Колумни

Се продава ли вера за вечера ако немаш вера, прашува Чилиманов за состојбите во СДСМ

Деновиве гледаме дека дури и ботовите на Бихаќка се поделени

4 минути за читање

Во колумна за Република новинарот и политички аналитичар Цветин Чилиманов дава анализа на состојбите во СДСМ но и во албанскиот блок.

 

На почеток Чилиманов поставува иронично прашање за СДСМ на кој самиот одговара користејќи неколку важни поенти.

 

,,Дали можеш да продадеш вера за вечера ако немаш вера? Оваа дилема ме мачи по последната рунда делби и фракционерство во СДСМ, кога Венко-Заевистичкото крило ја употреби оваа архаична изрека за да го искара политичкиот аналитичар Петар Арсовски дека ја продал партијата. Според соопштението, Пеѓа ја продал својата социјал-демократска вера за вечера во гурманскиот сокак крај хотелот Лимак каде што се одржа собирот на ушемените незадоволни ес-де-есовци.

Триумвиратот Заев, Фрчко и Филипче мислеа дека ги надминаа фракционерствата во партијата по заминувањето на пола од кумановското крило и други ЗНАМ функционери, а потоа и на Шилегов и Деспотовски (чиј пребег навести дека и Шекеринска има замешано прсти во делбите во „државотворната“ партија. Не е сосем точно дека Филипче ги преброде овие проблеми бидејќи поради нив партијата падна на историски најниско ниво на локалните избори на кои остана со дузина градоначалници, а во меѓувреме со половина од нив се испокара. Филипче сепак се тешеше дека СДСМ го достигнале дното, а дека сега било ред на ВМРО да почне да паѓа во анкетите. Но овие влажни соништа, во кои не знаеме дали сериозно и самиот верува или ги шири за колку-толку одржување на внатрепартискиот морал, се распрснаа деновиве со новиот, уште посериозен раскол во партијата. Поранешни видни функционери од неколку фракции, дали од крилото на Црвенковски, дали на Шекеринска, дали на Пендаровски, па дури и Тачевисти, јавно се собраа да му порачаат на муртинското крило дека нивното време на управување со партијата заврши.

Согласно новата пропагандна тактика на СДСМ, водена од таткото и синот Фрчкоски, секое фракционерство и поинакво мислење мора да се сузбива со максимален медиумски напад – еретиците се прогласуваат за продадени, корумпирани политичари уценувани од власта (како се најдоа толку корумпирани во анти-корупциската партија?), се упатуваат со закани за исклучување од партија (кои Филипче потоа на негов срам не може да ги реализира) и се пуштаат партиските ботови да плукаат по непослушните (иако деновиве гледаме дека дури и ботовите им се поделени). Така и дојде до објавувањето партиски соопштенија против Петар Арсовски, и веќе легендарното обвинување дека „ја продал верата за вечера“, пишува Чилиманов.

Без никаква намера да го брани Арсовски, Чилиманов чија лична желба за поделбите во СДСМ е да траат што е можно подолго и ако може сите страни да изгубат, се осврнува на социјал-демократската вера и кој и кога и за што ја продал.

,,СДСМ се наследници на комунистичкото-социјалистичкото движење, односно на работничкото движење. Гледате работници кај нив денес? Левицата го девастираше македонското село да го ослабне конзервативното јадро на Македонија и да ги натера селаните да бидат закрепостени работници (врзани за државни работни места на милост и немилост на партијата, без сопствен имот), а потоа во 1990ите ја девастираа и македонската индустрија, уништувајќи огромен дел од работничката класа. Денес работниците (фабрички или индивидуалните мајстори и занаетчии) се најверните гласачи на десницата – феномен кој може да се забележи и во многу други држави, а левицата е партија на високата јавна администрација, студентите и невладиниот сектор и на етничките малцинства (иако СДСМ ги губат студентите во полза на порадикалните леви партии, а етничките малцинства не само што не ги владеат туку видовме и како им стануваат потчинети кога се во коалиција)”, пишува Чилиманов во својата колумна.

 

Ако се потврдат шпекулациите дека и Шекеринска е вклучена во внатрепартискиот пуч, лесно може да се случи меѓународната поддршка – доколку дојде до такво нешто – да биде насочена против Заев и Филипче, анализира Чилиманов во колумната за Република.

