Колумни

Писмо од Егејска Македонија од 10.9.1862 контра денешните грчки негирања: „Нашите луѓе во Ениџе Вардар го знаат нашиот мачедонски език!“ (2)

Пишува: Свето Тоевски „Ќе ти пишувам почесто, ама не знам по бугарски, нашите луѓе овде не знаат бугарски.“  – пишува во писмо, испратено од Ениџе Вардар на 10 септември 1862 година. Јазикот на Македонците во Егејскиот, или Беломорскиот дел на Македонија, не бил бугарскиот, туку македонскиот, или како што стои во оригиналот „мачедонски език“. Ова е […]

5 минути за читање

Пишува: Свето Тоевски

„Ќе ти пишувам почесто, ама не знам по бугарски, нашите луѓе овде не знаат бугарски.“  – пишува во писмо, испратено од Ениџе Вардар на 10 септември 1862 година. Јазикот на Македонците во Егејскиот, или Беломорскиот дел на Македонија, не бил бугарскиот, туку македонскиот, или како што стои во оригиналот „мачедонски език“. Ова е многу убедлив доказ и изворно сведоштво, што ги побива сите досегашни и најнови грчки негирања и фалсификати дека „никогаш се говорел македонски јазик на грчката територија“. Најновите грчки негирања и фалсификати околу самото постоење на јазикот на македонскиот народ се случуваат и и во функција на вршење јавен притисок спроти судењето против Центарот за македонски јазик и самиот македонски јазик, закажано за 21 септември 2026 година, кога Врховниот суд на Грција, претпоставено, може да да донесе одлука и за трајна забрана за постоењето и активноста на Центарот за македонски јазик во Лерин, за што претходно веќе се има изјасено со своја одлука и Апелацискиот суд.

Научните аргументи и докази на светските лингвисти за посебноста на македонскиот јазик – научен бедем, кој ги урива и ги обесмислува и ги урива шовинистичките негирања за неговото постоење

Современите антимакедонски и шовинистички наративи кои доаѓаат од одредени кругови, а кои се обидуваат да го прикажат македонскиот јазик во Егејска Македонија и останатите етнички делови како „вештачка творба“, се целосни научно збришани од наодите на непристрасни светски лингвисти и слависти уште од 19-тиот и почетокот на 20-тиот век.
Егзактната јазична наука уште пред еден век стави печат врз македонската јазична и етничка посебност. Постојат цела низа автентични, изворни и директни цитати на еминентни светски научници, кои служат како несоборливи докази против какви било современи негирања.Австрискиот истражувач Карл Хрон (1890 година)Во своето капитално дело „Народноста на македонските Словени“ (Das Volksthum der Slaven Makedoniens) издадено во Виена во 1890 година, австрискиот публицист и научник Карл Хрон спроведува детална лингвистичка и историска анализа. Неговите заклучоци се децидни и директни: :„Јас, по деталното студирање на српско-бугарскиот спор, дојдов до убедување дека Македонците, како по својата историја, така и по својот јазик, се посебен народен сој, значи ниту се Срби, ниту Бугари…“
Францускиот лингвист и професор Антоан Меје (1918 годин) во својата книга „Les langues dans l’Europe nouvelle“ од 1918 година нагласува дека македонските дијалекти се дел од јужнословенската група, но меѓусебно разликувајќи се, тие не се ниту вистински српски ниту вистински бугарски.
Во својот труд од 1938 година, истакнатиот славист Андре Вајан децидно потврдува дека македонскиот словенски јазик постои како автономен јазик во рамките на јужнословенската група, заземајќи средишно место меѓу српскиот и бугарскиот.

Проучувајќи ги дијалектите во Егејска Македонија, полскиот лингвист Мјечислав Малецки експлицитно тврди дека македонскиот јазик претставува независна и индивидуална дијалектна целина која не може едноставно да се припои кон бугарскиот или српскиот систем. [1]
Овие изворни цитати и научни студии од Виена, Париз и Краков, создадени од најеминентните европски лингвистички авторитети, јасно покажуваат дека постоењето на македонскиот јазик на целата негова етничка територија не е политички декрет или изум од поновата историја. Науката за јазикот уште пред повеќе од еден век го верификуваше македонскиот како посебен и автономен ентитет, со што сите современи шовинистички негирања на неговиот идентитет и корен се целосно неодржливи и научно беспредметни.
Дополнителен, круцијален и правно-историски несоборлив доказ кој целосно ги урива современите шовинистички негирања, служи самиот „Абецедар“ (Abecedar) — буквар отпечатен во Атина во 1925 година во државната печатница.Овој документ претставува директно, официјално и институционално признание на македонскиот јазик од страна на самата грчка држава пред точно еден век.

