Колумни

Филипче не е Трамп

Во целото безумие што изгледа владее во таа екипа си помислив дека можеби некој го уверил дека е нешто како Доналд Трамп и може да си дозволи ваков однос

Пишува Драган Милосављевиќ
Не навлегувам, барем во овој коментар, во сите нелогичности и недугавости кои ги прави раководството на СДСМ веќе подолго време. Од опседнатоста со српскиот претседател Вучиќ, здодевните „имигрантски“ приказни, бесмислените соопштенија, одбивањето лидерски средби и така натаму. Но идејата дека е добро да се караат и расправаат со новинари и медиуми, дури без сите останати проблеми, може целосно да им се удри од глава.
Зарем навистина не ја знаат првата лекција по демократија која вели дека политичари не се конфронтираат со седмата сила никогаш и по никоја цена?
Новинарот Бранко Героски го развлекуваат, му пишуваат претставки, го навредуваат со месеци, а сега крајно непотребно удираат и по една нционална телевизија. Во кој свет живеат, еве не ми е јасно.
Можат приватно да мислат што сакаат, јас исто така приватно имам многу нешта да кажам за ехеееј колку поединци, групи и партии, но правилата за пристоен однос едноставно мора да се почитуваат. Притоа, јас лично во еден разговор со господинот Филипче добив уверување дека е подготвен да гостува во мојата емисија „Заспиј ако можеш“, дека нема ништо против Алфа и дека ќе дојде штом ќе ни се поклопат термините. Мене ми изгледаше дека е искрен и тоа со здоволство го споделив со неколку колеги. Досега очигледно термините не ни се поклопиле, не по моја вина, но еве го излегува и јавно ја навредува истата таа Алфа.
Во целото безумие што изгледа владее во таа екипа си помислив дека можеби некој го уверил дека е нешто како Доналд Трамп и може да си дозволи ваков однос. Да, точно, американскиот претседател не еднаш директно напаѓа одредени американски медиуми, но има една битна, огромна, круцијална, ултимативна разлика меѓу овие двајца политичари. Венко Филипче не е и не може да биде Доналд Трамп.
Притоа не мислам ( за да не побрзаат со хехенца од типот „Венко па не ни сака да биде Трамп“) на карактери, импулси, разлика во имот, политички бекграунд, животна филозофија. Мислам на едноставниот факт дека Трамп е на позиција претседател на САД и поради тоа, што исто така е голема грешка, може да си дозволи луксуз да се конфронтира со….па со кого сака по се изгледа. Филипче пак е претседател на опозициска партија во Македонија, партија со најнизок рејтинг во нејзината историја, а и неговиот личен рејтинг меѓу граѓаните и сосем реално во самата СДСМ е далеку, далеку од задволителниот минимум.
Не им солам памет на луѓето од „Бихаќка“, не е моја работа дали свесно или несвесно одат кон претворање во вторкласен политички субјект, но за односот кон медиумите и новинарите имам право да им порачам дека дебело грешат и дека таа грешка ќе ги следи засекогаш, дури и кога ќе престанат да се занимаваат со политика.
Би било убаво да најдат доблест и
да се извинат, да свртат нов лист
(наместо напамет да повторуваат како
„ја научиле лекцијата и пораката
од граѓаните“) и да почнат да се
однесуваат како што доликува. После речиси четири децении
плурализам не треба да им биде тешко
да разберат оти некој може и смее да
размислува поинаку од нив и дека тој
некој може да го каже тоа, притоа
дозволувајќи им и тие самите даги
изнесат своите аргументи на било
која тема. Ова што го гледаме сега, за жал, не се аргументи туку немоќно врескање и лутење на мало дете кое не ја добива посакуваната играчка наречна власт.
Не одат така работите.
Сепак не сте мали деца.
Но изборот сепак си е ваш.

Најнови вести од: Колумни

(2) Петре М.Андреевски до македонскиот народ – „пирејот што не може да се уништи“: Да изградиме програма, во која Македонија ќе ни биде заедничка определба на сите нас!

