан во Софија на 23 јули 1942 година од царборисовскиот фашистички режим на Бугарија.

Бистришки, 1934 – Тоевски, 2026: Зошто сме ние, Македонците, одделен народ? (4)

Одговорот на тоа прашање е од огромно геополитичко значење за Македонија и македонскиот народ и денес, на почетокот на 21 век. Авторот на овој текст чини напор сега, во 2026 година, да даде свој аргументиран одговор на истото прашање, кое си го постави пред себе Васил Ивановски – Бистришки во 1934 година. Македонците се навистина посебен народ во Балканот и Европа: својата „Македонска приказна“ тие си ја пишуваа самите низ бурните епохи на својата национална историја. Во таа историја се вградени сите државотворни стремежи на македонскиот народ, на кого никој никогаш ништо не му подарил, ниту држава, ниту фалсификувана историја како на „добрите соседи“. Напротив; толку многу му одзеле, но тој стои простум и натаму наспроти бурите на (не)времињата. Македонците со својот јазик и писменост, со својата духовност и култура, со својот идентитет и историја се длабоко во темелите на европската цивилизација.

Огромното значење на „Македонскиот манифест“ на Бистришки за посебноста на македонскиот народ сега кога се прогласува дека е бугарски и воздухот, што го дише! (3)

Статијата на Васил Ивановски – Бистришки со наслов „Зошто сме ние, Македонците, одделна нација?“, објавена во 1934 година, е еден од најзначајните и најтемелните историски документи во 20 век за афирмација на македонскиот национален идентитет и за правилното и целосно решавање на македонското прашање во Балканот. Македонски историчари аргументираат дека е таа текст од клучно значење за македонскиот народ, исто како и „За македонцките работи“ на Крсте Мисирков.

За Бугарите Васил Бистришки „талкал околу македонското прашање“, иако јасно се борел против бугаризацијата на Македонија и Македонците! (2)

„Бугарскиот, српскиот и грчкиот империјализам го одрекуваат постоењето на македонската нација. За да покажеме дека немаат никакво право над Македонија и да ја попречиме нивната асимилаторска политика, ние, Македонците треба високо да изјавиме дека не сме Срби, Грци, ниту Бугари, туку одделна македонска нација со свој јазик, национален карактер и историја.“ – истакнал Васил Ивановски-Бистришки (18.10.1906-1991) во неговата бележита статија „Зошто сме, ние Македонците, одделна нација?“, објавена во 1934 година. Оваа статија е едно од најтемелните докажувања на македонската национална посебност и идентитет, напишана од Македонец на почетокот на 20 век. Сто и дваесеттата година од раѓањето на овој значаен деец за етноидентитетската, јазична и историска засебност на македонскиот народ е пригода за должно навраќање кон неговото дело.

Васил Ивановски-Бистришки им одржа на Бугарите и Грците „лекција“ за постоењето на Македонците десет години пред „Тито да ги измисли“! (1)

„Бугарскиот, српскиот и грчкиот империјализам го одрекуваат постоењето на македонската нација. За да покажеме дека немаат никакво право над Македонија и да ја попречиме нивната асимилаторска политика,  ние, Македонците треба високо да изјавиме дека не сме Срби, Грци, ниту Бугари, туку одделна македонска нација со свој јазик, национален карактер и историја.“ – истакнал Васил Ивановски-Бистришки (18.10.1906-1991) во неговата бележита статија „Зошто сме, ние Македонците, одделна нација?“, објавена во 1934 година. Оваа статија е едно од најтемелните докажувања на македонската национална посебност и идентитет, напишана од Македонец на почетокот на 20 век. Сто и дваесеттата година од раѓањето на овој значаен деец за етноидентитетската, јазична и историска засебност на македонскиот народ е пригода за должно навраќање кон неговото дело.

„Граматиката“ на Блаже Конески од 1952 – силен научен противудар кон бугарско-грчките негирања на македонскиот јазик!

„Корените на нашиот денешен литературен јазик се впиваат во наследството на писменоста, што од векови наваму носи во Македонија самобитно јазично обележје.“ – има напишано, покрај другото, еден од архитектите на македонскиот национален идентитет и на македонскиот јазик Блаже Конески во уводот на својата „Граматика на македонскиот литературен јазик“, објавена на 13 октомври 1952 година. Издавањето на ова дело е еден од најзначајните датуми не само во јазичната, туку и националната историја на македонскиот народ. Најголемиот пораз за негаторите на мајчиниот јазик на Македонците е фактот што „Граматиката“ добива веднаш меѓународен легитимитет од најугледните светски лингвистички умови и од светските славистички центри: таа е веднаш прифатена од водечките слависти во Франција (Андре Вајан), Русија, Германија и САД. Речиси истовремено со Конески и американскиот професор од Универзитетот Харвард Хорас Лант ја објавува својата прва македонска граматика на англиски јазик. Светската наука уште во 50-тите години од минатиот век ја затвори расправата, која денес сѐ посилно, но и сѐ почајно особено Грција и Бугарија се обидуваат повторно да ја отворат со политички фалсификати.

To top