По потпишувањето на Севрскиот договор, Грција презема меѓународни обврски за заштита на малцинствата. Под директен притисок на Друштвото на народите (претходникот на ОН), грчката влада е принудена да го подготви овој буквар наменет за словенското население во Егејска Македонија.Јазична автономија: Букварот не е напишан ниту на грчки, ниту на бугарски, ниту на српски јазик. Тој е составен на леринскиот македонски говор (кој припаѓа на западномакедонското наречје, коешто подоцна станува основа на македонскиот стандарден јазик).
Книгата е отпечатена на специфична латинична азбука, со цел да се избегне употребата на кирилицата и намерно да се направи дистинкција од бугарската и српската писменост, со што самата Грција јасно потврдила дека се работи за посебен јазик на посебен народ.Изворни цитати од Абецедарот
Текстот во Абецедарот ја рефлектира живата народна македонска реч во Егејска Македонија.

Овој буквар денес е најсилниот аргумент против грчката шовинистичка политика од неколку клучни причини: Државен печат на Грција: „Абецедарот“ не е издаден во Скопје или Белград, туку во Атина, одобрен од тогашното грчко Министерство за образование. Грчката држава не може да негира документ што самата го креирала и го испратила во Женева како доказ за исполнување на малцинските права.Временски демант: Букварот излегува од печат во 1925 година, што е цели 20 години пред Коминтерната или АСНОМ да го кодифицираат современиот стандард. Ова целосно ја руши грчката лага дека македонскиот јазик е „изум на Тито“ или „вештачка творевина од 1945 година“.
Самиот факт што букварот бил наменет за децата во Лерин, Костур и Воден, сведочи за масовното присутство на македонското население во тие делови.Современите слоеви на грчкиот народ и политичкиот естаблишмент кои денес агресивно го негираат македонскиот идентитет, се соочуваат со сопствената историја. „Абецедарот“ е архивски паметник и правно признание кое докажува дека македонскиот јазик е автохтон, жив и меѓународно евидентиран во Егејска Македонија уште пред еден век.

Најнови вести од: Колумни

Овчарани 2026 ги „разбуди“ духот на Метаксас и грчкиот шовинизам за „измислениот“ македонски јазик и Македонците како „ѓубриња на Балканот“! (1)

Грчката националистичка страница „Грција со висока дефиниција“ на општествената мрежа објави текст за „Контроверзното видео од Мелити“, односно од годинашниов фестивал на македонски ора и песни во Овчарани (на грчки: Мелити). По таа објава во изминативе 48 часа, на 9 и 10 септември, уследи силен бран од реакции на Грци со тешки навреди, пцости, омраза, омаловажувања и негаторски квалификации кон македонскиот народ и јазик, како и кон Република Македонија како држава Македонија.

Теророт врз Македонците во Грција и злогласниот закон на Метаксас од 7.9.1938 за забрана на македонскиот јазик!

На 7 септември 1938 година, диктаторскиот режим на Јоанис Метаксас во Грција го донесе Законот (Правен акт) 2366, со кој радикално се засили претходната забрана и целосно се криминализираше употребата на македонскиот јазик во Егејска Македонија — вклучително и во интимата на сопствениот дом и во кругот на семејството.