Поврзани теми:

актуелно|избор|СДСМ|вера за вечера

Повеќе на оваа тема:

Најнови вести од: Колумни

Пренесувањето на моштите на Гоце Делчев и наводните на Самуил – огледало на бугарската политика кон Македонија, од добрососедство до историски ревизионизам!

Државната и политичката свест на Бугарија за 80 години се развиваше во негативна насока: од држава, која во 1946 година официјално ја признаваше македонската национална самобитност, идентитет, држава, јазик и историја, до држава-членка на ЕУ, која денес во 2026 година практикува историски ревизионизам кон Македонија, стремежи да ја „прекрои“ нејзината автентична национална историја. Но и стремежи за бугаризирање на македонскиот идентитет и јазик. Официјална Софија денес прибегнува кон вета и блокади на македонската евроинтеграција во обид да ги оствари своите асимилаторски цели и стремежи. Двата столба на македонскиот идентитет и државност се под опсада: Цар Самоил, како македонски државотворен столб на средновековието, и Гоце Делчев, како столб на современата државност и идентитет на македонскиот народ. Toa сe двете клучни точки, кои Софија упорно се обидува да ги бугаризира. Стратегијата не е насочена само кон одделни историски периоди, туку кон целосно растурање и поништување на континуитетот на македонскиот идентитет и државотворните стремежи и традиции на македонскиот народ од минатите векови до денес.

Бугарите „јуришаат“ на „Самуил, владетелот на бугарската држава“, но за врвни светски научници тој е „македонски цар“ на „македонска држава“! (3)

Продолжуваат и денес, на 7 октомври 2026 посети и поклонувања на Бугари пред саркофагот со „посмртните останки на нивниот највелики бугарски владетел Самуил “ во Софија. Продолжува со тоа и и градењето на националниот идентитет, средновековната бугарска државност и на историјата на Бугарите на сметка на македонскиот идентитет и историја, на македонската државност, чиј еден од темелните столбови е и Самуил. Тој е споменат нималку случајно и во државотворниот „Манифест од Првото заседание на АСНОМ до македонскиот народ“ од 2 август 1944 година.

Бугарија го „киднапира“ македонскиот цар Самоил, за да ги пополни „дупките“ во идентитетот на Бугарите и на својата средновековна државност!

Пропагандниот циркус на 3 октомври 2026 година кога македонската, европската и светската јавност гледаа во Софија масовни сцени со пренесувањето на „посмртните останки на бугарскиот цар Самоил во саканата татковина Бугарија“, на 6 октомври веќе задобива нови димензии: денешното поклонение пред наводните посмртни останки на средновековниот владетел претставува забрзување и кревање на највисоко рамниште на градењето на националниот идентитет и на историјата на Бугарите. Ова е длабоко и добро осмислена операција на идентитетски, историски и национален инженеринг, заснован врз масовно присвојување на идентитетски елементи на македонскиот народ и автентичната македонска историја. Градење преку крадење – од македонскиот за бугарскиот идентитет!

Остри реакции во Бугарија и Грција околу „спектаклот“ „Враќањето на бугарскиот цар Самуил во татковината“ (2)

Пропагандниот циркус „Враќањето на посмртните останки на бугарскиот цар Самуил во татковината Бугарија“, кој без никакво сомневање има за цел да го поттикне создавањето на „заедничката историја на Македонија со Бугарија“, односно бугаризирањето на автентичната македонска национална историја, наидува на негативни и критички реакции токму во Бугарија и Грција – двете држави, кои го приредуваат овој „спектакл“ и „лошососедско“ политичко поигрување со сѐ уште научно непотврдените мошти – дали и навистина му припаѓаат на инаку македонскиот цар Самуил.

Пропагандниот циркус „Враќање на моштите на бугарскиот цар Самуил“ на Радев, Каракачанов, Јотова – пренасочување на вниманието на јавноста (1)

На 23 дена до одржувањето на изборите за нов претседател на Бугарија бугарските политичари, предводени од сѐ помалку популарниот премиер Румен Радев, организираат пропаганден циркус „Враќање на коските на бугарскиот владетел Самоил во татковината“. Во бугарската јавност и меѓу тамошни експерти ова наидува на тешка иронија, остри критики и коментари дека е „уште една бугарска трагикомедија“, „операција заради одвлекување на вниманието на гневната јавност и населението од економските неуспеси на владата и Радев лично“, но и како „предизборна пропаганда“ и „претстава за јавноста“ во екот на предизборната кампања спроти изборите за нов шеф на бугарската држава, закажани за 25 октомври 2026 година. Во бугарската јавност и на тамошните општествени мрежи веќе кружат негативни и зајадливи коментари во стилот „бугарскиот народ гладува и нема пари за леб и да плаќа сметки, а власта прави циркуси со коски“, „народот сака да купи месо без коски, а тие нам ни нудат коски, кои се за во музеј“ и „покрај коските, кога ќе му го земете и духот на Самоил, кога ќе го донесете и него во Бугарија“?!