Денес  не само Бугарите, туку и „цивилизираните“ Европејци од Брисел и други политички моќници од Европа  запнале по секоја цена, со ултиматуми, закани и диктати да го менуваат Уставот на Македонија, со сесрдна помош на редица нивни домашни послушници, кои се во функција на туѓи антимакедонски агенди. Делото и сите јавни истапувања на генијалниот книжевен растајнувач на македонската национална судбина Петре М.Андреевски се моќен одговор на сите тие ултиматуми, закани и диктати во името и на македонскиот народ. Денес, на 25 јуни се навршуваат 92  години од раѓањетo на овој волшебник на македонската прозна и поетска реч, едновремено и извишен национален мислител, роден во 1934 година во демирхисарското село Слоештица. Оваа годишнина е можност за навраќање кон неговото книжевно дело, кое претставува исклучителен придонес за развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и за одбрана на македонската национална самобитност.

(1) Петре М.Андреевски: Ние, Македонците сами си ја пишуваме историјата со македонската вистина, а не други со лаги, кои нема да ни ја контролираат македонската свест!

„Браќа и сестри, бидете на штрек! Не срамете се од ништо, што е наше. Презирајте ги оние, кои ни го присвојуваат името, но и црквата, јазикот и писмото, што ги позајмиле од нас. Презирајте ги сите оние, што сакаат да ни ја предодредат нашата историска приказна, која се крепи на толку многу гробови. Знајте дека во таа приказна се заложени сите наши државотворни темели и сето свето наследство. Историјата е еден отворен процес кој постојано се допишува. Ние, Македонците, сакаме да ја пишуваме таа историја само со своето македонско писмо и само со својата македонска вистина!“ – има кажано уште во 2003 година генијалниот книжевен растајнувач на македонската национална судбина Петре М.Андреевски во својот „Македонски манифест“. Овие зборови се негово вонвременско послание, но и завештание до сите македонски поколенија да ја бранат својата автентична македонска национална историја од сите оние што ја искривуваат, што ја фалсификуваат и кои сакаат дури и да ја присвојат, како Бугарите со нивните самоизмами за наводната „заедничка историја“ на македонскиот и бугарскиот народ. Денешната 92-ра годишнина од неговото раѓањетo на Андреевски – на 25 јуни 1934 година во демирхисарското село Слоештица – е нова можност за навраќање кон неговото книжевно дело, кое претставува исклучителен придонес за развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и за одбрана на македонската национална самобитност.

„Зборникот на Миладиновци“ – „евангелие“ на македонизмот и јазичен чувар на идентитетот на македонскиот народ веќе 165 години

Еден од најзначајните чувари и своевидни пишани споменици на македонскиот национален, јазичен и културен е делото „Зборник на браќата Миладиновци“, кое е објавено на денешен ден, на 24 јуни 1861 година. Тој ден првите примероци од зборникот ја напуштиле печатницата на во Загреб и им биле испорачани на претплатниците. Во овој Зборник на 538 страници на голем формат се објавени вкупно 660 песни, од кои 584 македонски и 76 бугарски. Покрај 584-те македонски песник, зборникот има и 14 детски игри, неколку народни обичаи од разни места во Македонија, 8 верувања, 16 преданија, извесен број лични имиња, 50 пословици и 104 гатанки. Македонските песни се поделени во групи: самовилски, други стари, црковни, јуначки, жаловни, смешни, љубовни, свадбени, лазарски, жетварски, песни за Водици, за Ѓурѓовден… Сите тие песни потекнуваат од разни краишта на Македонија (Струга, Охрид, Битола, Прилеп, Велес, Дебар, Кукуш, Костур и др.). Овој монументален зборник со своето богатство од песни и традиции е еден од основните и најважни темели на македонското народно творештво. Тој претставува капитално и епохално дело за македонскиот народ. М. Цепенков го чувал дома и го нарекувал „второ вангелие“. Кажано со речникот на Цепенков, „Зборникот на Миладиновци“ е и своевидно „евангелие на македонизмот и на македонскиот идентитет! Оттука и браќата Миладиновци се дел од основните столбови, врз кои се потпираат културното наследство и македонскиот јазик.

To top