Македонија

„Ќе пееме што сакаме и на кој јазик сакаме“: Истакнат грчки правник за скандалот во Лерин

Ексфункционерот Христос Рамос го „парчоса“ градоначалникот на Лерин за прекинатата македонска песна

На лавината реакции во Грција за скандалозното однесување на градоначалникот на Лерин, Василис Јанакис, кој на прославата околу бадникарскиот оган ја прекина изведбата на македонската песна „Софка на татко“ од групата „Банда ентопика“, се надоврза Христос Рамос, поранешен потпретседател на Државниот совет (Врховен административен суд на Грција) и експретседател на Управата за приватност на комуникациите.

„Прочитав дека во Лерин на музичка група ѝ било спречено да отсвири песна, со аргумент дека не е на грчки јазик, туку на пропишаниот славомакедонски јазик или негова варијанта. Во модерна демократија и во модерна правна држава, какви што сме на хартија и секогаш тврдиме дека сме во секојдневната пракса [што е најтешко], ќе пееме што сакаме, на кој било јазик или дијалект што сакаме и ќе кажеме што веруваме, што изразуваме и што ни посакува срцето.

Тони мастило е истурено врз нашите устави, во меѓународните конвенции што нè обврзуваат и во јуриспруденцијата на Европскиот суд за човекови права за ова право. И ниеден самопрогласен и незнаечки цензор, особено кога врши јавна власт, нема ни најмало право или овластување да нè спречи во тоа, исто како што ние не го спречуваме да пее и да каже што сака.

Неодамнешните националистички пројави нè враќаат во најтемните периоди од нашата историја и се тажен и загрижувачки пример за подемот на крајнодесничарските и нетолерантните идеологии. Да не дозволиме да нè вратат назад од тоа што го постигнавме со толку многу борби во последните децении. Денес песната е забранета, утре може, во име на национализмот што нè мачеше дивјачки во минатото, или на „ортодоксијата“, како што ја разбираат властите или наводното општествено мнозинство, слободата на говорот да биде забранета или ограничена и може да завршиме како нашата соседна земја на исток [која, меѓу другото, забранува јавна и службена употреба на јазикот што е мајчин јазик на 25% од нејзиното население], без ни да го сфатиме тоа, со резултат дека кога ќе го сфатиме тоа, ќе биде предоцна за каква било реакција, како што историјата нè научила толку често и горчливо“, реагира Рамос на Фејсбук.

Најнови вести од: Македонија

(Видео): Речиси целосно пробиена трасата на булеварот „Борис Трајковски“ кон Драчево

По долгогодишно чекање, булеварот „Борис Трајковски“ конечно добива решение, со што се исполнува едно од најважните инфраструктурни очекувања на жителите од овој дел на Скопје.

„Комунална хигиена“ со 12 милиони евра долгови и 60% од возилата расипани

Државната ревизија ја прочешла документацијата за 2024 година на Јавното претпријатие Комунална Хигиена Скопје. Според наодите на ревизорите компанијата има проблем со наплататата на нивната услуга, потоа забележано е нерационално управување со залихите, но констатирана е и намалена ликвидност.

Презирот на македонските херои кон смртта во битката на Ножот на 14.7.1907, една од највеличествените страници на македонската историја по Илинденското востание

„Никој не смее да ги допре и да ги нагрди хероите! Гледате ли како комитите ја презираат смртта? Се борат и умираат како херои!“ – со овие зборови мајорот Енвер-беј, кој командувал со многубројната турска војска во легендарната битка со македонските комити на 14 јули 1907 година на планинскиот врв Ножот кај прилепското село Ракле, им оддал почит на саможртвениците за слободата на Македонија и македонскиот народ. Тој трагичен јулски ден во 1907 година штамата завладеја на Ножот, откако последните преживеани македонски комити се самоубија со последните куршуми и со активираните бомби, кои им преостанаа, за да не паднат во рацете на турскиот аскер. Претходно прилепскиот градски окружен комитет и војводите им издале наредба да се повлечат од врвот. ,,Опфатени сме од оган, гориме и сме дошле да изгориме. Сакаме да умреме со достоинство. Нашето решение е неповратно.” – порачале 54-те македонски херои, одбивајќи да се повлечат, за да можат сите останати да заминат безбедно. Битката на Ножот е од најнерамноправните и најкрвавите битки во историјата на Македонија по Илинденското востание, но е и една од многуте во македонската национална историја на непокорот, буните и востанијата против поробителите.

To top