Заветот на Анте Поповски до Македонците да ги зачуваат Македонија и македонскиoт јазик и неговите пораки до Европа

„Јазикот на еден народ е негов златен штит, негова татковина и најголема духовна вредност. Пеев уверен дека она што го пеам на ниеден друг јазик не може да се испее освен на јазикот на големата судбина на Македонците. Тие, чија адреса е запишана во Библијата, кријат некоја тајна за иднината на светот: зашто тие се сеќавање на свеста, на вековите кои одминале. Оган – кој не згаснува.“ – има напишано за македонскиот јазик и народ великиот поет на македонската кауза Анте Поповски. Тој почина на денешен ден, на 1 октомври 2003 година. Оваа 23-та годишнина од неговата смрт е соодветен повод за ново навраќање кон творештвото на овој волшебник на македонската поетска реч и кон неговите вонвременски пораки, кои еднакво силно одекнуваат и денес

Мисирков: Македонците да имаат македонско гледиште, одделувајќи ги своите интереси од интересите на Бугарија – „лошиот демон за Македонија“!

„Бугарската надворешна политика е главниот извор на сите наши несреќи. Затоа не може и да се зборува за некакви арнотии од Бугарија за Македонија. … Македонци! Време е да се убедиме оти лошиот демон за Македонија не е никој друг освен Бугарија. Ете зошто треба час поскоро да си ги одделиме нашите интереси од бугарските..“ – нагласува авторот на „За македонцките работи“ Крсте Мисирков во својот реферат со наслов „Имат ли се нужда од македонцки национални научно-литературни другарства?“, кој го изнесува на денешен ден, на 28 септември 1903 година во Македонското научно-литературно другарство „Св. Климент“ во Санкт Петербург (тогаш Петроград). Тогаш идеологот на македонизмот Крсте Мисирков најдиректно ја формулирал идејата дека македонското прашање мора да има сопствен македонски глас. Истапувајќи на денешен ден пред 123 години како национален мислител од највисок ранг тој се залага Македонија да не биде предмет на туѓи политики, а Македонците сами да ја одредуваат сопствената национална и политичка позиција на Балканот – вонвременски завет и предупредување од исклучително значење во ова „евроинтеграциско време-невреме“ за македонскиот народ.

За Лант е „глупаво прогласувањето на македонскиот како бугарски јазик“ – дали Костадинов го стори тоа како кандидат за претседател на Бугарија?!

„Бугарските научници, кои тврдат дека концептот на македонскиот јазик бил непознат пред Втората светска војна, или кои продолжуваат да тврдат дека македонскиот јазик не постои, изгледаат не само нечесно, туку и смешно и глупаво! Грчките  научници, кои изнесуваат слични тврдења, покажуваат арогантно незнаење за своите словенски соседи!“ – има констатирано авторот на „Граматиката на македонскиот книжевен јазик“ американскиот славист Хорас Лант во научна статија во 1984 година реагирајќи на постојаните негирање на постоењето и самобитноста на македонскиот јазик. Лант е роден на 12 септември 1918, а починал на 11 август 2010 година. Навршувањето на 108-та годишнина од раѓањето на овој светски признат лингвист е повод да се осврнеме од гледна точка на неговите македонистички истражувања на политичкиот театар, кој го приреди во бугарскиот парламент Костадин Костадинов, лидерот на бугарската ултрадесничарска и националистичка партија „Преродба“. Како пратеник Костадинов поднесе иницијатива македонскиот јазик да биде прогласен и да биде третиран како бугарски јазик. Кажаното од Лант важи денес во целосна мера и за Костадинов: нечесна е и смешна и глупава оваа негова иницијатива за јазикот, кој сиот научен свет го познава и го признава како македонски јазик – идентитетски столб на македонскиот народ.
Сите вести од Колумни

Најнови вести

To top