Македонистичкото дело на Мјечислав Малецки – бедем пред кој паѓаат сите негирања и фалсификати на македонскиот јазик и идентитет

Истражувањата на полскиот славист Мјечислав Малецки претставуваат непобитен научен доказ за автохтоноста и посебноста на македонскиот јазик. Наспроти повеќедецениските организирани политички напади и фалсификати, кои доаѓаат од одредени кругови, делото на овој светски признат лингвист уште во првата половина на XX век ја зацврсти позицијата на македонистиката на меѓународно ниво. Од една страна стојат произволните толкувања и веќе државна доктрина на негација и фалсификати од страна на Бугарската академија на науки и на официјална Софија во врска со „бугарските темели“ на македонскиот јазик, или за неговата „измисленост како јазик во 1944/1945 година“. Од друга страна стои научната вистина за овој најважен столб на македонскиот идентитет, која се потпира исклучиво врз лингвистички факти и домашни и меѓународни теренски истражувања, кои траат многу повеќе од еден век. Полскиот македонист Мјечислав Малецки починал на денешен ден, на 3 септември 1946 година. Ова е пригода за ново навраќање кон неговото македонистичко научно дело, кое е бедем, пред кој паѓаат сите негирања и фалсификати на македонскиот јазик и идентитет.

Коле Неделковски: Нашата мила татковина, посрбена, побугарена и погрчена, не се даде никому и си остана со македонска боја!

„Викот на бесмртниот Македонец Крсте Мисирков се разнесува дури сега над неговата мила татковина, веќе измачена од борбите и соперништвата на неколку народи, кои не штедеа ништо, за да ја имаат посрбена од едни, побугарена од други и погрчена од трети. Но таа не се даде на никого и си остана со својата боја македонска! Сега, подигната културно и економски, го подзема најдрагиот нејзин глас, го прегрнува најсветото име и со целата своја моќ го држи и го разнесува како светилник до најкрајните катчиња на својата ширина.“ – му напишал македонскиот револуционерен поет Коле Неделковски на 18 мај 1940 година на д-р Сергеј Мисирков, синот на Крсте Мисирков, кој тогаш живее и работи во градот Елена, Бугарија. Ова писмо Неделковски му го пратил на Сергеј во името на Македонскиот литературен кружок, како негов член, откако ја открил во Народната библиотека во Софија заборавената книга на Крсте Петков Мисирков „За македонцките работи“. Коле Неделковски е еден од најреволуционерните поети во македонската книжевност. Починат е на денешен ден, на 2 септември 1941 година во инцидент со бугарската полиција во околности, сѐ уште неразјаснети до крај: скокајќи сам од прозорецот на зградата каде што живеел, или можеби бил фрлен долу.

Европска комисија: Остануваат правилата за влез и излез во Шенген за превозниците од Западен Балкан

Од Европската комисија информираа дека остануваат правилата за влез и излез на транспортерите од Западан Балкан во Шенген зоната, односно тие може да престојуваат 90 дена во рок од 180 денови.

Статијата „Дали македонското прашање е навистина толку сложено?“ на Анри Барбис од 1.9.1926 – дел од неговиот француски „Манифест на македонизмот“ (1)

„Навистина овде станува збор за една нација. Нација која има свој оригинален етнички карактер, свои традиции, свои стремежи, своја единствена и специфична личност. … Оваа нација, на самата почва на која се развила и опстојувала, каде што историјата ја засадила, со која е поврзана преку своите корени и својата култура, се третира како збир на робови и злосторници.“ – напиша славниот француски писател Анри Барбис во својата прочуена статија со наслов „Дали македонското прашање е навистина толку сложено?“ („La question macédonienne est-elle si complexe que cela?“), која е објавена во списанието „Балканска федерација“ на денешен ден, на 1 септември 1926 година. Барбис, еден од најблескавите француски и европски интелектуалци  меѓу двете светски војни, уште пред 100 години во својата статија пишува експлицитно за Македонците како посебна нација, а не како дел од друга балканска нација.

Борбата на „Духовниот воин“ за Македонија Волф Ошлис против фалсификатите дека македонскиот е „вештачки јазик“, „создаден во 1944/1945“! (2)

Еден од најзначајните текстови на германскиот македонист Волф Ошлис е неговата студија „Проблемот на јазикот на Македонците во трудовите на раната германска македонистика“. Во неа тој силно аргументира дека македонскиот јазик не е некаква политичка конструкција, што започнува со некој и нечиј административен акт, туку оти македонскиот народен јазик е основата, врз која во текот на многуте векови наназад во историјата се развива современата македонска писменост.  Во оваа студија за раната германска македонистика Ошлис покажува дека постоеле германски научници, кои експлицитно ги третирале Македонците со нивниот македонски јазик  како посебен етникум и посебен јазик.
Сите вести од Колумни

Најнови вести

To top